VII SA/Wa 2006/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2006/12 ze skargi A. M. i J. Z. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nakazu wykonania niezbędnych zabezpieczeń oraz nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia dokumentacji postanawia odrzucić skargę A. M. i J. Z.. A. M. i J. Z. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...], w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nakazu wykonania niezbędnych zabezpieczeń oraz nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia dokumentacji, które zostało wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlanego (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623, ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zatem niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na inne postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego, które nie zostało wymienione w cytowanym przepisie. Zgodnie z ogólną regułą postępowania administracyjnego na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Jak wynika z treści art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie jest zaskarżalne w drodze zażalenia, bowiem na to postanowienie wydane zgodnie z ww. przepisem nie przysługuje zażalenie (por. wyrok NSA z dnia 29 września 2005 r., sygn. akt II OSK 33/05). Ponadto postanowienie to nie rozstrzyga sprawy co do istoty (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt II OSK 1541/06). Tego rodzaju postanowienia mogą natomiast zostać zaskarżone do sądu administracyjnego wraz z ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzją, która rozstrzyga daną sprawę co do istoty. W innym wypadku wniesienie skargi do sądu administracyjnego na takie postanowienia jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.