VII SA/Wa 2092/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odrzucić zażalenie Zarządzeniem przewodniczącego wydziału wydanym w dniu 12 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego do nadesłania 1 egzemplarza odpisu zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 13 listopada 2013 r.. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 2013 r. Skarżący w dniu 7 stycznia 2014 r. nadał w placówce pocztowej list zawierający pismo przewodnie, pismo stanowiące uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dwie nieczytelne kartki, co do których jedynie z treści pisma przewodniego i kształtu oryginału zażalenia można wnioskować, iż pierwsza z nich stanowić może odpis zażalenia. Kartki te wyglądają jak kopie sporządzone przez kalkę, nie są potwierdzone za zgodność z oryginałem ani własnoręcznie podpisane. Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 407/08). Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego, jednak nadesłana przez niego nieczytelna, nieuwierzytelniona kopia nie może być potraktowana jako odpis w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt II OSK 2705/13). Stosownie do dyspozycji art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił zażalenie.