VII SA/Wa 2066/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z 27 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2017 r. nr [...], z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. W postanowieniu wskazano, że zarządzeniem z dnia 18 września 2017 r. M. D. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka kierowana do skarżącego, została dwukrotnie awizowana - w dniu 26 września i w dniu 4 października 2017 r. i zwrócona do Sądu 12 października 2017 r. W konsekwencji Sąd uznał, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w trybie art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dniem 10 października 2017 r. i wobec nieuiszczenia wpisu od skargi przez M. D. skargę odrzucił. Odpis postanowienia z 27 listopada 2017 r. został doręczony skarżącemu w dniu 29 listopada 2017 r. W dniu 6 grudnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że nieuiszczenie wpisu nastąpiło wskutek jakichś nieprawidłowości na poczcie, bowiem nie otrzymał żadnego awiza. Wskazał, że pracownicy poczty, z których jedna osoba jest pełnomocnikiem skarżącego do odbioru przesyłek poleconych (co prawda nie sądowych) nic nie wiedzieli o żadnej przesyłce z Sądu. Skarżący jednocześnie podkreślił, że nie otrzymał żadnego awiza w niniejszej sprawie, a w tym czasie otrzymał jednak przesyłki z dnia 9 października 2017 r., zawierające wydane w sprawach sygn. akt VII SA/Wa 2067/17, 2065/17, 2068/17 oraz 2069/17 postanowienia Sądu o odrzuceniu sprzeciwów od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako wniesionych po terminie, zawierające pouczenie, by wnieść wniosek o przywrócenie terminu. M. D. wskazał też, że jego niewiedzę o przesyłce z Sądu uprawdopodabnia fakt, że skierował do Sądu pismo z dnia 17 października 2017 r. zatytułowane "Wniosek o przywrócenie terminu", w którym z ostrożności procesowej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]. Skarżący podniósł, że gdyby otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu, dopełniłby tego obowiązku, tak jak w pozostałych sprawach, zamiast kierować do Sądu bezprzedmiotowe pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przewidzenia lub przezwyciężenia okoliczności, z powodu których, pomimo zachowania przez stronę należytej staranności, doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona zaprezentowaną argumentacją w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 lipca 2008 r. I FZ 325/08, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Sąd uznał, że M. D. nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek M. D. o przywrócenie terminu sprowadza się do argumentacji, że nikt nie próbował skarżącemu doręczyć przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, listonosz dwukrotnie nie zostawił awiza w skrzynce listowej skarżącego, a "pracownicy poczty (...) nic nie wiedzieli o żadnej przesyłce z Sądu". Zauważyć wobec tego trzeba, że z adnotacji umieszczonych na zwróconej do Sądu przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu (k. 14 akt sądowych) wynika, że była ona dwukrotnie prawidłowo awizowana - pierwsze awizo pozostawiono w skrzynce listowej w dniu 26 września 2017 r., czynność ta została powtórzona 4 października 2017 r. Wobec niepodjęcia przesyłki została ona zwrócona Sądowi w dniu 12 października 2017 r. W konsekwencji przesyłka została uznana za doręczoną w trybie art. 73 P.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia). Dostrzec trzeba, że pomimo twierdzeń skarżącego, jakoby nie otrzymał zarówno pierwszego, jak i też powtórnego awiza, z wniosku nie wynika, aby M. D. podjął jakiekolwiek działania zmierzające do wyjaśnienia przez P. nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. W orzecznictwie wskazuje się, że obalenie fikcji doręczenia jedynie na podstawie samego twierdzenia adresata przesyłki o niepozostawieniu awiza podważałoby w sposób nieuzasadniony instytucję z art. 73 P.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizowania poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło. Domniemanie wynikające z art. 73 P.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 368/11, z dnia 14 marca 2012 r. sygn. akt II FSK 180/12, z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 1861/11 - dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wniosek skarżącego opierający się jedynie na jego oświadczeniu o niepozostawieniu w skrzynce listowej zawiadomień o przesyłce nie może prowadzić do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podkreślić przy tym trzeba, że fakt doręczenia skarżącemu odpisów postanowień z 9 października 2017 r. wydanych w innych sprawach (co jak wynika z akt tych spraw, nastąpiło 12 października 2017 r.) nie stanowi okoliczności, która mogłaby potwierdzać oświadczenie skarżącego o niepozostawieniu w skrzynce zawiadomień o przesyłce (w dniach 26 września i w dniu 4 października 2017 r.). Podobnie takiej okoliczności nie stanowi skierowanie przez skarżącego do Sądu pisma z dnia 17 października 2017 r. Zdaniem Sądu M. D. nie uprawdopodobnił, iż bez swojej winy nie dokonał czynności procesowej w ustawowym terminie, wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje więc na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.