VII SA/Wa 2341/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2022 r. sprawy ze skargi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. znak [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2021 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "GINB"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j., Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako "k.p.a."), po rozpoznaniu wniosku R w [...] (dalej jako "strona skarżąca", "skarżący") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GINB z dnia [...] sierpnia 2021 r., znak: [...] odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej GINB z dnia [...] stycznia 2020 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "[...] WINB") z dnia [...] września 2019 r., znak: [...]. nakazującą R w [...] w terminie do 30 czerwca 2021 r. usunięcie nieprawidłowości na jazie zlokalizowanym na rzece [...] w km 41+840 na działkach nr: [...],[...],[...],[...] i [...] obręb [...], gm. [...]– utrzymał w mocy decyzję I instancji. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] września 2019 r., znak: [...][...] WINB, na podstawie 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351, ze zm., dalej jako: "p.b."), nakazał R w [...]w terminie do 30 czerwca 2021 r. usunięcie nieprawidłowości na jazie zlokalizowanym na rzece [...]w km 41+840 na działkach nr: [...],[...],[...],[...] i [...], obręb [...], gm. [...]tj.: przywrócenie funkcji pierwotnych w/w obiektu poprzez wykonanie remontu kapitalnego - przyczółków, filarów, skrzydełek, wypadu tj.: oczyszczenie powierzchni konstrukcji z mchów i porostów, zlikwidowania ogniska korozji betonów, odspojenie luźnych elementów konstrukcji, oczyszczenie miejsc skorodowanych, zlikwidowanie wżery oraz uzupełnienie ubytków betonowych i zlikwidowanie pęknięcia podłużnego i poprzecznego, w sposób odtwarzający płaszczyzny powierzchni zewnętrznej w/w elementów jazu; wymienienie drewnianych elementów zamknięć jazu, wyposażenie w metalowe klamry szandory zamknięcia światła okna lewego i przywrócenie do pełnej możliwości przepustowej światło okna prawego; rozebranie istniejącego pomostu drewnianego kładki roboczej i na istniejącej konstrukcji stalowej, po uzupełnieniu miejsc skorodowanych, wykonanie nowej płyty pomostu; oczyszczenie, uzupełnienie ubytków, zlikwidowanie rys i odtworzenie płaszczyzny zewnętrznej konstrukcji betonowych umocnień brzegowych; uzupełnienie narzut kamiennych w umocnieniach brzegów na górnym i dolnym stanowisku; wyremontowanie konstrukcji stalowych napędów tj.: zlikwidowanie korozji i ubytków w elementach stalowych, zakonserwowanie przekładni, koła zębatego i drabinki palczastej; usunięcie z nurtu rzeki oderwanych elementów konstrukcji jazu; oczyszczenie górnego stanowiska jazu z nagromadzonego materiału, do poziomu umocnień z narzutu kamiennego; sprawdzenie dolnej przesłony przeciwfiltracyjnej i w razie stwierdzenia jej znacznego zużycia, wymienienie jej na ściankę szczelną. Po rozpoznaniu odwołania strony skarżącej GINB decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., znak [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziłą się strona skarżąca wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 617/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Strona skarżąca nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku. Pismem z dnia 10 czerwca 2021 r. skarżący wniósł o zmianę terminu realizacji decyzji nakazowej z dnia [...] września 2019 r., znak: [...], do czasu rozstrzygnięcia wniesionej w dniu 19 lutego 2020 r. skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GINB z dnia [...]stycznia 2020 r., znak: [...]. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że w dniu 19 lutego 2020 r. złożyła do WSA w Warszawie skargę na decyzję GINB z dnia [...] stycznia 2020 r., [...]