VII SA/Wa 225/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skargi J.G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej skargę oddala. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., art. 2351 i art. 2352 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2009r. Nr 105, poz. 869 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J.G. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010r., Nr [...] orzekającej o braku podstaw do stwierdzenia u J.G. choroby zawodowej: pylica płuc - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] ustalił, iż J.G. był zatrudniony w latach 1964-1986 kolejno: jako ślusarz, frezer (1964-1970) w Zakładzie Urządzeń [...], monter (1971-1972) w Spółdzielni Inwalidów "[...] ", frezer (1972-1973) w WSK [...], konserwator ustawiacz (1973-1974) w Zakładach Ceramiki [...], monter-konserwator (1974-1981) w [...] Drukarni [...], ślusarz (1981-1986) w [...] Zakładach Farmaceutycznych. Z wymienionych okresów zatrudnienia brak jest udokumentowanych danych o narażeniu na działanie czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy. Od 1986r. J.G. pracuje w Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych S.A na stanowisku mechanik - konserwator i wykonuje czynności polegające na konserwacji i naprawie maszyn poligraficznych oraz urządzeń pomocniczych (w tym min. czyszczenie z pyłu papierowego centralnego systemu odsysania ścinek papierowych). Powołując się na przepisy Kodeksu pracy (art. 2351), organ wyjaśnił, że za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Do stwierdzenia choroby zawodowej muszą być spełnione dwie przesłanki: choroba jest wymieniona w obowiązującym wykazie chorób zawodowych oraz lekarze orzecznicy po zapoznaniu się z oceną narażenia zawodowego potwierdzą, że ma ona związek z wykonywaną pracą. W przypadku J.G. nie rozpoznano schorzenia zawartego w wykazie chorób zawodowych – pylicy płuc. Sprawę podejrzenia choroby zawodowej u skarżącego rozpatrywały dwie uprawnione do orzekania jednostki orzecznicze – I stopnia – [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] i II stopnia – Instytut Medycyny Pracy w [...] Klinika Chorób Zawodowych i Toksykologii Oddział Chorób Zawodowych, które przy rozpoznawaniu chorób zawodowych posiłkują się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi. Obydwie jednostki orzecznicze po analizie oceny narażenia zawodowego, całości dokumentacji lekarskiej, a także po wykonaniu badań nie znalazły podstaw do rozpoznania u J.G. pylicy płuc. Z ostatecznego orzeczenie lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy w [...] z dnia [...] lipca 2010r. wynika, że stwierdzone na zdjęciu radiologicznym zmiany w płucach nie spełniają radiologicznych wymogów dla pylicy płuc. Z orzeczenia jednostki orzeczniczej I stopnia wynika obserwacja negatywna w kierunku choroby zawodowej pod postacią pylicy płuc. Stwierdzone na wykonanym badaniu radiologicznym zmiany w płucach nie spełniają radiologicznych wymogów dla pylicy płuc. Z orzeczenia jednostki orzeczniczej II stopnia również wynika negatywna obserwacja pod kątem pylicy płuc. W toku diagnostyki pulmunologicznej stwierdzono drobne guzki płuca prawego i lewego nie wykazujące dynamiki zmian (ilości i wielkości) w kolejnych badaniach, guzki te nie spełniają jednak radiologicznych wymogów dla pylicy płuc zgodnie z wytycznymi Międzynarodowego Biura Pracy z 1980r. Odnosząc się do wniosku J.G. o przeprowadzenie ponownych badań zapylenia w zakładzie pracy oraz dokonanie ponownej analizy czynności zawodowych, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] podał, iż na wniosek Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w [...] w dniu [...] października 2009r. przeprowadzono pomiary pyłu całkowitego i repirabilnego pyłów organicznych pochodzenia zwierzęcego i roślinnego zawierającego poniżej 10% wolnej krzemionki na stanowisku mechanik – konserwator, zlokalizowanym na hali produkcyjnej oraz w warsztacie obróbki mechanicznej ostrzenia noży w [...] S.A. w [...]. Analiza wyników badań próbki powietrza pobranych na ww. stanowiskach pracy wykazała, że warunki pracy były bezpieczne, a wartość najwyższego dopuszczalnego stężenia nie była przekroczona. Karta oceny narażenia zawodowego przesłana do jednostki orzeczniczej została opracowana na podstawie ww. informacji. Do dokumentu tego J.G. nie wniósł zastrzeżeń. Biorąc pod uwagę fakt, że w głównej mierze ocena dokonana przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zawiera informacje uzyskane od samego zainteresowanego, organ uznał, że ww. wniosek J.G. o przeprowadzenie ponownych badań zapylenia w zakładzie pracy jest nieuzasadniony. Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie również z tego powodu, iż jednostki orzecznicze nie rozpoznały u J.G. pylicy płuc. Poziom narażenia zawodowego nie ma więc wpływu na rozstrzygnięcia zawarte w orzeczeniach lekarskich, a tym samym wykonanie ponownych pomiarów stężenia pyłu na stanowisku pracy skarżącego nie znajduje uzasadnienia. