VII SA/Wa 1920/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi R.L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku R.L. - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r., stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza Gminy [...] z [...] listopada 1995r. zezwalającej H.A. na użytkowanie pomieszczenia dobudowanego samowolnie od frontu pawilonu handlowo-usługowego przy ul. [...] w [...], w części określającej termin użytkowania. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (...). W tym terminie może wnieść odwołanie także strona postępowania, która nie brała w nim udziału i której organ nie doręczył decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. Nie złożenie odwołań w ww. terminie, powoduje, że decyzja staje się ostateczna. Natomiast w sytuacji gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje jej wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wniosek oparty o art. 58 § 1 k.p.a. może więc złożyć tylko strona, której organ doręczył decyzji i która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie. Organ wskazał, że decyzja z [...] października 2009r., nie była skarżącemu doręczona i stwierdził, że jest on dzierżawcą gruntu, na którym dobudowano pomieszczenie użytkowe objęte decyzją z dnia [...] listopada 1995r. Nie posiada zatem przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] października 2009r. Dzierżawca gruntu nie jest podmiotem, któremu przysługują uprawnienia wynikające z Prawa budowlanego, gdyż posiada jedynie prawa zależne od właściciela budynku lub gruntu. Może zatem domagać się respektowania jego praw cywilnych, wynikających z umowy od właściciela, a nie od organów administracyjnych. W związku z powyższym nie było możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji na podstawie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Skargę na powyższe postanowienie złożył R.L. i wnosząc o jego uchylenie zarzucił naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. art. 28 k.p.a. - poprzez błędne uznanie, iż nie posiada on przymiotu strony w postępowaniu nieważnościowym zakończonym decyzją z dnia [...] października 2009r. W skardze podniósł, że stanowisko organu jest sprzeczne z art. 28 k.p.a Nielegalna dobudowa, której dotyczy decyzja z [...] listopada 1995r. o pozwoleniu na użytkowanie została wzniesiona na gruncie, którego dzierżawcą jest skarżący i z tego tytułu wnosi stosowne opłaty. Ponadto, skarżący zwracał się do organów nadzoru powiatowego i wojewódzkiego z wnioskami o podjęcie działań zmierzających do wykonania decyzji o rozbiórce dot. dobudowy, które są w toku. Okoliczności te wskazują, że decyzja będąca przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności dotyczyła bezpośrednio praw i obowiązków skarżącego oraz umożliwiała użytkowanie przez H.A. nielegalnej dobudowy, co z kolei było uciążliwe dla skarżącego i nadal powoduje znaczne ograniczenia w korzystaniu z pawilonów, których właścicielem jest skarżący. Skutki decyzji z [...] października 2009r. stwierdzającej nieważność decyzji z [...] listopada 1995r. w części określającej termin użytkowania dotyczą R.L. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W związku z zarzutami skargi podkreślenia przede wszystkim wymaga, że kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlegało postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którym organ ten odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. Wskazać zatem trzeba, że instytucja procesowa przewrócenia terminu, o której mowa w art. 58 kpa, ma na celu usunięcie ujemnych skutków procesowych, wynikłych w następstwie uchybienia terminu procesowego przez stronę lub uczestników postępowania. Dotyczy zatem podmiotów, którym doręczono decyzję bądź postanowienie, na które służy zażalenie i z dniem doręczenia wywołuje skutki prawne. Z tym dniem decyzja wchodzi bowiem do obrotu prawnego konkretyzując prawa i obowiązki jej adresatów. Natomiast strona, która została w postępowaniu pierwszoinstancyjnym pominięta, a w konsekwencji decyzja organu I instancji nie była jej doręczona, może wnieść odwołanie w terminie, który biegnie dla stron postępowania. Jednakże po upływie tego terminu stronie nie przysługuje prawo wniesienia odwołania, tylko podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa ( por. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2009r. sygn. akt II OSK 505/08, LEX 554884, teza 2 i 3 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 30 maja 2007r, sygn. akt II SA/Gd 122/07, LEX 477242 ). W związku z powyższym podnieść należy, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. nie została R.L. doręczona, a o jej wydaniu skarżący dowiedział się dopiero 15 czerwca 2010r., gdy decyzja ta uzyskała już przymiot ostateczności. W konsekwencji jako słuszne należało ocenić stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, gdyż w niniejszej sprawie nie miała zastosowania instytucja przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Strona mogła natomiast złożyć podanie o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Na koniec dodać trzeba, że bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawały zarówno rozważania organów, jak i argumentacja przedstawiona w skardze w zakresie interesu prawnego skarżącego do kwestionowania ww. decyzji wydanej w postępowaniu nieważnościowym, skoro art. 58 § 1 kpa w ogóle nie miał zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Przy czym, już tylko na marginesie podkreślenia wymaga, że również w postępowaniu wznowionym na podstawie przesłanki, o której mowa w art. 145 §1 pkt 4 kpa przymiot strony podlega badaniu dopiero po wszczęciu tego postępowania. Wobec poczynionych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.