. i w związku z tym wniosła o zmianę terminu na usunięcie nieprawidłowości na jazie na okres do czasu rozstrzygnięcia skargi skierowanej do WSA w Warszawie na decyzję GINB z dnia [...] stycznia 2020 r. Skarżąca podniosła obszerne zarzuty zawarte wcześniej zarówno w odwołaniu od decyzji [...]WINB z dnia [...] września 2019 r., znak: [...] jak i w skardze na decyzję GINB z dnia z dnia [...]stycznia 2020 r., znak: [...] , że nie wykonuje praw właścicielskich w imieniu Skarbu Państwa wobec przedmiotowego jazzu, a jego właścicielkami są K S i A B. Pismem z dnia 9 lipca 2021 r. GINB zawiadomił o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r., znak: [...] , Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 155 w zw. z art. 154 § 2 k.p.a. odmówił zmiany decyzji ostatecznej GINB z [...]stycznia 2020 r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji GINB wskazał, że w trybie art. 155 k.p.a. zmiana decyzji ostatecznej na mocy której strona nabyła prawo jest możliwa po spełnieniu łącznie trzech przesłanek: - zakończenie postępowania administracyjnego decyzją ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo; - uznaniowy charakter decyzji; - korzystność zmiany decyzji z punktu widzenia interesu społecznego lub słusznego interesu stron. Organ podniósł, że w niniejszej sprawie decyzją GINB z [...]stycznia 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję [...]WINB z [...] września 2019 r., zostały nałożone na stronę skarżącą obowiązki, których termin wykonania został sprecyzowany. Strona skarżąca została zobowiązana do spełnienia konkretnych czynności zgodnie z art. 66 p.b. na stronie skarżącej ciążą pewne obowiązki. Poprzez uprawomocnienie się decyzji GINB z [...]stycznia 2020 r., strona skarżąca nabyła prawo – w tym przypadku nakaz wykonania obowiązków nałożonych decyzją. Co za tym idzie, spełnia pierwszą przesłankę pozwalającą na zmianę decyzji ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. GINB podkreślił, iż działając na podstawie art. 155 k.p.a. nie ma możliwości zmiany decyzji tzw. związanej. Charakter taki posiada decyzja GINB z dnia [...]stycznia 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję [...]WINB z [...] września 2019 r., która to została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt. 3 p.b. Jednak istnieje możliwość zmiany tej decyzji w części dotyczącej terminu ich wykonania. GINB stwierdził, że na podstawie art. 155 k.p.a. możliwa jest jedynie zmiana terminu wykonania obowiązków nałożonych decyzją GINB z [...]stycznia 2020 r.. utrzymującą w mocy decyzję [...]WINB z [...] września 2019 r. Termin wykonania wymaganych prac remontowych w niniejszej sprawie został wyznaczony jako 30 czerwca 2021 r. W ocenie GINB termin ten został wskazany w sposób realny, pozwalający stronie na wywiązanie się z nałożonych obowiązków. Organ wskazał, że ocenie podlega również wystąpienie słusznego interesu strony lub słusznego interesu społecznego. W niniejszej sprawie GINB nie znalazł przesłanek przemawiających za wystąpieniem słusznego interesu strony, ani tym bardziej słusznego interesu społecznego w zmianie terminu wykonania obowiązków. Strona skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek powodów czy okoliczności, które uzasadniałyby zmianę terminu wykonania nałożonych obowiązków - poza oczywiście samym brakiem chęci ich wykonania i deklarowanym zamiarem rozbiórki obiektu, które w żaden sposób nie są związane z terminem określonym w decyzji GINB z [...] stycznia 2020 r. Nie jest zaś rolą organu poszukiwanie takich powodów za stronę, co samodzielnie przesądza o braku możliwości uwzględnienia tak sformułowanego żądania. Zły stan techniczny przedmiotowego jazu wodnego został udokumentowany w ekspertyzie technicznej z grudnia 2017 r. Jak wskazuje powyższa ekspertyza, kładka robocza jest w znacznej części spróchniała i zapadnięta, a korzystanie z niej grozi wypadkiem. Stan kładki, prawego przyczółka jazu oraz filarów betonowych określono jako niedostateczny, a zatem taki, który może spowodować niebezpieczeństwo dla osób przebywających w pobliżu i wymagający wykonania pilnych robót remontowych. GINB zauważył, że w sąsiedztwie jazu znajduje się budynek