VII SA/Wa 2664/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. i Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2012 r., znak: [....] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2012 r., znak: [...] Skarżący w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2012 r. uchylającej decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków kamienicy położonej przy ul. [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. We wniosku wskazano, iż organ I instancji rozpoznając sprawę może wpisać ponownie kamienicę do rejestru zabytków co sprawi, iż nie będzie można kontynuować odnowienia budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zw. dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli "o wstrzymanie zaskarżonej decyzji", która jak wskazano na wstępie rozważań Sądu uchylała decyzję organu I instancji i przekazywała sprawę do ponownego rozpoznania. Z treści wniosku wynika (mimo wskazania, iż dotyczy on decyzji zaskarżonej do Sądu), że skarżący domagają się wstrzymania przyszłej i w ich przekonaniu prawdopodobnej decyzji o wpisie do rejestru, która może zostać wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ I instancji. W odniesieniu do zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, iż nie ma ona przymiotu wykonalności i nie podlega wstrzymaniu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 455/09, "przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania", podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2008r., sygn. akt II OZ 1291/08 (pogląd ten jest szeroko reprezentowany tak w orzecznictwie, jak i w doktrynie). Pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zaskarżona decyzja o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia nie przyznaje żadnych uprawnień ani nie nakłada żadnych obowiązków. Jedynym skutkiem takiej decyzji jest wyłącznie konieczność dalszego prowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania administracyjnego w sprawie. W takim przypadku nie można zatem w ogóle mówić o możności wywołania przez tę decyzję niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez tego rodzaju decyzję. W odniesieniu do drugiej części wniosku, nie można uznać za zasadne twierdzenia strony skarżącej, że ewentualne wpisanie kamienicy do rejestru zabytków spowoduje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie w zaistniałym stanie faktycznym decyzja o wpisie do rejestru została wyeliminowana z obrotu na mocy zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu na gruncie obowiązujących przepisów nie można wstrzymać orzeczenia, które to w chwili rozstrzygania przez Sąd nie istnieje. Wniosek nie może dotyczyć zdarzenia przyszłego i niepewnego. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.