VII SA/Wa 2142/12

Dnia 1 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2142/12 ze skargi E. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1567/11 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1567/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1567/11 na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę E.S. na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako niedopuszczalną. Jak wynika z akt sprawy ww. postanowienie skarżąca odebrała osobiście w dniu 16 sierpnia 2011 r. Następnie, w związku ze złożonym w dniu 16 sierpnia 2011 r. wnioskiem o prawo pomocy, postanowieniem z dnia 27 września 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał E. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 13 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a. ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Na skutek wniesionej przez E. S., reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu, skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1075/12, oddalił skargę kasacyjną. W dniu 3 września 2012 r. E. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, w którym wnosi o wznowienie postępowania w sprawie VII SA/Wa 1567/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 275 zdanie 1. p.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia skargi o wznowienie jest sprawa o sygn. akt VII SA/Wa 1567/11, w której zapadło postanowienie o odrzuceniu skargi, właściwym do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Jak wynika z treści pisma skarżącej, wniosek o wznowienie został oparty na przesłance z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Na podstawie tego przepisu można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Skarżąca wskazała, że jej skarga na działanie organu została rozpoznana w tajemnicy przed nią, bez jej zeznań, dowodów i udziału w sprawie. W ocenie skarżącej, Sąd pozbawił ją przysługujących jej praw. Ponadto wskazała, że w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi. Należy więc stwierdzić, że jedna z przesłanek określonych w art. 280 § 1 p.p.s.a. została spełniona przez skarżącą, ponieważ ze skargi wynika ustawowa podstawa wznowienia. Natomiast w ocenie Sądu, skarga E. S. o wznowienie postępowania nie spełnia drugiej z wymienionych w art. 280 § 1 p.p.s.a. przesłanek, a mianowicie skarga ta została wniesiona z naruszeniem art. 277 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona. Skoro w niniejszej sprawie jako podstawę skargi o wznowienie stanowią przesłanki nieważnościowe, tj. pozbawienie skarżącej możności działania i brak należytej jej reprezentacji, to termin trzymiesięczny do wniesienia skargi liczy w związku z okolicznością, że skarżąca dowiedziała się o orzeczeniu. Jak już wyżej wskazano, postanowienie o odrzuceniu skargi skarżąca odebrała osobiście w dniu 16 sierpnia 2011 r. Niewątpliwie zatem skarżąca dowiedziała się o odrzuceniu jej skargi w dniu 16 sierpnia 2011 r. W związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r. o oddaleniu skargi kasacyjnej, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie VII SA/Wa 1567/11, objęte skargą o wznowienie, stało się prawomocne z datą ww. postanowienia Sądu Kasacyjnego, tj. z dniem 11 maja 2012 r. Jak wskazuje się w orzecznictwie, termin trzymiesięczny do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie może zacząć swojego biegu wcześniej jak od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, gdyż dopiero po tym zdarzeniu złożenie takiej skargi jest dopuszczalne (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 443/08, LEX nr 466170). Dlatego mając na uwadze powyższe wywody, należało przyjąć, że od dnia 11 maja 2012 r. zaczął bieg termin, o jakim mowa w art. 277 p.p.s.a., uwzględniając to, że zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z tych względów, w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy należało przyjąć, że do dnia 11 sierpnia 2012 r. przysługiwało prawo skarżącej do wniesienia skargi o wznowienie. Natomiast przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania została nadana w Urzędzie Pocztowym przez skarżącą w dniu 3 września 2012 r. Nie został więc spełniony wymóg z art. 280 § 1 w związku z art. 277 p.p.s.a. do skierowania skargi o wznowienie na rozprawę i jej rozstrzygnięcia co zasadności podstaw wznowienia. Z tych względów, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.