VII SA/Wa 2447/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę W dniu 22 października 2013 r. (data stempla pocztowego) P. K. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. znak [...] uchylającej decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] udzielającej [...] S.A. pozwolenia na rozbiórkę dziewięciu budynków. Zarządzeniem przewodniczącego wydziału wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Wskutek rozpoznania sprzeciwu od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lutego 2014 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego i odmówił przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Na skutek wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 373/14 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. W związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2014 r. zarządzeniem z dnia 7 maja 2014 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2014 r. Pismem z dnia 19 maja 2014 r. skarżący złożył ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zmiany punktu 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy wynika, że, według sprawdzenia do dnia 12 czerwca 2014 r., skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 w związku z art. 211 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...). Zgodnie zaś z treścią § 3 przedmiotowego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, wniosek o przyznanie prawa pomocy został już raz rozpoznany, postanowieniem Sądu z dnia 10 lutego 2014 r., którym przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego oraz odmówiono skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wprawdzie postanowienie to było kwestionowane przez stronę, jednak wniesione zażalenie ostatecznie okazało się nieskuteczne. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 373/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Rozstrzygnięcie kwestii zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych uzyskało zatem przymiot prawomocności, a w konsekwencji – uzyskało moc wiążącą wobec Sądu, który je wydał. Sąd zwraca uwagę, że w takiej sytuacji również złożony przez stronę kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet jeśli dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę na wyrażany w orzecznictwie NSA słuszny pogląd, zgodnie z którym inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09). W analizowanej sprawie, wezwanie do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2014 r., a zatem termin do jego wykonania upłynął z dniem 20 maja 2014 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis nie został uiszczony. Stwierdzić zatem należy, że pomimo upływu terminu wpis do dnia dzisiejszego nie został uiszczony, a zatem skarga zawiera wadę fiskalną uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu. Nieuzupełnienie w zakreślonym terminie powyższego braku, skutkuje odrzuceniem skargi. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.