VII SA/Wa 1936/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji postanawia: oddalić wniosek Prezydenta Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] W skardze z 22 września 2010 r. Prezydent Miasta [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2010 r., znak: [...]. Powyższym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] lipca 2010 r., znak: [...], wymierzające Prezydentowi Miasta [...] karę w wysokości 17.000 zł za 34 dni zwłoki w wydaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać dotkliwe skutki finansowe dla strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wskazać też trzeba, iż sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i rozpoznawanego wniosku, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Strona skarżąca nie wykazała bowiem dostatecznie okoliczności, które mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołanie się zaś na to, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia, może wywołać dotkliwe skutki finansowe, nie jest dla Sądu okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Trzeba mieć bowiem na względzie, iż w przedmiotowej sprawie chodzi o świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy ma charakter odwracalny (por. postanowienia NSA z 11 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 419/10, z 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1048/09, czy z 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II OZ 1126/09). Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.