VII SA/Wa 2258/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.) Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 12 sierpnia 2015 r. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Bogusława Cieśli w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek J. W. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Bogusława Cieśli od orzekania w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. skarżąca J. W. wniosła o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Bogusława Cieśli od orzekania w niniejszej sprawie. Motywując wniosek skarżąca podniosła, że zachodzą wątpliwości co do bezstronności ww. Sędziego, bowiem Sędzia w innych sprawach prowadzonych pod sygn. akt: VII SA/Wa 432/14, VII SA/Wa 727/14 i VII SA/Wa 230/07 oddalił skargi skarżącej. Zdaniem skarżącej Sędzia nie powinien orzekać w niniejszej sprawie z uwagi na brak możliwości zmiany nastawienia Sędziego do istoty sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 ww. ustawy i stanowią katalog zamknięty. Tym samym nie jest możliwym orzeczenie o wyłączeniu sędziego od orzekania w sprawie z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest natomiast istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich. Instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, zatem rozpatrując wniosek sąd obowiązany jest nie tylko zbadać, czy ów szczególny stosunek osobisty rzeczywiście istnieje i czy występują podstawy wyłączenia, ale także czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Istotnym jest, że nie wszystkie stosunki osobiste ze stroną mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które na podstawie obiektywnych okoliczności mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Zaznaczyć również należy, iż w celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Zdaniem Sądu, podnoszone przez skarżącą zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności Sędziego i w konsekwencji nie uzasadniają jego wyłączenia. We wniosku o wyłącznie sędziego skarżąca podniosła, że sędzia WSA w Warszawie Bogusław Cieśla orzekał już w poprzednich sprawach i wydał wyroki oddalające skargi skarżącej. Sąd dostrzega, że skarżąca zainicjowała wiele postępowań sądowych toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wyjaśnić zatem należy, że – jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie – sam fakt, że sędzia sądu administracyjnego, którego wyłączenia domaga się skarżący, był sprawozdawcą w innej jego sprawie, z jego udziałem, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego. Również niezadowolenie skarżącego z wydawanych przez takiego sędziego orzeczeń w innych sprawach zainicjowanych jego skargami ani też niezadowolenie odnoszące się do sposobu prowadzenia innych postępowań sądowych nie stanowi automatycznej przesłanki wyłączenia tego sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 527/13; z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 816/12; z dnia 21 września 2012 r. II OZ 608/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo wskazać trzeba, że z treści oświadczenia złożonego przez Sędziego WSA w Warszawie Bogusława Cieślę wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania sprawy. W ocenie Sądu prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, zatem wniosek o wyłączenie wskazanego Sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela bowiem pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08; z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.