VII SA/Wa 1906/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia H. W. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2014 r. Wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez I. P. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz decyzję ją poprzedzającą. Odpis sporządzonego z urzędu wyroku z uzasadnieniem uczestnik postępowania H. W. odebrał w dniu 3 marca 2014 r. Wobec niezłożenia w terminie przez żadną z uprawnionych stron skargi kasacyjnej wyrok uprawomocniono postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. W dniu 22 kwietnia 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) H. W., reprezentowany przez adw. E. L., złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. We wniosku pełnomocnik wskazała, że H. W. otrzymał odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 4 marca 2014 r., zaś pełnomocnik dnia 2 kwietnia 2014 r. cyt. "wskutek oczywistej omyłki pisarskiej dokonał błędnego zaadresowania skargi, czym uchybił trybowi pośredniego wnoszenia w/w środka zaskarżenia". Pełnomocnik podniosła, iż była to wyłącznie omyłka przy formatowaniu pisma, nie zaś błąd zawiniony, spowodowany choćby przez lekkie niedbalstwo, zaś błędne było tylko zaadresowanie korespondencji, gdy wszystkie pozostałe okoliczności wskazywały na zamiar wniesienia skargi do właściwego sądu. Pełnomocnik wskazała, że ani art. 177 § 1 p.p.s.a., ani inne przepisy tej ustawy nie zawierają postanowień dotyczących naruszenia pośredniego trybu wnoszenia skargi kasacyjnej, zaś sąd winien stosować odpowiednio art. 65 § 1 k.p.a. Do wniosku załączono skargę kasacyjną oraz jej dwa odpisy, kopię potwierdzenia nadania, nieczytelną kopię druku przypominającego blankiet przelewu oraz blankiet przelewu kwoty 100 zł na rachunek tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.). Dokonując oceny wniosku Sąd miał na względzie przywołane w nim okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że w dniu 2 kwietnia 2014 r. pełnomocnik nadała skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na dowód czego załączyła kopię nieopatrzonego pieczęcią urzędu pocztowego potwierdzenia nadania korespondencji do tego Sądu, przez co kopia ta nie potwierdza nie tylko tego, jakie pismo zostało nadane, ale również samego faktu jego nadania. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 752/13, z którego wynika, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Błędnego zaadresowania skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymagać powinno się dochowywania najwyższej staranności w prowadzeniu powierzonych mu przez klientów spraw, nie można uznać za niezawinione, albowiem jest to skutek co najmniej niedbalstwa. Błędy zaś i zaniechania pełnomocnika obciążają jego mocodawcę (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1198/13). Pełnomocnik nie wskazał przy tym, kiedy doszło do wykrycia błędu w zaadresowaniu skargi kasacyjnej, co uniemożliwia ocenę, czy wniosek o przywrócenie terminu złożony został w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentu pełnomocnika dotyczącego odpowiedniego stosowania art. 65 k.p.a., wskazać należy, iż żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto istotą uchybienia w niniejszej sprawie nie jest uchybienie pośredniemu trybowi składania skargi kasacyjnej, a uchybienie terminowi do jej wniesienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.