VII SA/Wa 2240/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu postanawia: odrzucić skargę Skarżący R. D. wniósł w dniu 26 sierpnia 2013 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "utrzymanie w mocy decyzji nr [...] przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2013 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, na jakie orzeczenie, z jakiej daty i wydane przez który organ wnosi skargę. Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącemu termin 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący sprecyzował, że skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]. Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia jest ostateczna, wobec czego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego. O takim trybie zaskarżenia skarżący został prawidłowo pouczony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję 31 lipca 2013 r. W dniu 26 sierpnia 2013 r. skarżący nadał bezpośrednio na adres Sądu rzeczną na wstępie skargę (k. 20 akt), która została w dniu 4 września 2013 r. wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod sygnaturą VII KO 215/13. Po udzieleniu przez skarżącego informacji, jaka decyzja konkretnie jest przedmiotem zaskarżenia, Sąd w myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) przekazał ją w dniu 18 września 2013 r. według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. O tym fakcie skarżący został poinformowany (z.p.o. k. 30 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułę ogólną w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych oraz postanowień wydawanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym stanowi to, że początkową datą terminu będzie - zgodnie z art. 111 § 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie Sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do Sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/05; postanowienie NSA z 29 maja 2008r., I FSK 631/08, Lex nr 505351). W rozpoznawanej sprawie skarżący w dniu 31 lipca 2013 r. pokwitował odbiór decyzji z dnia [...] lipca 2013 r., zaś skargę nadał bezpośrednio do Sądu w Urzędzie Pocztowym [...], w dniu 26 sierpnia 2013 r., tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Nadto skarżący nie określił dokładnie jaki akt jest przedmiotem zaskarżenia, w związku z tym sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania pisma. Powyższe spowodowało, że sąd zmuszony był po udzieleniu odpowiedzi przez skarżącego przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 18 września 2013 r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Mając powyższe ustalenia na uwadze sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 18 września 2013 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 30 sierpnia 2013 r., skutkuje jej odrzuceniem. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.