VII SA/Wa 2278/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.C. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 19 czerwca 2019 r. H. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy D. z [...] maja 2019 r. nr [...], którą Rada Gminy D., działając na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), dalej: k.p.a., uznała wniesioną przez skarżącą na Wójta Gminy [...] skargę za bezzasadną w przedmiocie doprowadzenia wodociągu do posesji skarżącej, natomiast za zasadną w zakresie braku odpowiedzi na składane w sprawie pisma. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wskazanych w tym przepisie, w tym m.in. skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż wyżej wskazane, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z przepisów tych wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. Zaskarżona uchwała Rady Gminy [...] została wydana na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. w związku ze złożoną przez skarżącą skargą na działalność Wójta Gminy [...] skutkującą zaniechaniem doprowadzenia przyłącza wodociągowego do należącej do skarżącej działki nr ew. [...] w O. Uchwała ta została więc podjęta w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., regulujących instytucję tzw. skargi powszechnej. Instrument ten służy społecznej kontroli działalności administracji publicznej i nie jest związany z bezpośrednim kształtowaniem sytuacji prawnej wnoszącego ją podmiotu. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargę składa się do organów właściwych do ich rozpoznania, które zostały wymienione w art. 229 pkt 1-9 k.p.a. Stosownie do tych przepisów skarga dotycząca zadań i działalności wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, rozpoznaje rada gminy. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.) Działanie to ma charakter czynności materialno-technicznej. Powyższe determinuje uznanie, że zaskarżona uchwała nr [...] nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Stanowi ona bowiem w istocie zawiadomienie, o którym mowa w art. 237 § 3 k.p.a. Uchwała ta nie rozstrzyga konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie kończy uproszczone postępowanie skargowe poprzez zawiadomienie skarżącej o sposobie rozpoznania złożonej przez nią skargi. Nie ma w tym przypadku znaczenia, że w rozpatrywanej sprawie zawiadomieniu temu nadano formę uchwały, albowiem forma taka wynika ze specyfiki działania organu (rady gminy), który był upoważniony do wypowiedzenia się o zasadności złożonej na wójta skargi. Konsekwencją powyższego było odstąpienie od zamieszczenia w uchwale pouczenia o prawie do jej zaskarżenia, co wbrew stanowisku skarżącej, nie stanowi wady zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że stanowisko, zgodnie z którym skarga na uchwałę rady gminy podjętą w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność wójta lub kierownika gminnej jednostki organizacyjnej nie może być poddana kontroli sądu administracyjnego należy uznać za utrwalone w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z 24 lipca 2018 r. sygn. II OSK 1842/18; postanowienie NSA z 19 grudnia 2017 r. sygn. II OSK 3207/17; postanowienie NSA z 25 listopada 2016 r. sygn. I OSK 2365/16; postanowienie NSA z 14 października 2016 r. sygn. I OSK 2091/16; postanowienie NSA z 27 listopada 2015 r. sygn. I OSK 3045/15; postanowienie NSA z 30 października 2014 r. sygn. II OSK 2888/14; postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r. sygn. II OSK 2692/11. Jest ono również w pełni aprobowane w piśmiennictwie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 81). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.