VII SA/Wa 1991/12
WyrokWSA w Warszawie2012-11-22
Skład orzekający: Bożena Więch – Baranowska, Włodzimierz Kowalczyk, Iwona Szymanowicz – Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma prawo zawiesić postępowanie wznowieniowe, gdy decyzja będąca przedmiotem tego postępowania została zaskarżona do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo zawiesić postępowanie wznowieniowe, gdy decyzja będąca przedmiotem tego postępowania została zaskarżona do sądu administracyjnego. Toczące się postępowanie sądowoadministracyjne zmierzające do oceny prawidłowości decyzji stanowi podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę na decyzję, dokonuje jej oceny także pod kątem zaistnienia przesłanek wznowieniowych.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Wojewody o zawieszeniu postępowania wznowieniowego. Wojewoda zawiesił postępowanie, uznając, że toczące się postępowanie sądowe dotyczące decyzji, która miała być wznowiona, stanowi zagadnienie wstępne. Skarżąca K. G. kwestionowała zasadność zawieszenia, twierdząc, że nie ma podstaw do uznania istnienia zagadnienia wstępnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny pierwotnie uchylił postanowienia organów, jednak Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego skargę oddala
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...] na podstawie art. 97 § 1 ust. 4 kpa zawiesił z urzędu postępowanie wznowione postanowieniem z dnia [...] marca 2010r. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...]lutego 2010r. , którą uchylono własną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta [...][...] lipca 2007r. , Nr [...]o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] wskazał, że decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2010r. wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił w całości skargę K. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r.
Decyzja ostateczna z dnia [...] lutego 2010 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez J. M.
Zdaniem Wojewody [...] wniesienie skargi do sądu administracyjnego wyłącza możliwość wszczęcia przez organ postępowania w trybie nadzwyczajnym, bowiem zakończenie postępowania przed sądem stanowi zagadnienie wstępne o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, a wobec tego należało z urzędu zawiesić wszczęte postępowanie wznowieniowe.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia K. G. postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...]utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że wskutek wniesienia w dniu [...] marca 2010r. przez J. M. do sądu administracyjnego skargi na decyzję organu wojewódzkiego wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi został zawiązany tzw. stosunek sądowo-administracyjny.
Fakt zawiązania takiego stosunku w ocenie organu odwoławczego wyłącza możliwość podejmowania przez właściwy organ administracji publicznej rozstrzygnięć odnośnie kwestionowanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010r. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że stosownie do treści art. 153 p.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w
orzeczeniu sądu będą wiązać w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W świetle powyższego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Wojewoda [...] prawidłowo zawiesił postępowanie wznowieniowe w sprawie decyzji własnej z dnia [...] lutego 2010r. bowiem orzeczenie sądu w przedmiotowej sprawie będzie miało wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie Wojewody [...] w sprawie wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie.
Skargę do Sądu wniosła K. G.
Zdaniem pełnomocnika skarżącej brak jest podstaw do uznania, iż w sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Pełnomocnik skarżącej podniósł, iż wskazany przepis ma zastosowanie w przypadku kiedy istnieje inna sprawa, której rozstrzygnięcie ma wpływ na wynik sprawy, w której wydawane jest postanowienie o zawieszeniu.
Tymczasem w przedmiotowym wypadku mamy do czynienia z tą samą sprawą dotyczącą prawidłowości decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r., a jedynie rozstrzyganą w innym trybie.
Zdaniem strony skarżącej wobec wniesienia przez J. M. w dniu [...] marca 2010r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] lutego 2010 r., nie było podstaw do wydania postanowienia z dnia [...]marca 2009 r. o wznowieniu postępowania zakończonego wskazaną decyzją. Skoro niedopuszczalne było wznowienie postępowania to w ocenie strony skarżącej jest również niedopuszczalne jego zawieszenie.
Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem wydanym dnia 4 stycznia 2011r. w sprawie VII SA/Wa 1885/10 uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu sąd podniósł, że organy nie dokonały ustalenia związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania
administracyjnego, a zagadnieniem wstępnym, które zdaniem organów jest przedmiotem rozstrzygania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.
Sąd podkreślił, iż w przypadku gdy związek taki nie występuje i rozpoznanie sprawy administracyjnej nie jest uzależnione od wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy sądowej niedopuszczalne jest zawieszenie postępowania administracyjnego.
Wadliwe zdaniem Sądu jest stanowisko organu z którego wynika, iż wniesienie skargi
wyłącza możliwość podejmowania przez właściwy organ rozstrzygnięć odnośnie kwestionowanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r.
Prowadzenie weryfikacji decyzji na drodze postępowania przed sądem administracyjnym może ograniczać bądź wyłączać dopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Po rozpoznaniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem wydanym 3 sierpnia 2012r. w sprawie II OSK 822/11 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sytuacji zaskarżenia decyzji do sadu – Sad dokonuje jej oceny także pod kątem zaistnienia przesłanek wznowieniowych.
Jeśli po wniesieniu skargi do sądu co do tej samej decyzji wszczęte zostało postępowanie wznowieniowe, to postępowanie to powinno zostać
zawieszone do chwili prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przez sąd administracyjny. Jedynym wyjątkiem od tej ogólnej reguły jest sytuacja unormowana w art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozpoznając ponownie skargę K. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki, Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami
postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane [...] lipca 2010r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. zawieszające z urzędu wznowieniowe postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010r. – z uwagi na toczące się postępowanie sądowe w sprawie tej decyzji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.
Podstawą prawną kontrolowanego postanowienia jest art. 97 § 1 pkt 4 Kpa., zgodnie z którym organ administracji publicznej zwiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Biorąc pod uwagę powyższą regulację w ocenie Sądu skarga nie jest zasadna. W tym miejscu należy podkreślić, że ponowne rozpatrzenie skargi wnoszonej na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2010r. następuje po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylającym wyrok sądu I instancji wydanym 4 stycznia 2011r. Zgodnie z art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnia prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z 3 sierpnia 2012r. ( II OSK 822/11) w sposób jednoznaczny uznał, że toczące się postępowanie sądowoadministracyjne zmierzające do oceny prawidłowości decyzji stanowi podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji. W przypadku bowiem gdy decyzja została zaskarżona do sądu administracyjnego to sąd dokonuje oceny zgodności z prawem tej decyzji, także pod kątem zaistnienia przesłanek wznowieniowych.
Jeśli po wniesieniu skargi do sądu co do tej samej decyzji zostało wszczęte postępowanie wznowieniowe to postępowanie to powinno zostać zawieszone do chwili ponownego zakończenia postępowania prowadzonego przez sąd administracyjny.
Wyżej wskazana ocena prawna dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny wiąże sąd rozpoznający sprawę, przy czym skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni ją podziela.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło