VII SA/Wa 2388/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosław Montowski, Asesor WSA Katarzyna Tomiło-Nawrocka (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2023 r. znak [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] lipca 2023 r., znak [...] (dalej: "SKO" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. (dalej: "skarżący" lub "Stowarzyszenie") utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy S. (dalej: "organ pierwszej instancji" lub "Wójt") z dnia [...] marca 2023 r., znak [...] wydane w przedmiocie odmowy dopuszczania organizacji społecznej do udziału w postępowaniu w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2, przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] położonej w S., gm. S. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia 1 grudnia 2022 r. Spółka D. S.A. z siedzibą w K. (dalej: "inwestor") wystąpiła do Wójta o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą o powierzchni handlowo-usługowej 200 m2 przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] położonej w S., gm. S. Stowarzyszenie wnioskiem z dnia 24 lutego 2023 r., na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., zwróciło się do Wójta o dopuszczenie na prawach strony do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie wszczętej na wniosek inwestora. Skarżący powołał się na cele swojej działalności, wymienione w § 6 regulaminu, tj. wspieranie i podejmowanie inicjatyw służących ochronie krajobrazu kulturowego, wzmacniających tożsamość regionalną i lokalną gospodarkę oraz aktywizowanie i reprezentowanie interesów lokalnej społeczności zamieszkałej na terenie działania Stowarzyszenia, co jest realizowane w toczących się przed organami administracji publicznej postępowaniami w sprawach mogących mieć wpływ na jakość życia, środowisko i estetykę krajobrazu. Postanowieniem z dnia [...] marca 2023 r. organ pierwszej instancji odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym. Skarżący, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem wniósł zażalenie. SKO opisanym na wstępie postanowieniem utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem m.in. dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. W jego ocenie Stowarzyszenie nie wykazało, że za jego dopuszczeniem do udziału w postępowaniu przemawiałby interes społeczny. Z załączonego do wniosku regulaminu działalności Stowarzyszenia wynika, że jego cele określono w Rozdziale II pkt 6, m.in. a) wspieranie i podejmowanie inicjatyw służących ochronie krajobrazu kulturowego, wzmacniających tożsamość regionalną i lokalną gospodarkę, tj. na terenie działania Stowarzyszenia; b) aktywizowanie i reprezentowanie interesów lokalnej społeczności, zamieszkałej na terenie działania Stowarzyszenia, w toczących się przed organami administracji publicznej postępowań w sprawach mogących mieć wpływ na jakość życia, środowisko, estetykę krajobrazu terenu działania Stowarzyszenia. Pozostałe cele regulaminowe, określone w lit. od c) do j) również dotyczą działania Stowarzyszenia na obszarze terenu jako funkcjonowania. SKO zwróciło uwagę, że w miejscowości, w której planowana jest inwestycja, przy ul. [...] zlokalizowany jest sklep marki [...], w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca, w którym ma powstać wnioskowane przedsięwzięcie. Członkami Stowarzyszenia są osoby będące pracownikami firmy [...] – J. B., O. M., W. O. Ponadto członkiem Stowarzyszenia jest również Z. P. oraz jego żona N. P. Ustalenia te, zdaniem organu odwoławczego, są niezwykle istotne dla rozpoznania sprawy, gdyż firma [...] na terenie miejscowości prowadzi sklep, dla którego przedmiot inwestycji stanowiłby konkurencję. Także główna siedziba marki [...] zlokalizowana jest przy ul. [...] w S., czyli pod adresem, pod którym siedzibę ma również Stowarzyszenie. Ponadto, w ocenie SKO, istotne jest także, że skarżący powołuje się na konieczność ochrony krajobrazu regionu, na reprezentowanie interesów lokalnej społeczności w prawach mających wpływ na jakość życia, środowisko, estetykę krajobrazu. Nie wyjaśnia przy tym, w jaki sposób powstanie jednego sklepu w silnie zurbanizowanym środowisku mogłoby zakłócić obraz wsi podlaskiej, czy jakość życia mieszkańców. SKO wskazało, że organizacja społeczna w sprawie dotyczącej innego podmiotu musi bezspornie działać w interesie społecznym, w ramach wyznaczonych celów statutowych. Nie może zaś służyć partykularnym celom samej organizacji społecznej. Stowarzyszenie, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, wywiodło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciło podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w stopniu który może mieć wpływ na wydane postanowienie, tj.: 1) art. 7, art. 77 § 1, 80 k.p.a., poprzez przeprowadzenie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie polegającego na: a) uznaniu, iż skarżący przedmiotowym postępowaniem reprezentuje interesy odrębnego podmiotu gospodarczego, zainteresowanego wynikiem postępowania administracyjnego, z uwagi na zbieżność osób wchodzących w skład stowarzyszenia oraz będących pracownikami P. sp. z o.o., podczas gdy osoby wskazywane przez organ odwoławczy w wydanym postanowieniu nie są członkami Stowarzyszenia, organ oparł się na danych nieaktualnych, a zatem nie ma powiązań personalnych pomiędzy członkami stowarzyszenia a podmiotami gospodarczymi, którym mogłoby zależeć na wyniku postępowania; b) uznaniu, iż adres rejestrowy skarżącego, jest zbieżny z adresem rejestrowym P. Sp. z o.o., podczas gdy Stowarzyszenie jest zarejestrowane w P., a Spółka w S., a zatem nie ma żadnych powiązań pomiędzy skarżącym a Spółką; c) błędnym przyjęciu, iż z uwagi na brak występowania Stowarzyszenia w postępowaniu dotyczącym sklepu należącego do sieci [...] należy wywieść współpracę pomiędzy Stowarzyszeniem a spółką, podczas gdy sklep [...] położony w S. (w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji) powstał znacząco wcześniej aniżeli Stowarzyszenie, a tym samym niemożliwym było aby Stowarzyszenie brało czynny udział w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy tegoż sklepu; d) dokonaniu wybiórczej oceny stanu faktycznego i materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, ukierunkowanej na znalezieniu podstaw uzasadniających zasadność postępowania organu pierwszej instancji, podczas gdy Stowarzyszenie spełniło wszystkie ustawowe przesłanki przemawiające za zasadnością dopuszczenia go do udziału w przedmiotowym postępowaniu i nie zaistniały żadne przesłanki, które umożliwiałyby na jego niedopuszczenie; e) przyjęciu, iż za zasadnością postępowania organu pierwszej instancji przemawia fakt uczestnictwa Stowarzyszenia w innych postępowaniach, podczas gdy przedmiotowy argument nie ma znaczenia na przedmiotowego postępowania, a fakt, iż Stowarzyszenie czynnie działa nie może dyskredytować jego funkcjonowania; 2) art. 136 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie przez organ dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sytuacji, gdy organ odwoławczy powziął jakiekolwiek wątpliwości co do prawidłowości udziału skarżącego w przedmiotowym postępowaniu w charakterze strony i listy aktualnych członków Stowarzyszenia, podczas gdy dysponował uprawnieniami do wezwania skarżącego do udostępnienia aktualnej i prawidłowej listy członków oraz adresu rejestrowego co miało istotny wpływ na wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie; 3) art. 15 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego w sprawie oraz przyjęcia ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji za swoje, podczas gdy gdyby organ odwoławczy przeprowadził własne postępowanie dowodowe wówczas doszedłby do przekonania, iż zarówno interes prawny, jak i społeczny jest spełniony, a zatem nie ma możliwości odmówienia Stowarzyszeniu uczestnictwa w ww. postępowaniu administracyjnym; 4) art. 31 § 1 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie również przez organ odwoławczy, iż skarżąca nie wykazała istnienia interesu społecznego, uprawniającego ją do udziału w postępowaniu, podczas gdy skala planowanej inwestycji, jak również jej wpływ na środowisko naturalne oraz zagospodarowanie przestrzenne na terenie działania Stowarzyszenia są znaczące; 5) art. 31 § 1 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że cele statutowe zawarte w regulaminie Stowarzyszenia nie stanowią wystarczających podstaw do dopuszczenia Stowarzyszenia do toczącego się postępowania, podczas gdy cele statutowe opisane w Rozdziale 11 punkcie 6 Regulaminu jednoznacznie wskazują, że okoliczności których dotyczy Postępowanie mają ścisły związek z charakterem działalności Stowarzyszenia i tym samym rzutują na zasadność jego udziału w procesie podejmowania decyzji ingerujących w lokalny ład przestrzenny, poprzez ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji; 6) art. 31 § 2 k.p.a., polegające na błędnym niezastosowaniu i przyjęciu, że skarżący nie wyjaśnił, w czym przejawia się interes społeczny Stowarzyszenia, którego celem statutowym jest m.in. udział w postępowaniach administracyjnych w sprawach mogących mieć wpływ na jakość życia, środowisko i estetykę krajobrazu terenu działania