jednorodzinny oraz młyn z częścią mieszkalną. Stan lewego przyczółka jazu, płyty wypadowej, koryta rzeki, umocnienia dna powyżej zamknięć oraz mechanizmów zamknięć określono jako dostateczny. Oznacza on stan niezagrażający bezpieczeństwu osób znajdujących się w pobliżu lecz wymagający pilnych prac remontowych. Stan elementów betonowych również jest dostateczny, jednak wymaga pilnych napraw. Zważając, że od wykonania niniejszej ekspertyzy minęły ponad trzy lata GINB nie mógł uznać słuszności wydłużania już i tak długiego czasu, jaki minął od stwierdzenia nieprawidłowości. Wydłużenie takie wiąże się z narażeniem obiektu na nieuniknioną degradację techniczną, która w konsekwencji może stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, mienia bądź środowiska. GINB dodał, że w postępowaniach dotyczących stanów technicznych zarówno słuszny interes społeczny, jak i słuszny interes strony, to doprowadzenie obiektu do stanu technicznego zgodnego z prawem, umożliwiającego właściwe i bezpieczne użytkowanie obiektu oraz wyeliminowanie zagrożeń w nim występujących. Wobec powyższego należy uznać, że w niniejszej sprawie słusznym interesem jest jak najszybsze doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Zmiana terminu wykonania obowiązków jest korzystna jedynie dla strony skarżącej, jednak takiego działania nie można uznać jako słuszny interes strony, bowiem jest sprzeczny z interesem społecznym. Stan techniczny obiektu stanowi stan niezgodny z prawem. Ze względu na okoliczność, że wydłużenie terminu wykonania obowiązków stanowiłoby stworzenie zagrożenia dla ludzi, mienia i środowiska, wniosek o wydłużenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem organu wobec niewypełnienia pozostałych przesłanek pozwalających na zmianę decyzji ostatecznej, zbędnym było ustalenie, czy pozostałe strony postępowania wyrażają zgodę na zmianę decyzji. Z takim rozstrzygnięciem organu nie zgodziła się strona skarżąca, składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GINB z dnia [...] sierpnia 2021 r., znak: [...]. Skarżąca postawiła zarzuty naruszenia: 1. prawa materialnego, a mianowicie art. 62 i art. 66 p.b., poprzez brak ich zastosowania i uznanie przez GINB, że możliwym jest wydanie pierwotnej decyzji, po pierwsze względem nieuprawnionego podmiotu, a poza tym nakazanie wykonania jej w terminie, który ma charakter wyłącznie uznaniowy, a mimo to wobec złożenia wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji braku zastosowania dobrodziejstwa przepisów o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji; 2. prawa procesowego, a mianowicie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 155 k.p.a., tj. błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę jej rozstrzygnięcia poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna przesłanka określona w przepisie art 155 k.p.a., tj. błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę jej rozstrzygnięcia poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna przesłanka określona w przepisie art. 155 k.p.a., podczas gdy nie istnieje żadna przeszkoda prawna, która powodowałaby, że można zastosować w niniejszej sprawie instytucję zmiany ostatecznej decyzji. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że decyzja zapadła w oparciu o błędne ustalenia faktyczne i materialnoprawne, które powodują, że nie może ona pozostać w obrocie prawnym. Strona skarżąca wskazała, że choć organ dokonał opisu w swej decyzji przesłanek określonych prawem to błędnie je zastosował i w ten sposób dokonał błędnej oceny stanu faktycznego, a w konsekwencji nie dokonał zmiany decyzji. W ocenie strony skarżącej, przepis art. 155 k.p.a. wprowadza możliwość zmiany decyzji ze względu na interes społeczny lub słuszny interes strony. Strona skarżąca podniosła ponownie, że adresatem przywołanej na wstępie decyzji jest R w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, który nie posiada tytułu prawnego do jazu zlokalizowanego na rzece [...] w km 41+840 zlokalizowanym