VII SA/Wa 2069/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania aktu w sprawie ze skargi R. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. R. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2014 r., nakazującą stronie skarżącej doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, poprzez dokonanie całkowitego demontażu reklamy wielkoformatowej - siatki winylowej wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem lampami halogenowymi na zachodniej elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] w W. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, iż w jej ocenie, zachodzi przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, pomimo wykonania obowiązku nałożonego przez organ i dokonania demontażu przedmiotowej konstrukcji. Utrzymanie bowiem w mocy tego obowiązku spowoduje sytuację, w której w przypadku montażu siatki zabezpieczającej na elewacji przez inny podmiot, to na skarżącym ciążył będzie obowiązek jego demontażu. Konieczność wykonania tego demontażu, w tym przypadku przez Spółkę, będzie się wiązało z odpowiedzialnością karną z uwagi na naruszenie prawa własności osoby trzeciej. Co więcej, będzie też stanowiło, naruszenie posiadania potencjonalnego kolejnego inwestora, rodzące odpowiedzialność odszkodowawczą Spółki. Strona skarżąca podniosła także, iż dokonanie demontażu konstrukcji jest ze swojej natury czynnością, która niesie ze sobą pewne nieodwracalne skutki. Bezsprzecznym jest fakt, iż przesłanki wynikające z treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) spełnia okoliczność, iż wykonanie decyzji spowoduje powstanie znacznych strat finansowych, które powstaną w wyniku demontażu urządzenia. Spółka stwierdziła również, że skoro obowiązek dokonania demontażu konstrukcji został wykonany, dalsze obowiązywanie decyzji obciążające stronę, chociażby na czas toczącego się postępowania sądowego, powoduje możliwość wystąpienia szkody. Do skargi strona skarżąca dołączyła protokół demontażu konstrukcji reklamowej wraz z oświetleniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Istota ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym sprowadza się zatem do tego, by do czasu rozpoznania skargi przez sąd strona skarżąca nie musiała wykonywać obowiązku nałożonego na nią w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Instytucja ta ma zatem zapobiec wystąpieniu po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jakie wystąpiłyby, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz dołączonego do skargi protokołu z dnia 20 sierpnia 2014 r. wynika, iż obowiązek wynikający z zaskarżonego rozstrzygnięcia organu został wykonany. W zaistniałej sytuacji nie ma więc podstaw do rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a postępowanie w przedmiocie jego rozpoznania winno ulec umorzeniu. Skoro postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 836/08, z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1122/12). Na marginesie wskazać należy, iż nie może stanowić przesłanki, z art. 61 § 3 p.p.s.a., hipotetyczne założenie, o którym mowa w uzasadnieniu wniosku Spółki, tj. obawa nakazania stronie skarżącej wykonania określonych czynności w przypadku montażu siatki zabezpieczającej przez innego inwestora. Aby uzyskać ochronę tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest właściwe. Ponadto, w przypadku zrealizowania nałożonego obowiązku, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, za niezasadne wydają się rozważania Spółki, odnośnie możliwości powstania znacznych strat finansowych (strona nie wskazała zresztą ich wysokości i wpływy na kondycję finansową Spółki) w wyniku demontażu przedmiotowego urządzenia. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.