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J.G. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy choroby zawodowej. Skarżący podniósł, iż pracuje w drukarni w dużym zapyleniu, po 12 godzin na dobę, co niewątpliwie ma wpływ na stan jego zdrowia. Wskazał, że stwierdzono u niego w płucach guzki, które szybko się rozwijają. Jest osobą poważnie chorą, a z diagnoz załączonych do akt wynika, że jest zdrowy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 2169 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Kontroli Sądu podlegała decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010r. Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u J.G. choroby zawodowej - pylicy płuc. Oceniając przeprowadzone przez organ postępowanie administracyjne, Sąd uznał, że jest ono zgodne z przepisami prawa zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, jak również z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2009r. Nr 105, poz. 869 ze zm.). Stosownie do cytowanego rozporządzenia, właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim, o którym mowa w § 6 ust. 1, oraz oceny narażenia zawodowego pracownika. Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, za choroby zawodowe uważa się choroby wymienione w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia pod warunkiem, że w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Aby określone schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową, muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki: - rozpoznane schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych, o którym mowa wyżej, - a nadto musi być spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi w środowisku pracy osoby zainteresowanej lub w związku z jej wykonywaniem – zwanymi narażeniem zawodowym. Właściwymi do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania są wyłącznie jednostki orzecznicze wymienione w § 5 powyższego rozporządzenia. Zgodnie z poz. 3 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych, za chorobę zawodową - pylicę płuc uważa się: pylicę krzemową, pylicę górników kopalń węgla, pylico-gruźlicę, pylicę spawaczy, pylicę azbestową oraz inne rodzaje pylic. W orzeczeniu lekarskim wydanym przez Instytut Medycyny Pracy w [...] Oddział Chorób Zawodowych i Toksykologii z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] stwierdzono brak podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej - pylicy płuc. W uzasadnieniu orzeczenia podano, iż przeprowadzona analiza radiogramów (rtg i tomografia komputerowa) klatki piersiowej, oceny narażenia zawodowego (nie stwierdzono narażenia na ponadnormatywne stężenia pyłów organicznych pochodzenia zwierzęcego i roślinnego zawierające poniżej 10% wolnej krystalicznej krzemionki na stanowisku pracy badanego) oraz diagnostyki pulmonologicznej - nie daje podstaw do rozpoznania pylicy płuc zgodnie z obowiązującą klasyfikacją radiologiczną, co jest warunkiem koniecznym do postawienia ww. rozpoznania. Nie stwierdzono także zmian osłuchowych nad polami płuc, a spoczynkowe badanie spirometryczne nie wykazało zaburzeń wentylacji płuc, nie stwierdzono również niewydolności oddechowej w badaniu gazometrycznym. Z treści tego orzeczenia wynika również, iż badanie ujawniło u pacjenta niespecyficzne guzki w płucach, wymagające pogłębienia diagnostyki pulmonologicznej, a obraz radiologiczny płuc z 2008r. w porównaniu z badaniem z 2007r. wykazał poszerzenie wnęki prawej klatki piersiowej bez progresji w stosunku do 2007r. wynikające z układu cieni naczyń. Stwierdzone w badaniu radiologicznym zmiany w płucach nie spełniają radiologicznych wymogów dla pylicy płuc zgodnie z wytycznymi Międzynarodowego Biura Pracy z 1980r. Powyższe orzeczenie lekarskie potwierdziło wcześniej przeprowadzone badania ujęte w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia [...] marca 2010r. wystawionym przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...], orzekające, że przeprowadzone badania nie wykazały u pacjenta podstaw do rozpoznania pylicy płuc. Ostateczne orzeczenie lekarskie z dnia [...] lipca 2010r. o braku podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej wiązało organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej i stanowiło przesłankę wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 stycznia 2007r. sygn. akt II OSK 1078/06 (Lex nr 315089), Państwowy Inspektor Sanitarny wydający decyzję w sprawie choroby zawodowej nie jest uprawniony do kontroli merytorycznej orzeczeń lekarskich jednostek organizacyjnych uprawnionych do rozpoznawania chorób zawodowych, ani też do dokonywania własnych ustaleń, prowadzących do odmiennego rozpoznania jednostki chorobowej. Rozstrzygnięcia organów obu instancji należy zatem uznać za odpowiadające prawu. Przekonanie skarżącego, iż stwierdzone dolegliwości mają związek z wykonywaną przez niego pracą i warunkami panującymi w środowisku pracy, nie może być zatem brane pod uwagę w niniejszej sprawie. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.