Stowarzyszenia w udziale w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2 przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej ewidencji gruntów numerem [...] położonej w S., gminie S., co w rezultacie doprowadziło do odmówienia Stowarzyszeniu udziału w Postępowaniu, podczas gdy Stowarzyszenie podało argumenty za działaniem w interesie społecznym oraz wskazało na odpowiednie cele statutowe i potrzebę kontroli nad wpływem inwestycji na ład przestrzenny, co skutkowało błędnym ustaleniem przez organ stanu faktycznego i odmówieniem skarżącego dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony; 7) art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 8 i 11 k.p.a., polegające na jego błędnym niezastosowaniu, poprzez sporządzenie uzasadnienia, które nie wyjaśnia w sposób wystarczający okoliczności zarówno faktycznych jak i prawnych, które przemawiałyby za odmową dopuszczenia Stowarzyszenia do postępowania, w szczególności organ pominął fakt istnienia rzeczywistego interesu społecznego w nadzorowaniu postępowania decydującego o ingerencji w ład przestrzenny, który przemawiał za dopuszczeniem Stowarzyszenia do postępowania, co doprowadziło do istotnego naruszenia przepisów postępowania oraz wydania błędnej decyzji. W oparciu o tak postawione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2023 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi jako organowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił obszerną argumentację, mającą na celu wykazanie zasadności podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie przedmiotem skargi uczyniło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2023 r. o odmowie dopuszczania na prawach strony tej organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek inwestora w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną oraz towarzyszącą na terenie działki nr ewid. [...] w miejscowości S. gmina S. Zgodnie z treścią art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organizacja społeczna może brać udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, lecz praw i obowiązków "innej osoby", czyli strony (stron) tego postępowania, 2) jest to uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej, 3) przemawia za tym interes społeczny. Istota rozwiązania przyjętego w art. 31 k.p.a. polega m.in. na tym, że organizacja społeczna może wyegzekwować od organu administracji publicznej, jednak tylko w uzasadnionych przypadkach, działanie polegające na wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie, w której organ postępowania takiego nie samodzielnie nie wszczął, pomimo tego, że był do tego umocowany. Możliwość żądania przez organizacje społeczne wszczęcia postępowania w sprawie ma zatem na celu m. in. wprowadzenie społecznej kontroli dla spraw o istotnym znaczeniu np. dla określonej grupy mieszkańców danego obszaru. Z załączonego do wniosku regulaminu działalności Stowarzyszenia wynika, iż cele Stowarzyszenia określono w Rozdziale II pkt 6 i są to, m.in. a) wspieranie i podejmowanie inicjatyw służących ochronie krajobrazu kulturowego, wzmacniającego tożsamość regionalną i lokalną gospodarkę, tj. na terenie działania Stowarzyszenia; b) aktywizowanie i reprezentowanie interesów lokalnej społeczności zamieszkałej na terenie działania Stowarzyszenia w toczących się przed organami administracji publicznej postępowania w sprawach mogących mieć wpływ na jakość życia, środowisko, estetykę krajobrazu terenu działania Stowarzyszenia. Z celów tych wynika, że Stowarzyszenie m.in. reprezentuje interesy lokalnej społeczności zamieszkałej na terenie działania Stowarzyszenia w toczących się przed organami administracji publicznej postępowania w sprawach mogących mieć wpływ na jakość życia, środowisko, estetykę krajobrazu. Do takich postępowań można zaliczyć postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji mogących mieć wpływ na "jakość życia, środowisko, estetykę krajobrazu". Organ odwoławczy nie zakwestionował tego, że udział Stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym w tej sprawie jest uzasadniony celami statutowymi organizacji społecznej. Zarzut skargi naruszenia przez ten organ art. 31 § 1 k.p.a. w tym zakresie jest więc nieuzasadniony. Organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, że za udziałem Stowarzyszenia w tym postępowaniu nie przemawia interes społeczny w rozumieniu art. 31 § 1 k.p.a. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej lub jej członków, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OSK 2970/15, wyrok NSA z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 843/07, wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 maja 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 395/22). