VII SA/Wa 2494/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Protokolant specjalista Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając w oparciu o art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej jako: "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania J. M. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].12.2018 r. znak: [...] orzekającej o skierowaniu J. M. na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu 01.10.2018 r. do Delegatury Biura Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu [...] w Dzielnicy W. wpłynął wniosek Komendanta [...] Policji z dnia [...].09.2018 r. o skierowanie J. M. na badanie psychologiczne w związku z otrzymaniem łącznie 34 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 02.10.2016 r. do 06.03.2017 r. W związku z powyższym, pismem z dnia 02.10.2018 r., Prezydent [...] zawiadomił J. M. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie skierowania J. M. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, w związku z przekroczeniem przez niego liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W dniu [...].12.2018 r. Prezydent [...] wydał decyzję znak: [...] o skierowaniu J. M. na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Odwołanie od tej decyzji złożył J. M. zarzucając naruszenie: 1) art. 61 § 4 k.p.a. w sprawie skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu w związku z przekroczeniem 24 punktów, podczas gdy zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami do stanu faktycznego powinny być stosowane przepisy sprzed dnia 04.06.2018 r. oraz zgodnie z art. 136 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami dane o ilości punktów karnych winny być usunięte z ewidencji z upływem roku, a więc przed datą wszczęcia niniejszego postępowania administracyjnego, 2) art.. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami przez jego niezastosowanie co skutkowało bezzasadnym wszczęciem postępowania administracyjnego, w sytuacji gdy dane o ilości punktów karnych winny być usunięte z ewidencji z upływem roku, a więc przed datą wszczęcia niniejszego postępowania administracyjnego, 3) art. 7 w zw. z art. 77 § lw zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewystarczające przeprowadzenie postępowania dowodowego służącego wyjaśnieniu okoliczności związanych z koniecznością przeprowadzenia kontrolnego sprawdzenia kierowców, Skarżący wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania oraz o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i umorzenie niniejszego postępowania administracyjnego. Rozpoznając to odwołanie organ II instancji stwierdziło, iż z wniosku Komendanta [...] Policji z dnia [...].09.2018 r. o sprawdzenie kwalifikacji J. M. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w związku z otrzymaniem łącznie 34 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 02.10.2016 r. do 06.03.2017 r. wynika, że naruszenie, które spowodowało przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów miało miejsce w dniu 01.02.2017 r. Wskazano dalej, iż zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (dalej w skrócie: u.k.p.; tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 978 z późn. zm.) W przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (dalej w skrócie p.r.d.). Stan prawny z dnia 01.02.2017 r. przewidywał następujący tryb postępowania i skutki, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ) u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Z powyższego wynika zatem, że decyzja wydawana przez właściwego starostę (w niniejszej sprawie Prezydenta [...]) nie jest decyzją wydawaną w ramach uznania administracyjnego, a organ administracyjny związany jest treścią wniosku właściwego komendanta Policji i zobowiązany jest skierować kierowcę na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Kolegium wskazało, iż organ administracji, który otrzymuje prawidłowo sporządzony wniosek organu kontroli ruchu drogowego o skierowanie na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu w związku z przekroczeniem 24 punktów, nie ma kompetencji do weryfikowania zasadności ukarania za poszczególne wykroczenia drogowe, czy też gromadzenia dokumentów potwierdzających popełnienie tych wykroczeń, jako że podejmowanie takich działań przez właściwego starostę naruszałoby kompetencje Policji. Przyznawanie punktów wynika bowiem wprost z przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym i należy do Policji. Zgodnie z art. 130 ust. 1 zd. 2 p.r.d. określonemu naruszeniu (przepisów ruchu drogowego) przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10. Liczbę tę wpisuje się do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, która prowadzona jest przez Policję (art. 130 ust. 1 zd. 1 p.r.d.) Zgodnie z delegacją zawartą w art. 130 ust. 4 p.r.d. kwestie szczegółowe dotyczące sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego zawarte są w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 poz. 488). Mając zatem na względzie powyższe, w związku z wnioskiem Komendanta [...] Policji z dnia [...].09.2018 r. o skierowanie J. M. na badanie psychologiczne w związku z otrzymaniem łącznie 34 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 02.10.2016 r. do 06.03.2017 r., Prezydent [...] miał obowiązek, na mocy art. 99 ust. 1 pkt 3 lit b) w związku z art. 99 ust. 2 pkt 2 u.k.p., wszcząć postępowanie i wydać decyzję w sprawie skierowania J. M. na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488) organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy - 20 punktów. Z pisma Komendy [...] Policji z dnia 07.12.2018 r. wynika, że punkty nie zostały usunięte z ewidencji po upływie 1 roku od dnia naruszenia, ponieważ w okresie od dnia 02.10.2016 r. do 06.03.2017 r. J. M. dopuścił się naruszeń, za które liczba punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyłaby 24 punkty, co jest zgodne z ww. rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. Podkreślono, że powołane rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w § 9 Organ odwoławczy daje możliwość osobie zainteresowanej uzyskania od Policji ustnej informacji lub zaświadczenia o wpisach w ewidencji, ostatecznych i tymczasowych, dotyczących punktów odpowiadających dokonanym przez siebie naruszeniom. Informacji udziela się lub zaświadczenie wydaje się w każdej jednostce organizacyjnej Policji posiadającej odpowiednie możliwości techniczne. Zatem skarżący mógł z własnej inicjatywy wystąpić do organu o udzielenie informacji o posiadanych punktach. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2013 r., sygn. I OSK 855/12, w którym uznano, że ani starosta, ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze, prowadząc postępowania w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Jeżeli jedynie komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji a więc w drodze czynności materialno- technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności, to kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy, może być jedynie rozważana w sprawie ze skargi na taką czynność (publ. Baza orzeczeń CBOIS). Zatem organy administracyjne w postępowaniu w sprawie skierowania na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu związane są liczbą punktów wpisanych do ewidencji kierowców. Ponieważ organ, do którego wpływa wniosek właściwego komendanta jest nim związany, to nie jest uprawniony do weryfikowania, czy wpisy ostateczne na dzień sporządzenia wniosku nadal są ujęte w ewidencji, czy też w okresie po skierowaniu wniosku nastąpiło ich wykreślenie. Wskazano również, iż zgodnie z art. 135 k.p.a. organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. Przepis ten uprawnia organ odwoławczy do wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, jeżeli przemawiają za tym "uzasadnione przypadki". Do "uzasadnionych przypadków", w rozumieniu art. 135 k.p.a., stanowiących podstawę do wstrzymania natychmiastowej wykonalności zalicza się: prawdopodobieństwo wadliwości decyzji nieostatecznej, wywołanie przez wykonanie decyzji nieodwracalnych skutków prawnych, zmianę okoliczności uzasadniających nadanie rygoru (zob. B. Adamiak, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Komentarz, 2009, s. 482). Kolegium podkreśliło, iż w niniejszej sprawie nie występuje żadna z ww. przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przesądziło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Skargę na tę decyzję złożył J. M.. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. Naruszenie prawa materialnego, tj.: 1) art. 61 §4 kodeksu postępowania w sprawie skierowania odwołującego się na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień kat. "AM, BI, B, D1, D za naruszenie zasad i przepisów ruchu drogowego od dnia 02.10.2016r. do dnia 06.03.2017r. 2) art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami przez ich niezastosowanie, co skutkowało bezzasadnym wszczęciem postępowania administracyjnego, w sytuacji, gdy dane o ilości punktów karnych J. M. winny być usunięte z ewidencji z upływem roku, a więc przed datą wszczęcia niniejszego postępowania administracyjnego; 2. istotne naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 10 kpa w zw. z art. 42 §1 kpa poprzez nie pouczenie skarżącego o możliwości kwestionowania i zaskarżenia wpisów Komendanta [...] Policji o wpisach punktów, co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem skarżący nie wiedząc o ilości punktów karnych w rejestrze policji nie zaskarżył wpisu, co mogło skutkować zakwestionowaniem w postępowaniu sądowo - administracyjnym prawidłowości dokonanych wpisów na dzień wydawania decyzji, a finalnie umorzeniem postępowania. 2) art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3, art. 11 kpa poprzez nie odniesienie się przez organ odwoławczy do zarzutu naruszenia art. 61 § 4 kpa poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na niespełnieniu wymogów stawianych wszczęciu postępowania administracyjnego, w szczególności na braku uzasadnienia czym organ administracji kierował się wszczynając niniejsze postępowanie administracyjne. 3) art. 135 kpa poprzez niewstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji z uwagi na nieodwracalne skutki dla skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, w związku z przekroczeniem przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Stosownie do art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b tej ustawy, wskazywanych jako podstawa prawna działania organów w niniejszej sprawie, badaniu psychologicznemu podlega kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, przy czym decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu wydaje starosta w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W tym miejscu zauważyć należy, że wprowadzona przepisem art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami sankcja w postaci skierowania kierowcy na badania psychologiczne obowiązuje w aktualnym brzmieniu od dnia 21 lutego 2011 r. W rozpoznawanej sprawy decyzja o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami została wydana w związku z otrzymaniem przez skarżącego 34 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 