VII SA/Wa 2420/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi H. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. K. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Skarżący w piśmie z dnia 15 listopada 2017 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w efekcie wykonania nakazu rozbiórki wystąpią szkody w budynku nieobjętym przedmiotowym nakazem. Powyższe jest spowodowane okolicznością, iż pomiędzy budynkiem parterowym o powierzchni 35 m² (objętym nakazem rozbiórki) a sąsiadującym budynkiem występują wspólne instalacje dostarczające wodę, odpływ ścieków, oraz dostarczające energię cieplną. Ponadto wnioskodawca wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne koszty, z uwagi na niemożność użytkowania budynku w okresie zimowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., zwana dalej ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w myśl tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Natomiast sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy mieć na uwadze, iż z reguły rozbiórka obiektu budowlanego, łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami jak również znaczną szkodą. Jednakże z drugiej strony należy mieć na względzie, że niedopuszczalne jest przyjęcie, iż w każdym przypadku nałożenie na stronę obowiązku wykonania rozbiórki obiektu budowlanego, uzasadnia, niejako automatycznie, wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem skargi do WSA (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OZ 786/16, z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 456/14). Zdaniem Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu i wniosku skarżącego, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na obecnym etapie postępowania wnioskodawca w sposób wystarczający wykazał okoliczność, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniono przy tym również okoliczność, z uwagi na występujący aktualnie okres zimowy, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania nakazu rozbiórki W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.