na działkach nr działkach nr; [...] , [...],[...],[...] i [...]obręb [...] , gm. [...], a co za tym idzie nie może ponosić nakładów na utrzymanie urządzenia wodnego, które nie służyło i nie służy ustawowym obowiązkom, które zostały nałożone na tę instytucję. Strona skarżąca podkreśliła, że spełnione zostały przesłanki zarówno interesu społecznego i słusznego interesu strony. Dalsze posadowienie na rzece [...] spornego jazu bezspornie nie leży w interesie społecznym, albowiem jego utrzymywanie przez państwową osobę prawną jest bez znaczenia faktycznego i prawnego. Dodatkowo słuszny interes strony, a także przepisy szczególne wskazują, że skoro na tą chwilę nie jest znany jego właściciel lub zarządca, to należy go z uwagi na jego zbędność rozebrać, albowiem jego utrzymywanie jest bez znaczenia dla kogokolwiek. Strona skarżąca podniosła, że za ponownym rozpatrzeniem sprawy oraz zmiany decyzji w zakresie jak w pkt. 1 i 2 przemawia interes społeczny i słuszny interes strony. Przesłanki te w niniejszej sprawie występują łącznie. Interes społeczny uzasadniony jest tym, że ponoszenie przez państwową instytucję nakładów na odbudowę jazu, który jest zbędny dla realizacji zadań statutowych jest niecelowe i może rodzić określone prawem konsekwencje, a sam fakt powierzenia decyzyjności stronie skarżącej w tej materii wynika bezpośrednio z przywołanych uprzednio przepisów prawa. Słuszny interes strony wyraża się z kolei również w tym, że utrzymywanie jazu zbędnego dla gospodarowania wodami i ponoszenie rokrocznie kolejnych nakładów nie powinno mieć w żadnym wypadku miejsca. Decyzją z dnia [...]września 2021 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2021 r., podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Pismem z dnia 25 października 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzji tego samego organu z dnia [...] sierpnia 2021 r., Strona skarżąca zarzuciła ww. decyzji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 155 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazał, że GINB zajmował się sprawą jazu [...]wielokrotnie i wydawała decyzje, których adresatami były strony, które później okazywały się nie być stronami postępowania. Strona skarżąca wskazała, że podstawowym zadaniem organu administracji jest prawidłowe ustalenie stron postępowania i wydanie decyzji w stosunku do podmiotu, który prawnie i faktycznie jest obowiązany do zastosowania się do powszechnie obowiązujących przepisów prawa, jak również do zapisów umownych. Strona skarżąca ponownie podniosła, że nie jest w niniejszej sprawie właściwym adresatem decyzji [...]WINB z dnia [...] września 2019 r. i utrzymującej ją w mocy decyzji GINB z dnia [...]stycznia 2020 r. W ocenie strony skarżącej GINB w ogóle nie poczynił żadnych ustaleń co do prawidłowości obowiązanego z art. 66 p.b. Zdaniem strony skarżącej przymuszanie jej do zastosowania się do wadliwych prawnie decyzji i twierdzenie przez GINB, że zmiana terminu wykonania obowiązków z art. 155 k.p.a. jest niemożliwa, gdyż wynika z niechęci wykonania kosztownych prac jest przekroczeniem uznania administracyjnego i niewłaściwym zastosowanie art. 155 k.p.a. W ocenie strony skarżącej wszystkie przesłanki wynikające z art. 155 k.p.a. zostały spełnione i organ może zmienić termin wykonania decyzji. Jest to niezbędne z uwagi na długość procedur oraz na podejmowane działania prawne przez stronę skarżącą. W odpowiedzi na skargę, GINB podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja GINB z dnia [...]września 2021 r., znak: [...]utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2021 r., znak: [...]odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej GINB z dnia [...] stycznia 2020 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...]września 2019 r., znak: [...]nakazującą R w [...]w terminie do 30 czerwca 2021 r. usunięcie nieprawidłowości na jazie zlokalizowanym na rzece [...]w km 41+840 na działkach nr: [...],[...],[...],[...]i [...]obręb [...], gm. [...]poprzez: 