VII SA/Wa 2594/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A G na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A G kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 15 października 2019 r. A G, reprezentowana przez L D, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2019 r. znak [...] uchylające postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2019 r. znak [...], którym organ odmówił wznowienia postępowania i umarzające postępowanie organu I instancji. Powyższe postanowienie zostało doręczone za pośrednictwem platformy ePUAP pełnomocnikowi skarżącej 15 września 2019 r., który odrębnym pismem z 29 września 2019 r., poprzedzającym złożenie skargi, wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o uzupełnienie postanowienia z 9 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając pod tym kątem dopuszczalność wniesionej przez skarżącą skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 września 2019 r., Sąd zauważa, że jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), została ona bowiem złożona przedwcześnie, tj. zanim jeszcze rozpoczął bieg termin do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zastrzec tym niemniej trzeba, że powyższą regułę modyfikuje wystąpienie przez stronę o uzupełnienie postanowienia, gdyż w takim przypadku bieg terminu do wniesienia skargi należy wiązać z datą doręczenia stronie postanowienia organu rozpoznającego jej wniosek o uzupełnienie postanowienia a nie z pierwotną datą jego doręczenia. W myśl art. 111 § 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256), dalej: k.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia zażądać jego uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa zażalenia, wniesienia w stosunku do postanowienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w postanowieniu pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia postanowienia następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.). Z kolei z art. 111 § 2 k.p.a. wynika, że w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Mając na uwadze treść powyższej regulacji, przyjąć należy, że w przypadku wystąpienia przez stronę w terminie określonym w art. 111 § 1 k.p.a. z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia termin do wniesienia od niego skargi do sądu administracyjnego biegnie dopiero od dnia doręczenia stronie postanowienia organu, w którym rozpatrzeniu podlega kwestia tego, czy kwestionowany akt obarczony był wnioskowanym brakiem. Zgłoszenie omawianego wniosku powoduje bowiem przerwanie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia wymienionego w art. 111 § 2 k.p.a. aż do dnia doręczenia postanowienia rozstrzygającego w przedmiocie wniosku, kiedy termin ten rozpoczyna bieg na nowo (por. wyrok NSA z 20 października 2015 r. sygn. II OSK 1222/15; postanowienie NSA z 8 maja 2014 r. sygn. II OSK 1089/14). Orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia nie ma bytu samodzielnego, lecz jest ono ściśle związane z aktem objętym wnioskiem z uwagi na możliwość wywarcia wpływu na jego treść. W konsekwencji może mieć również wpływ na ewentualną decyzję strony co do wystąpienia ze skargą i na samą treść takiej skargi, zwłaszcza jeżeli uwzględnić wymagania formalne tego pisma procesowego określone w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten wymaga określenia w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżanym aktem. Mając na uwadze powyższy wniosek interpretacyjny, stwierdzić należy, że wraz z doręczeniem stronie skarżącej postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2019 r., co nastąpiło 15 września 2019 r., otworzył się dla skarżącej czternastodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o uzupełnienie ww. postanowienia, jak i odrębny termin na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie celem poddania ww. aktu kontroli sądowej. Uwzględnić równocześnie trzeba, że zachowując termin, o którym mowa w art. 111 § 1 k.p.a., skarżąca pismem z 29 września 2019 r. zażądała uzupełnienia postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co powoduje, że tym samym doszło w sprawie do zamknięcia pierwotnego terminu do wniesienia skargi i termin ten, stosownie do treści art. 111 § 2 k.p.a., rozpoczął swój bieg na nowo dopiero od dnia doręczenia skarżącej postanowienia z [...] października 2019 r. odmawiającego uzupełnienia postanowienia z [...] września 2019 r. (26 października 2019 r.). Równoczesne skorzystanie z dwóch wykluczających się środków prawnych, tj. wniosku o uzupełnienie kwestionowanego postanowienia oraz skargi do sądu administracyjnego powoduje, że zaskarżenie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w drodze złożenia skargi z 15 października 2019 r. należy uznać za czynność przedwczesną, jeżeli nie budzi wątpliwości, że została ona podjęta zanim organ procesowo wypowiedział się w przedmiocie zasadności uzupełnienia zaskarżonego postanowienia i rozpoczął bieg termin wyznaczony do wniesienia skargi stosownie do art. 111 § 2 k.p.a. Sąd w tym miejscu zauważa, że jeżeli w świetle argumentacji zawartej w postanowieniu Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2019 r. skarżąca podtrzymuje swoje zastrzeżenia względem zaskarżonego postanowienia, powinna mieć na uwadze okoliczność, że termin do wniesienia skargi na opisane postanowienie z [...] września 2019 r. zakończył swój bieg i jeżeli nie został on zachowany poprzez złożenie skargi, stronie przysługuje prawo do wystąpienia o jego przywrócenie na zasadach przewidzianych w rozdziale 6 działu III p.p.s.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając skargę z 15 października 2019 r. za przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.