VII SA/Wa 2503/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusza Nowak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,00 (dwustu) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Zaskarżoną decyzją dnia [...] października 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpatrzeniu odwołania PPHU "B." Sp. J. – J. N, J. B., J. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...] stwierdzającej na wniosek S. P. nieważność decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] znak: [...] ; zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej PPHU " B." Sp. J. – J. N., J. B., J. K. pozwolenia na budowę dwóch hal magazynowych, muru oporowego – rampy wyładowczej na działach nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości P., gmina K., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził nieważność decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] września 2009 r. w części dotyczącej hali nr 2 – pow. zabudowy 1046 m² (wg. oznaczenia z powyższego rozstrzygnięcia), zaprojektowanej w projekcie budowlanym nr 3, w którym została oznaczona jako hala magazynowa nr 4 (usytuowanie budynku: rys. K1 w projekcie oznaczonym nr 3 ) oraz muru oporowego – rampy wyładowczej. W pozostałej części odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] września 2003 r. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. wniosła Gmina K., reprezentowaną przez Wójta Gminy K. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a poprzez uznanie, iż w sprawie występuje rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności w części decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] września 2003 r., - art. 156 § 2 k.p.a poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w wadliwym przyjęciu, iż ww. decyzja nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, stosownie do § 2 tego artykułu, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej zatem sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001 , nr 1, poz. 17; wyrok z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04). Podobne stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 października 1990r., sygn. akt SA/Wr 990/90, wskazując, że bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy. W rezultacie ani gmina, ani żaden organ gminy nie są uprawnieni do zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzji organu odwoławczego (kolegium odwoławczego lub wojewody) uchylającej lub zmieniającej wydaną w pierwszej instancji decyzję wójta. Pogląd o braku legitymacji skargowej organu administracji orzekającego w sprawie został zaakceptowany w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 813/08, wyrok NSA 20 stycznia 2011 r. , sygn. akt II FSK 2515/10 ). W wyroku z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05 Sąd stwierdził, że: "Organ działał w niniejszej sprawie na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy postępowanie. (...) Przedmiot sprawy rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu, gdyż nie działa on jako nosiciel tegoż w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje". Sąd rozpoznający sprawę, podzielając przytoczone stanowiska stwierdza, że Wójt Gminy K., jako organ administracji, który w I instancji wydał decyzję o pozwoleniu na budowę, będącą następnie przedmiotem kontroli w trybie nieważnościowym, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Według art. 28 k.p.a stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony, uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia , z drugiej uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują zarówno przepisy o postępowaniu administracyjnym, jak i przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosi się to także do organu I instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi. W przypadku, gdy organ gminy występował w danej sprawie jako organ wydający decyzję administracyjną w I instancji, nie ma ona uprawnienia do występowania w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym w charakterze strony. Należy podzielić pogląd, że "w sprawie w której organ jednostki samorządu terytorialnego wydawał decyzję jako organ pierwszej instancji w toku postępowania administracyjnego, rola jednostki samorządu terytorialnego skończyła się z chwilą wydania decyzji. W efekcie jednostka ta nie ma także legitymacji skargowej na gruncie art. 50 p.p.s.a do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie." (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2009 r. , sygn. akt II GSK 656/08) Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a uznał skargę za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.