1. przywrócenie funkcji pierwotnych w/w obiektu poprzez wykonanie remontu kapitalnego - przyczółków, filarów, skrzydełek, wypadu tj.: oczyszczenie powierzchni konstrukcji z mchów i porostów, zlikwidowania ogniska korozji betonów, odspojenie luźnych elementów konstrukcji, oczyszczenie miejsc skorodowanych, zlikwidowanie wżery oraz uzupełnienie ubytków betonowych i zlikwidowanie pęknięcia podłużnego i poprzecznego, w sposób odtwarzający płaszczyzny powierzchni zewnętrznej w/w elementów jazu; 2. wymienienie drewnianych elementów zamknięć jazu, wyposażenie w metalowe klamry szandory zamknięcia światła okna lewego i przywrócenie do pełnej możliwości przepustowej światło okna prawego; 3. rozebranie istniejącego pomostu drewnianego kładki roboczej i na istniejącej konstrukcji stalowej, po uzupełnieniu miejsc skorodowanych, wykonanie nowej płyty pomostu; 4. oczyszczenie, uzupełnienie ubytków, zlikwidowanie rys i odtworzenie płaszczyzny zewnętrznej konstrukcji betonowych umocnień brzegowych; 5. uzupełnienie narzut kamiennych w umocnieniach brzegów na górnym i dolnym stanowisku; 6. wyremontowanie konstrukcji stalowych napędów tj.: zlikwidowanie korozji i ubytków w elementach stalowych, zakonserwowanie przekładni, koła zębatego i drabinki palczastej; 7. usunięcie z nurtu rzeki oderwanych elementów konstrukcji jazu; 8. oczyszczenie górnego stanowiska jazu z nagromadzonego materiału, do poziomu umocnień z narzutu kamiennego; 9. sprawdzenie dolnej przesłony przeciwfiltracyjnej i w razie stwierdzenia jej znacznego zużycia, wymienienie jej na ściankę szczelną. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 155 k.p.a. Zgodnie z jego treścią decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Z wykładni gramatycznej przepisu art. 155 k.p.a. wynika, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) zakończenie postępowania administracyjnego decyzją ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo; 2) wszystkie strony postępowania wyraziły zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, 3) przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji, 4) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawiają interes społeczny lub słuszny interes strony (patrz: wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn.. akt II OSK 3723/19, cbois; Andrzej Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", WKP 2020, pkt 13 do art. 155). Podkreślić należy przede wszystkim, że w niniejszej sprawie, jak już wyżej wskazano, [...]WINB decyzją z dnia [...] września 2019 r., nakazał R w [...]w terminie do 30 czerwca 2021 r. usunięcie nieprawidłowości na jazie zlokalizowanym na rzece [...]w km 41+840 na działkach nr: [...],[...],[...],[...] i [...]obręb [...], gm. [...]. Po rozpoznaniu odwołania strony skarżącej GINB decyzją z dnia [...]stycznia 2020 r., utrzymał w mocy ww. decyzję [...] WINB. Na tą decyzję strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 617/20 oddalił skargę. Strona skarżąca nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku. Tymczasem zarówno w we wniosku o zmianę w trybie art. 155 k.p.a. ww. decyzji GINB z dnia [...]stycznia 2020 r., a następnie we wniosku o ponowne rozpatrzenie skargi oraz w skardze na rozstrzygnięcia zapadłe w niniejszej sprawie strona skarżąca stawia merytoryczne zarzuty dotyczące decyzji [...]WINB z dnia [...] września 2019 r. jak i decyzji GINB z dnia z dnia [...]stycznia 2020 r., szczególnie negujące fakt skierowania tych decyzji do skarżącej, gdyż w jej ocenie właścicielkami jazzu są KS i A B i to do nich winny być skierowane ww. decyzje. Jednakże wskazać należy, że postępowanie prowadzone w trybie art. 155 k.p.a. nie zmierza do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy już ostatecznie zakończonej, lecz weryfikacji decyzji ostatecznej pod kątem przesłanek w nim wymienionych. Zmiana (uchylenie) decyzji w tym trybie może dotyczyć zarówno decyzji wadliwych, jak i prawidłowych. Dlatego też organy orzekając w niniejszej sprawie na podstawie art. 