VII SA/Wa 1908/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółdzielni [...] "[...]" z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółdzielni [...] "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda [...] decyzją z [...] maja 2018 r. (nr [...]), zaskarżoną przez Spółdzielnię [...] "[...]" z siedzibą w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozpoznaniu odwołania skarżącej utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] stycznia 2018 r. (nr [...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...]. w [...] pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego z częścią usługową i garażem podziemnym na działce nr [...] z obr [...] w Dzielnicy [...]. Skarżąca w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) wynika, że Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania spoczywa na stronie domagającej się wstrzymania wykonania decyzji. W rozpoznanej sprawie skarżąca nie uzasadniła złożonego wniosku, nie podała żadnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji o udzieleniu pozwolenia budowlanego jest zasadne. Niewątpliwie realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia jednak zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom strony skarżącej. Jak już powiedziano, nie chodzi tutaj o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały, będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. Takich okoliczności strona skarżąca w skardze nie podała. Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy. Wynika to m.in. z regulacji art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.). Stosownie do jego treści, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji (§ 1). Regulacja ta podkreśla wyjątkowość możliwości zastosowania ochrony tymczasowej w stosunku do pozwolenia na budowę. W konsekwencji uprawnia też do wniosku, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania pozwolenia na budowę powinno być oparte na wyczerpującej argumentacji, odwołującej się do okoliczności konkretnej sprawy, przekonującej, obrazującej wszechstronnie sytuację skarżącego, rzetelnej i wiarygodnej. Innymi słowy, żądanie udzielenia ochrony tymczasowej przed realizacją pozwolenia na budowę nie może być lakoniczne, niewyczerpujące i oparte na tych samych przesłankach co zarzuty skargi, a z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Inwestor ma prawo do realizacji budowy na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, mimo wniesienia skargi do sądu. Tym samym to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi, czy też skargi kasacyjnej. Prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko, ponieważ kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona, będzie obciążać właśnie jego (vide np. postanowienia NSA z dnia 29 listopada 2017 r., II OZ 1461/17, z dnia 15 grudnia 2017 r. II OSK 1219/17, CBOSA). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.