VII SA/Wa 2138/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Z. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. K. kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 19 marca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2138/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 10 czerwca 2009 r. od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną Z. O., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu adw. G. K., zwracając się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (vide – k. 107 i 108 akt sądowych). Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2011 r. przyznano T. O. (następcy prawnemu zmarłego Z. O. – vide k. 154 akt sądowych) prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata (vide – 163 akt sądowych). Pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla T. O. został wyznaczony adw. P. K. (vide – k. 172 akt sądowych). Wyrokiem z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 763/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2009 r. Podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 listopada 2011 r., poprzedzającej wydanie powyższego wyroku, pełnomocnik skarżącego poparł skargę kasacyjną i zarzuty w niej zawarte oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej (vide – k. 180 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. W przedmiotowej sprawie nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, a czynności podjęte w postępowaniu, za które – zgodnie z przepisami cytowanego rozporządzenia – przysługuje adw. P. K. przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegały na udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym nie sporządził on i nie wniósł kasacji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.