VII SA/Wa 234/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. J. K. złożyła skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2017 r. znak [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] marca 2017 r. znak [...], którym organ oddalił zarzuty w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym. W piśmie z 6 stycznia 2018 r. J. K. wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że z uwagi na powagę sprawy oraz brak rozstrzygnięcia sądowego zasadny jest wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd. Rozstrzygnięcie sądowe będzie bowiem rozstrzygnięciem kategorycznym dla sprawy, a podejmowane wcześniej postępowanie egzekucyjne może spowodować szkodę dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. J. K. złożyła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji. Mając na uwadze tak sformułowany wniosek zauważyć trzeba, że z treści art. 61 ustawy wynika, że możliwe jest jedynie wstrzymanie wykonania konkretnego aktu (decyzji, postanowienia, uchwały) lub zaskarżonej czynności. Sąd administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, nie ma natomiast prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 listopada 2017 r. sygn. II OZ 1325/17, z 25 stycznia 2017 r. sygn. II GZ 31/17). Jednocześnie należy wskazać, że nawet gdyby potraktować wniosek skarżącej jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, również niemożliwe byłoby uwzględnienie wniosku w oparciu o art. 61 § 3 ustawy. Przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a więc takie, które stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki lub uprawnienia. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 sierpnia 2011 r. I FZ 142/11 LEX nr 864188, z dnia 26 września 2013 r. II OZ 791/13 LEX nr 1412495). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Zdrowia z [...] października 2017 r., utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] marca 2017 r., którym organ oddalił zarzuty w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Postanowienie Ministra Zdrowia nie wywołuje skutków o charakterze materialnoprawnym, nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku. Zaskarżone postanowienie nie podlega więc realizacji, nie jest zatem możliwe wstrzymanie jego wykonania. Z powyższych przyczyn Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.