VII SA/Wa 2084/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia 4 października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N. w gminie N. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W piśmie z 23 lipca 2025 r. (nadanym 24 lipca 2025 r.) G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także jako skarżąca lub Spółka) złożyła skargę na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały w zakresie § 88 pkt 2 pdpkt 3. W uzasadnieniu skarżąca wskazała m.in., że zgodnie z art. 101 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm., dalej także jako: u.s.g.) w związku z art. 53 § 2 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest ograniczone terminem. Wskazała ponadto, że uczyniła zadość wymaganiom określonym w art. 101 ust. 1 u.s.g. i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2017 r. i wezwała w dniu 26 listopada 2024 r. Gminę N. do usunięcia naruszenia prawa, co pozostało bez reakcji organu. Gmina N. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie. Organ wskazał, że w piśmie z 30 sierpnia 2024 r. skarżąca po raz pierwszy wniosła skargę na wymienioną wyżej uchwałę. Prawomocnym postanowieniem z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2486/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę ze względu na niepoprzedzenie jej wniesienia wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z 26 listopada 2024 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W konsekwencji powyższego skarżąca wniosła ponownie skargę na sporną uchwałę. Organ stwierdził, że zaskarżona uchwała podjęta została przed zmianą art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 53 p.p.s.a., co rzutuje bezpośrednio na konieczność zachowania przez skarżącą terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Rada Gminy uznała, że od dnia wniesienia przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa do dnia wniesienia skargi upłynęło 238 dni, a w konsekwencji skarga winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. - jako wniesiona po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy N. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi N. w gminie N. Podstawę prawną do zaskarżenia uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Przepis ten został zmieniony ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) jednakże na mocy art. 16 i art. 17 ust. 2 powołanej ustawy zmieniającej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została podjęta przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu przed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powyższy przepis narzuca więc obowiązek na skarżących do wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez organ przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast art. 101 ust. 3 u.s.g. (w brzmieniu obowiązującym w dacie uchwalenia zaskarżonej uchwały) stanowił, że w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Przy weryfikacji dotrzymania przez skarżących terminu na wniesienie skargi w niniejszej sprawie należy zatem wziąć pod uwagę art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu przed nowelizacją) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. (m.in. w przypadku innych aktów, w których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały siedmiu sędziów z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60) wskazał, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - termin ten wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie – sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania - powinna być wniesiona skarga. Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do Rady Gminy N. 8 grudnia 2024 r. i to ten moment należy uznać za początek biegu terminu na wniesienie skargi. Wobec tego, że organ nie odpowiedział na wezwanie to termin na wniesienie skargi wynosił 60 dni. Skarga została nadana do organu w dniu 24 lipca 2025 r., a zatem z całą pewnością po upływie wskazanego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, która została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Stąd też działając na podstawie wskazanego wyżej przepisu Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).