VII SA/Wa 2629/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i K. J. – wspólników spółki cywilnej E. s.c. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2016 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M. S. i K. J. – wspólnicy spółki cywilnej E. s.c., reprezentowane przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2016 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 5 000 zł w związku z nieprzestrzeganiem przepisów w zakresie prezentacji i reklamy suplementów diety. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżące wskazały, że natychmiastowe wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem stronie znacznej szkody, bowiem skarżące nie osiągają znacznych dochodów z prowadzonej przez siebie działalności, a egzekucja kwoty 5000 zł spowoduje brak możliwości prowadzenia tej działalności, a co najmniej utrudni jej prowadzenie w stopniu znacznym. W ocenie skarżących wobec możliwości uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji utrudnienie stronie prowadzenia działalności gospodarczej na tym etapie postepowania jest nieuzasadnione. Wskazano ponadto, że ewentualne wykonanie decyzji po rozpoznaniu skargi przez Sąd nie naruszy społecznego interesu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (zob: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10). Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego. To na skarżącym spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. wykazania, że zaskarżona czynność w razie wykonania mogłaby narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (zob: orzeczenie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżące we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazały w sposób lakoniczny na konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Jednakże skarżące nie przedstawiły żadnych dokumentów uprawdopodobniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody, czy też wystąpienia nieodwracalnych skutków, jak choćby świadczących o wprowadzeniu przez skarżące rygorystycznej polityki finansowej lub świadczących o aktualnej kondycji finansowej. Na podstawie posiadanych dokumentów Sąd nie jest w stanie ustalić czy wykonanie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2016 r. faktycznie spowoduje brak możliwości prowadzenia dzielności, bowiem Sąd nie jest w posiadania dokumentów świadczących o sytuacji finansowej skarżących. W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że strona skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.