VII SA/Wa 2651/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na zarządzenie Prezydenta (...) z dnia (...) lipca 2012r. nr (...) w przedmiocie założenia ewidencji zabytków postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 października 2012r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na zarządzenie Prezydenta (...) z dnia (...) lipca 2012r. nr (...) w przedmiocie założenia ewidencji zabytków. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2012r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 7 stycznia 2013r. skarżący złożył wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 lutego 2013r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od ww. postanowienia referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 maja 2013r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 8 grudnia 2012r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 16 maja 2013r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł więc na dzień 23 maja 2013r. Po sprawdzeniu w Rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 31 maja 2013r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, zatem skargę należało odrzucić. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącego, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu. Na marginesie Sąd zaznacza, że skarżący pismem z dnia 20 maja 2013r. ponownie wniósł o zwolnienie z wpisu. Jednakże fakt złożenia ponownego wniosku o zwolnienie z wpisu nie miał wpływu na wymagalność wpisu. Podkreślić należy, że wymagalność wpisu od skargi w niniejszej sprawie w obliczu stosownych regulacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – art. 220 i § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) jest bezdyskusyjna. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, w dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy Sąd prawomocnym postanowieniem ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Zaś odmienne postępowanie Sądu mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum (por. postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012r., sygn. akt II GZ 95/12, w dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono, jak w sentencji postanowienia.