02.10.2016 r. do 06.03.2017 r., przy czym naruszenie, które spowodowało przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów miało miejsce w dniu 01.02.2017 r. Zgodnie natomiast z art. 99 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy, starosta z urzędu wydaje decyzję w zakresie skierowania na badanie psychologiczne na wniosek organu kontroli ruchu drogowego i dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku złożenia stosownego wniosku przez organ kontroli ruchu drogowego - którym z mocy art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym jest komendant wojewódzki policji - właściwy starosta zobligowany jest do skierowania kierowcy na badania psychologiczne. Organ ten nie ma więc wyboru co do możliwości skorzystania lub nie z powyższego obowiązku. Starosta nie posiada również uprawnień do badania celowości wniosku otrzymanego od komendanta wojewódzkiego Policji, czy też kontrolowania prawidłowości naliczenia przez ten organ liczby punktów karnych podanych we wniosku. Podkreślić dalej należy, że zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 p.r.d. Organ ten, co należy podkreślić, ma również kompetencję do usuwania punktów karnych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 9 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I OSK 503/12), w sytuacji w której danemu podmiotowi zostało przyznane prawo do prowadzenia określonej ewidencji, rejestru czy innego wykazu, ten podmiot jest odpowiedzialny za prawidłowe jego prowadzenie i zgodność z prawem dokonywanych wpisów. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skoro ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji i organ ten dokonuje wpisów do ewidencji, przy czym wpisy ostateczne są dokonywane na podstawie prawomocnych wyroków, mandatów i orzeczeń, które tylko w odrębnym postępowaniu mogą zostać uchylone, to starosta (prezydent miasta) jest związany wnioskiem w tym sensie, że nie ma uprawnień do badania prawidłowości wpisów w zakresie ilości punktów karnych ani też badania, czy kierowca, którego wniosek dotyczy, faktycznie dopuścił się wykroczenia drogowego Z tego względu kwestia prawidłowości dokonanych wpisów, a co za tym idzie – wykreślanie posiadanych punktów, nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym przesłanką rozstrzygnięcia jest ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, tak jak ma to miejsce w sprawie skierowania kierowcy na badanie psychologiczne, o jakim mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, jak również w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach. Wobec powyższego jeszcze raz należy stwierdzić, że ani starosta ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc odrębne postępowanie w sprawie skierowania na badania psychologiczne, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Wiążący jest w tym zakresie wniosek komendanta wojewódzkiego Policji wskazujący liczbę przypisanych punktów przekraczającą limit 24 punktów, co w myśl art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami uzasadnia wydanie decyzji o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne. Zauważenia wymaga, że w treści wniosku Komendanta [...] Policji z dnia [...].09.2018 r. o skierowanie J. M. na badanie psychologiczne wskazano, że skarżący otrzymał łącznie 34 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 02.10.2016 r. do 06.03.2017 r. W ocenie Sądu, mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do uchybienia przepisom prawa materialnego, tj. art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Podkreślić również należy, że jak stanowił art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym w czasie przekroczenia przez skarżącego 24 punktów oraz podejmowanej przez Komendanta [...] Policji czynności, określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Stosownie natomiast do ust. 2 ww. przepisu punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Zgodnie zatem z zasadą wyrażoną w art. 136 ustawy u.k.p. wobec przekroczenia przez skarżącego 24 punktów należało stosować przepisy z dnia popełnienia wykroczenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej ilości punktów , a więc z dnia 1 lutego 2017 r. Przywołany art. 130 p.r.d. we wskazanej wyżej dacie obowiązywał w brzmieniu przytoczonym wcześniej. Zatem nie można było usunąć punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji zgodnie z oczekiwaniem skarżącego. W związku z tym nie można było uznać za zasadny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 136 u.k.p. Sąd nie dopatrzył się również jakichkolwiek naruszeń przepisów prawa procesowego. Należy bowiem wskazać, że orzekające w sprawie organy dysponowały materiałem dowodowym wystarczającym dla podjęcia rozstrzygnięcia a strona miała zagwarantowany czynny udział w każdym stadium postępowania. Należy ponadto podkreślić, że wydane w sprawie decyzje - w obu instancjach - zawierają wszelkie określone prawem elementy. Podkreślić również należy, że organ odwoławczy przekonywująco uzasadnił odmowę zastosowania art. 135 k.p.a. Natomiast skarga w tym zakresie nie zawiera przekonywującej argumentacji. Zasada należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków dotyczy postępowania administracyjnego. Natomiast czynności związane z prowadzeniem ewidencji nie są czynnościami podejmowanymi w toku postępowania administracyjnego dotyczącego skierowania na badania psychologiczne. Uznając zatem zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje naruszają prawo (zob.: art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.