155 k.p.a. ni mogły brać pod uwagę ww. zarzutów merytorycznych. Zapadł prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 617/20 potwierdzający prawidłowość decyzji [...] WINB z dnia [...] września 2019 r. jak i decyzji GINB z dnia z dnia [...] stycznia 2020 r., a strona skarżąca nie złożyła skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, nie składając nawet wniosku o uzasadnienie tego wyroku. Wskazać także należy, że przez zgodę strony w rozumieniu art. 155 k.p.a. należy rozumieć nie tylko zgodę strony wszczynającej to postępowanie, lecz zgodę wszystkich osób mających przymiot strony w postępowaniu, w którym wydana została decyzja podlegająca zmianie. Ochrona praw nabytych jest zapewniana przez ustanowienie obowiązku uzyskania zgody strony na wzruszenie decyzji (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 692). Respektowanie tego wymagania jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji publicznej, a brak tej zgody stanowi rażące naruszenie prawa (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 692). Zgodnie z wyrokiem NSA w Warszawie z 4 grudnia 1981 r., (I SA 2408/81, ONSA 1981/2, poz. 121), uchylenie przez organ administracji decyzji ostatecznej bez zgody strony, która na mocy tej decyzji nabyła prawo, a zatem wbrew zasadzie art. 155 k.p.a.., stanowi rażące naruszenie prawa i skutkuje stwierdzeniem nieważności takiej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W niniejszej sprawie bezsporne jest że strona skarżąca nawet nie wystąpiła o uzyskanie zgody za zmianę decyzji do pozostałych stron postępowania, tj. K S i A I B Ponadto stwierdzić należy, że zdaniem Sądu organ także prawidłowo ustalił, że nie można w przedmiotowej sprawie mówić o słusznym interesie strony ani tym bardziej o interesie społecznym. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że decyzje wydawane na podstawie art. 66 ust. 1 p.b. mają charakter związany. Właściwy organ jest zobligowany do wydania w określonych okolicznościach decyzji takiego rodzaju, a na jej zmianę nie może mieć wpływu zgoda lub wola stron, nie jest to bowiem decyzja uznaniowa Organ ma jednak możliwość swobody w zakresie określenia terminu wykonania nakazanych robót budowlanych. Zatem ostateczna decyzja może zostać w powyższym zakresie zmieniona w trybie art. 155 k.p.a. Niemniej jednak zbyt długie utrzymywanie obiektu budowlanego w nieodpowiednim stanie technicznym nie realizuje interesu społecznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2019 r, sygn. akt II OSK 3287/17). Jak słusznie wskazał organ zły stan techniczny przedmiotowego jazu wodnego został udokumentowany w ekspertyzie technicznej z grudnia 2017 r. Ze względu na upływ 3 lat od wykonania tej ekspertyzy nie można uznać słuszności wydłużania już i tak długiego czasu, jaki minął od stwierdzenia nieprawidłowości. Wydłużenie takie wiąże się z narażeniem obiektu na nieuniknioną degradację techniczną, która w konsekwencji może stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, mienia bądź środowiska. W niniejszej sprawie słusznym interesem jest jak najszybsze doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Zmiana terminu wykonania obowiązków jest korzystna jedynie dla strony skarżącej, jednak takiego działania nie można uznać jako słuszny interes strony, bowiem jest sprzeczny z interesem społecznym. Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącego, że utrzymywanie omawianego jazzu jest ekonomicznie nieuzasadnione, należy podzielić stanowisko organu, że skarżący może zwrócić się do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej o pozwolenie na rozbiórkę obiektu, jeżeli uznaje on, że z powodu jego złego stanu czy innych względów, nie ma potrzeby dalszego jego utrzymywania. Jednakże tak długo, jak obiekt będzie istniał, jego zarządca będzie zobligowany do utrzymania go w należytym stanie technicznym, zaś organy nadzoru budowlanego do kontrolowania wywiązania się z tego obowiązku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.