VII SA/Wa 2507/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w L. na pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej jest pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie wniosku P. S.A. o pozwolenie na budowę jednotorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 220 kV relacji [...] na terenie gminy M. Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie. W związku z powyższym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., pismem z dnia 5 lipca 2017 r. wezwał stronę do nadesłania oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa (ciągu pełnomocnictw) uprawniającego Ł. K. do reprezentowania N. sp. z o.o. w postępowaniu administracyjnym. Strona została również pouczona, że nieusunięcie powyższego braku spowoduje pozostawienie zażalenia bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone N. sp. z o.o. w dniu 26 lipca 2017 r. (doręczenie zastępcze), zaś Ł. K. w dniu 25 lipca 2017 r. W dniu 16 sierpnia 2017 r. do organu wpłynęło pismo Ł. K. z dnia [...] sierpnia 2017 r. , do którego nie załączono żadnych dokumentów. W związku z niewykonaniem wezwania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Pismem z dnia [...] października 2017 r. N. sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła skargę na ww. pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał na jej bezzasadność i wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi. Przedmiotem skargi jest pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozostawiające bez rozpoznania zażalenie. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Jako podstawę rozstrzygnięcia został wskazany art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zwrócić uwagę należy na okoliczność, iż przepisy k.p.a. nie określają formy pozostawienia podania bez rozpoznania. W związku z powyższym organ może uczynić to zarówno w formie aktu procesowego, jakim jest postanowienie, jak również w formie czynności materialno – technicznej nie wymagającej szczególnej formy, zatem w tym przypadku strona jest jedynie pisemnie zawiadamiana o sposobie załatwienia sprawy. W orzecznictwie dominuje pogląd, iż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie następuje w drodze postanowienia, jest natomiast czynnością materialno – techniczną, w związku z czym wymaga jedynie zakomunikowania stronie faktu dokonania tej czynności i nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. uchwała SN z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. akt III ZP 11/00, OSNIAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; postanowienie NSA z dnia 3 września 1992 r., sygn. akt III SA 1407/92, OSP 1994, z. 6, poz. 104; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 770/09, LEX nr 559914; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Gl 51/08, LEX nr 553322). Wobec powyższego, zdaniem sądu, pozostawienie zażalenia bez rozpoznania nie wymagało wydania postanowienia, ponadto jako czynność materialno-techniczna, nie mogło być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Nie oznacza to jednak, że osoba, do której adresowana jest ta czynność pozbawiona jest obrony swoich praw. Strona może bowiem w omawianej sytuacji złożyć skargę na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), z uwagi na niepodejmowanie przez organ administracji publicznej działań zmierzających do wszczęcia, czy też kontynuowania wszczętego już postępowania administracyjnego. Dokonanie oceny, czy skarga na bezczynność jest zasadna wymaga wówczas kontroli zgodności z prawem pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania (zob. Komentarz do art. 64, uwaga 5, (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks..., op. cit.; postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 208 r., sygn. akt I GSK 485/07 LEX nr 469747; postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 944/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że ze skargi oraz z akt sprawy nie wynika, aby w niniejszym postępowaniu intencją strony było wniesienie skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podsumowując Sąd stanął na stanowisku, że pozostawienie podania bez rozpoznania jest czynnością materialno-techniczną i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, strona może natomiast wnieść skargę na bezczynność. Z tego też względu uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.