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GZ 55/09, jest zjawiskiem normalnym, iż w niektórych sytuacjach organizacja społeczna będzie mogła występować w obronie interesu publicznego (np. przeciwko naruszaniu zasad swobody gospodarczej w danej dziedzinie) i takie działania organizacji będą jednocześnie zmierzały do ochrony indywidualnych praw jej członków. Rzecz jednak w tym, by na gruncie konkretnych indywidualnych spraw (zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego) rola określonej organizacji społecznej, która zabiega o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu, była jednoznaczna i klarowna. Na tle każdej z tych spraw musi być jasne (zarówno dla organu administracji publicznej, jak i dla sądu administracyjnego) czy udział organizacji w tym postępowaniu prowadzi do realizacji celów statutowych, czy też jest tylko zinstytucjonalizowaną formą popierania konkretnych interesów określonych podmiotów. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja ma polegać na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną oraz towarzyszącą. Mając na uwadze charakter planowanego obiektu, prawdopodobnie zostanie w nim zlokalizowany między innymi supermarket spożywczy. Jak wynika ze zgromadzonego materiału znajdującego się w aktach sprawy, członkami Stowarzyszenia były osoby będące jednocześnie pracownikami firmy [...] J. B., O. M., W. O. Ponadto - co wynika z dołączonego do wniosku pełnomocnictwa - członkiem Stowarzyszenia jest również Z. P. – właściciel firmy [...] oraz jego żona N. P. Ustalenia te wynikają wprost z dokumentów przedłożonych do akt sprawy wraz z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Także Regulamin Stowarzyszenia podpisany jest przez tych członków. W ocenie Sądu, aktualnie inny skład Stowarzyszenia oraz zmiana jego siedziby nie zmienia faktu, że jest to nadal to samo Stowarzyszenie, które pozostaje w związku z działalnością przedsiębiorstwa [...]. Nowi członkowie Stowarzyszenia są także pracownikami przedsiębiorstwa [...]. Wobec powyższego stwierdzenia wymaga, że z okoliczności sprawy wynika, iż celem Stowarzyszenia nie jest reprezentowanie interesu społecznego oraz celów statutowych Stowarzyszenia, a jedynie chęć udziału w sprawie, która dotyczy realizacji inwestycji mogącej być konkurencją w stosunku do pracodawcy niektórych z członków Stowarzyszenia. Z urzędu wiadomym jest, że Stowarzyszenie zgłaszało swój udział w innych postępowaniach dotyczących wyłącznie inwestycji stanowiących obiekty mogące stanowić konkurencję dla obiektów handlowych firmy [...]. Stowarzyszenie jest zainteresowane rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy nie z uwagi na dbałość o interes społeczny, ale z uwagi na funkcjonowanie w bliskiej odległości w stosunku do terenu objętego inwestycją przedsięwzięć zrealizowanych przez firmę [...]. Twierdzenie Stowarzyszenia, że działa ono w interesie lokalnej społeczności jest – w okolicznościach tej sprawy – niewiarygodne. Działanie Stowarzyszenia w tej sprawie jest zinstytucjonalizowaną formą popierania interesów konkretnej firmy, dla której planowana inwestycja mogłaby stanowić konkurencję. W związku z powyższym Sąd uznał za nieuzasadnione zarzuty skargi naruszenia art. 31 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie przez organ II instancji, iż skarżąca nie wykazała istnienia interesu społecznego, uprawniającego ją do udziału w postępowaniu. Niniejsza sprawa jest jedną ze spraw zainicjowanych przez skarżącego przed tutejszym Sądem (m.in. sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2502/22 oraz VII SA/Wa 220/23). W konsekwencji nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi błędnego zastosowania przez organy obu instancji art. 31 § 2 k.p.a. i odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ odwoławczy art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 8 i 11 k.p.a., a także art. 136 k.p.a., gdyż zaskarżone postanowienie zawiera uzasadnienie, w którym organ przedstawił zarówno stan faktyczny sprawy, jaki i dokonano analizy prawnej przesłanek z art. 31 § 1 k.p.a. W sprawie nie zachodziły przesłanki do przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Postępowanie zostało przeprowadzone w sposób szczegółowy, zebrano w sposób wyczerpujący i rozpatrzono cały materiał dowodowy. Zdaniem Sądu, nie można zarzucić organowi naruszenia przepisów prawa materialnego, ani procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.