VII SA/Wa 2313/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267), dalej kpa, po rozpatrzeniu odwołania J. J. - utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. ([...]) odmawiającą uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2011 r. ([...]) utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] kwietnia 2011 r. ([...]) umarzającą postępowanie w sprawie remontu drewnianego budynku mieszkalno- gospodarczego na działce nr ew. [...] w N., w gminie P.. Organ wskazał, że [...] lutego 2013 r. J. J. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., jako podstawę wznowienia wskazując nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody tj. zgłoszenie robót budowlanych z dnia [...] kwietnia 2010 r., wykaz robót budowlanych do ww. zgłoszenia, postanowienie Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., oraz z dnia [...] lipca 2010. r., decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., akt notarialny z dnia [...] grudnia 1982 r. Organ stwierdził, że dokumenty z 201 Or. nie są istotne w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczą postępowania przed organami architektoniczno-budowlanymi w stosunku do robót budowlanych innych niż objęte ww. decyzją. Natomiast informacje wynikające z aktu notarialnego znane były organom na etapie postępowania. Organ dodał, że z aktu notarialnego nie wynika, że budynek pełnił funkcję gospodarczą. Skargę na powyższą decyzję złożył J. J. i wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2011. r., zarzucił naruszenie: - art. 6 i 7 kpa w zw. z art. 15 kpa, poprzez zaniechanie przez organ II instancji ustalenia stanu faktycznego sprawy; - art. 7, 77 § 1, 78 § 1 kpa w zw. z art. 136 kpa, poprzez nieprzeprowadzenie dowodów odnośnie funkcji budynku oraz jego użytkowania, wykonywanych robót budowlanych, a także uchylanie się od przeprowadzenia postępowania uzupełniającego; - art. 7, 77 § 1, 80 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa, poprzez uchylenie się od ustalenia stanu faktycznego sprawy, od rozpoznania i oceny całego materiału dowodowego; - art. 84 § 2 kpa, poprzez niestosowanie go do wyłączenia biegłego; - art. 156 § 1 pkt 2, 145 § 1 pkt 5 kpa w zw. z art. 6, 7, 157 § 2 oraz 145 kpa, poprzez niepodejmowanie niezbędnych kroków do uchylenia wadliwej decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. błędnie kwalifikującą podmurówkę do remontu a nie przebudowy oraz z uwagi na brak oceny technicznej podmurówki a także poprzez niewyłączenie biegłego; - art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, poprzez błędną kwalifikację podmurówki do remontu zamiast do przebudowy; - art. 48 w zw. z art. 28 Prawa budowlanego, poprzez ich niezastosowanie; - art. 71 ust. 2 oraz 71 a ust. 1 Prawa budowlanego, poprzez ich niezastosowanie. Zdaniem skarżącego organy błędnie ustaliły funkcję budynku i sposób jego użytkowania. Integralną częścią aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 1982 r. są dołączone załączniki określające funkcję budynku tj. zaświadczenie PZU z dnia [...] listopada 1982 r. oraz opis i oszacowanie biegłego sądowego budynków na działce nr [...] z dnia 4 października 1982 r. Użytkowanie obiektu jako magazynu rzeczy używanych potwierdza jego właścicielka i świadkowie (protokół rozprawy adm. z [...] maja 2011 r.). Gospodarczą funkcję budynku potwierdza również oznaczenie "g" na mapie zasadniczej (rys. nr [...] ekspertyzy ze stycznia 2010 r.). Na działce nr [...] nie było zatem budynku mieszkalno-gospodarczego. Skarżący wskazał, że w protokole oględzin z dnia [...] grudnia 2007 r. PINB poświadczył wymianę podmurówki, której pierwotnie w tym miejscu nie było, co wiąże organ w niniejszej sprawie. Nadto, opis budynku i analiza robót budowlanych w decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. nie jest tożsama z ustaleniami oględzin [...] grudnia 2007 r. Strona zarzuciła brak wszczęcia z urzędu postępowania nieważnościowego, pomimo uprawdopodobnienia iż decyzja z [...] lipca 2011 r. jest obarczona wadą z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Organowi II instancji skarżący zarzucił niewywiązanie się z obowiązku ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, co doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał przedstawione stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa. W świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd kontrolował w niniejszej sprawie decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. odmawiającą uchylenia - we wznowionym postępowaniu - decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] kwietnia 2011 r. umarzającą postępowanie w sprawie remontu ww. budynku. W związku z powyższym na wstępie zaznaczyć należy, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, było dotknięte kwalifikowanymi wadami, wymienionymi w art. 145 § 1 k.p.a. Zadaniem organów w postępowaniu wznowieniowym jest zatem ustalenie, czy postępowanie zakończone decyzją ostateczną było dotknięte jedną z wad wymienionych w wymienionym wyżej przepisie. Stwierdzenie istnienia takiej wady obliguje organ do uchylenia decyzji ostatecznej i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.). Jeżeli natomiast organ stwierdzi brak podstaw do uchylenia decyzji odmawia jej uchylenia na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Dodać przy tym trzeba, że organ związany jest podstawami do wznowienia wskazanymi we wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący domagał się uchylenia opisanej wyżej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2011 r., jako podstawę wznowienia wskazując nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody tj. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W myśl art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który je wydał. Przywołany przepis wymaga zatem kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej; oraz nowe okoliczności i nowe dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Nie ma znaczenia, czy ujawnione okoliczności lub dowody nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotnie w wyniku zaniedbań, czy z innych powodów. Warunkiem wznowienia postępowania jest w omawianym przypadku jedynie to, aby nowa okoliczność, czy dowód miały istotne znaczenie dla sprawy i istniały w dniu wydania decyzji oraz nie były znane organowi, który wydal decyzję (por. wyrok NSA z dnia 19 lipca 2012r" sygn. akt II OSK 768/11, LEX nr 1252179). O istotności nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów można mówić tylko wtedy, jeżeli dotyczą one przedmiotu sprawy i mają wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do istoty odmienna od dotychczasowej. W świetle powyższych rozważań dowody i okoliczności z nich wynikające, w których skarżący upatrywał podstawy do wznowienia postępowania - zakończonego decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję organu powiatowego z dnia [...] kwietnia 2011 r. umarzającą postępowanie w sprawie remontu spornego budynku - nie były istotne dla sprawy. Jako nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody skarżący wskazał bowiem: zgłoszenie robót budowlanych z dnia [...] kwietnia 2010 r. wraz z wykazem robót budowlanych, postanowienie Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. i z dnia [...] lipca 2010 r., decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz akt notarialny z dnia [...] grudnia 1982 r. Wymienione dokumenty nie miały jednak charakteru istotnego, gdyż dotyczą robót budowlanych innych niż objęte ww. decyzją ostateczną, w innym postępowaniu, bo toczącym się przed organami architektoniczno-budowlanymi. Z akt sprawy natomiast wynika, że przedmiotem postępowania zakończonego decyzją, której uchylenia domagał się skarżący, były wyłącznie roboty budowlane stwierdzone protokolarnie podczas oględzin przeprowadzonych przez powiatowy organ nadzoru budowlanego w dniu [...] grudnia 2009 r. tj. wymiana podwaliny i podmurówki, założenie ściągu stalowego, remont komina, rozbiórkę podłogi oraz uzupełnienie tynków. Organ porównał wówczas zakres robót budowlanych objętych zgłoszeniem z dnia [...] marca 2009r. oraz robót budowlanych opisanych w protokole z [...] grudnia 2009 r. i stwierdził, że przekraczają one zakres prac wymienionych w zgłoszeniu. W konsekwencji jedynie w opisanym zakresie organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie naprawcze w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, to jest w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Należy mieć przy tym na uwadze, że decyzje wydane uprzednio w tym postępowaniu (z [...] lutego 2010 oraz z [...] kwietnia 201 Or.) wydane w trybie art. 51 ust. pkt 1 Prawa budowlanego zostały zakwestionowane wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2010r. sygn. akt II SA/Rz 611/10, który wskazał, że skoro nie było podstaw do nakazania rozbiórki przedmiotowego obiektu bądź jego części, czy też doprowadzenia do stanu poprzedniego, to organ winien umorzyć postępowanie prowadzone na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Rozstrzygnięcia zapadłe po ww. wyroku ( z dnia 26 kwietnia 2011r. oraz ww. decyzja z dnia [...] lipca 2011) umarzające postępowanie były również oceniane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Rz 951/11 oddalił skargę J. J. oraz Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 13 listopada 2012r., sygn. akt II OSK 648/12 oddalił skargę kasacyjną J. J.. W konsekwencji przedstawionych rozważań stwierdzić trzeba, że organ nie miał podstaw, aby uwzględnić opisane we wniosku o wznowienie postępowania dowody, jako podstawy do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., skoro przedmiotem postępowania nie była samowolna zmiana sposobu użytkowania spornego budynku drewnianego. Jak już wspominano na wstępie, organ prowadzący postępowanie wznowieniowe związany jest nie tylko podstawami wznowienia wymienionymi we wniosku, ale również nie może orzekać w innym przedmiocie, niż ten w jakim toczyło się postępowanie zakończone decyzją ostateczną. W konsekwencji, tak samo należało ocenić akt notarialny z dnia [...] grudnia 1982r. Z podanych przyczyn jako chybione Sąd ocenił zarzuty podniesione w skardze, tak w zakresie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jak i odnośnie naruszenia przepisów prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd , na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.