VII SA/Wa 2029/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. M. F. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 z późn. zm.), zwany dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku P. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lipca 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. zatwierdzającej projekt rozbiórki budynku fabrycznego na działce o nr ew. [...]przy ul. [...] w [...] i udzielającej zezwolenia na dokończenie rozbiórki ww. obiektu budowlanego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że P. K. w oparciu o art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. zatwierdzającej projekt rozbiórki budynku fabrycznego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] i udzielającej zezwolenia na dokończenie rozbiórki ww. obiektu budowlanego oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Stwierdził, że występuje niedopuszczalność wszczęcia postępowania z przyczyn przedmiotowych, bowiem z akt sprawy wynika, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. była już przedmiotem badania w postępowaniu nieważnościowym prowadzonym przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postępowanie zostało zakończone decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2005 r., którą organ nadzorczy odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. Prawidłowość ww. rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została zweryfikowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 381/07 oddalił skargę P. K. na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 836/08 oddalił skargę kasacyjną P.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 381/07. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. K. wnosząc o jego uchylenie i stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Zarzucił organowi brak rozpoznania jego wniosku, nieodniesienie się do wniesionych wniosków dowodowych. Podniósł, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. została wydana z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. i powinna zostać wyeliminowana z obiegu prawnego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Podstawą prawną wydania zaskarżonych postanowień był przepis art. 61a § 1 k.p.a., który stanowi, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego, a zatem negatywna ocena możliwości prowadzenia tego nadzwyczajnego postępowania administracyjnego na wstępnym etapie badania wniosku strony poprzedzającym właściwe rozpoznanie sprawy, może nastąpić z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny podmiotowe odmowy wszczęcia postępowania nieważnościowego dotyczą np. sytuacji, gdy żądanie złoży podmiot niebędący stroną w sprawie lub strona niemająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego. Przesłanki przedmiotowe odnoszą się m.in. do przypadków, gdy organ działał w innej formie (np. umowy cywilnej) lub gdy sprawa nie jest jeszcze zakończona decyzją ostateczną oraz żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności dotyczy decyzji weryfikowanej już pod względem wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a. inną decyzją ostateczną W przedmiotowej sprawie odmowa wszczęcia postępowania wynika z przyczyn przedmiotowych bowiem żądanie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczy aktu administracyjnego badanego już w postępowaniu nieważnościowym i poddanego kontroli sądowoadministracyjnej. Kluczową okolicznością dla oceny prawidłowości dokonanego przez organ w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia musi być uwzględnienie faktu, iż wnioskowana do weryfikacji w trybie nieważności decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. zatwierdzająca projekt rozbiórki budynku fabrycznego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...]w [...] i udzielająca zezwolenia na dokończenie rozbiórki ww. obiektu budowlanego oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. była już przedmiotem badania w postępowaniu nieważnowściowym prowadzonym przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postępowanie zostało zakończone decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia[...]czerwca 2005 r., którą organ nadzorczy odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. Prawidłowość ww. rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została zweryfikowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 381/07 oddalił skargę P. K. na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 836/08 oddalił skargę kasacyjną P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 381/07. Okoliczność ta, jak prawidłowo uznał organ, przesądza o niedopuszczalności wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych. Z uwagi na związanie prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 381/07 o oddaleniu skargi decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. wydanej w postępowaniu nieważnowściowym, w którym badano prawidłowość (istnienia kwalifikowanych wad decyzji, wskazanych w art. 156 § 1 k.p.a.) decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. zatwierdzającej projekt rozbiórki budynku fabrycznego na działce o nr ew. [...]przy ul. [...] w [...]i udzielającej zezwolenia na dokończenie rozbiórki ww. obiektu budowlanego oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. – wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. nie mógł podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Jak wskazał Sąd (str.5 uzasadnienia wyroku) "należy zgodzić się ze stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż badana w trybie nadzoru decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] nie narusza żadnej z przesłanek art. 156 § 1 k.p.a.". Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako nieuzasadnioną oddalił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt. II wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).