VII SA/Wa 2143/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. W., W. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przywrócić W. S. i Z. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r. W dniu 29 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi A. W. i W. W. uchylił zaskarżoną decyzją oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...]. W dniu 13 stycznia 2014 r. W. S. i Z. S. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał W. S. i Z. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Skarżący od powyższego postanowienia wnieśli sprzeciw, po którego rozpoznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r. przyznał W. S. i Z. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r. sygn. akt II OZ 411/14. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony W. S. w dniu 13 stycznia 2014 r., a Z. S. w dniu 14 stycznia 2014 r. Ponadto z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 10 czerwca 2014 r. wynika, że dla ww. wyznaczono pełnomocnika z urzędu – adwokata M. C. Pismem z dnia 11 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik ww. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. Wskazał, że pismo informujące go o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla W. S. i Z. S. zostało doręczone w dniu 17 czerwca 2014 r. Podkreślił, że wstępnie zapoznał się z aktami w dniu 24 czerwca 2014 r., jednakże przerwał wskazaną czynność z uwagi na rozpoczynającą się o godz. 9.30 wielogodzinną rozprawę przez Sądem Okręgowym w [...], a następnie kontynuował zapoznawanie się z aktami w dniu 3 lipca 2014 r., jak również do tej daty doszło do pierwszego spotkania ze skarżącymi kasacyjnie, podczas którego ustalono wstępne oczekiwania ww. i przekazano część dokumentacji. W terminie do dnia złożenia wniosku doszło do kolejnego spotkania pełnomocnika ze skarżącymi kasacyjnie i po analizie pełnej dokumentacji została sporządzona skarga kasacyjna, przy czym tempo pracy narzucały również inne obowiązki pełnomocnika, w tym posiedzenia sądowe w prowadzonych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.). W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie. Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie przywołane we wniosku okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że w dniu 17 czerwca 2014 r. pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika dla W. S. i Z. S. Sąd miał też na uwadze stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II FZ 610/10. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006, publ. https://cbois.nsa.gov.pl/ oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II UZ 72/04 lub OSNP 2005/20/325, LEX nr 156659), a zgodnie z nim w wypadku ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących kasacyjnie dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w dniu 17 czerwca 2014 r., a skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniósł 11 lipca 2014 r., tj. przed upływem 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W związku z powyższym, mając na uwadze realizację konstytucyjnej zasady "prawa do sądu", wyrażonej w art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy należało orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.