VII SA/Wa 2698/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Stawecki, sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy ogrodzenia działki nr [...], położonej w miejscowości Ż. gm. S., stanowiącej współwłasność: A. G., B. i K. N., S. i Z. M., A. G., Z. M., W. i J. K., od strony ul. P. (droga gminnej, działka nr [...]), stanowiącej własność Urzędu Gminy S. Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. M. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania S. M., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 23 czerwca 2014 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. wpłynęło pismo S. M., C. M., G. M., E. i L. Z. w sprawie budowanej przez H. P. (ojciec A. G.) budowli w granicy przy ul. P. (drogi gminnej nr [...]) w miejscowości Ż. ul. P., gm. S. W związku z powyższym organ powiatowy przeprowadził w dniu [...] sierpnia 2014 r. czynności kontrolne na działce nr [...] graniczącej bezpośrednio z działką nr [...] - drogą gminną. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy ogrodzenia działki nr [...] położonej w miejscowości Ż., gm. S. od strony drogi publicznej - gminnej, stanowiącej własność Urzędu Gminy S. Zażalenie na ww. postanowienie złożyli S. M., C. M., G. M. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], umorzył postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Odwołanie od ww. rozstrzygnięcia złożyła A. G. reprezentowana przez H. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w wyniku ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, ponownie decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Przechodząc do merytorycznego uzasadnienia rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 czerwca 2015 r. "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". Art. 29-31 wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na budowę lub w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy Prawo budowlane budowa ogrodzeń nie wymaga pozwolenia na budowę, jak też dokonania zgłoszenia. W myśl art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 czerwca 2015 r. jedynie realizacja " (...) ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu: a) krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz obiektach wpisanych do rejestru zabytków, b) urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych, c) (uchylona)", wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przeprowadził w dniu [...] maja 2015 r. czynności kontrolne na działce nr ewid. [...] w trakcie, których stwierdził prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia o długości 20,90 m i wysokości 1,11 m, składającego się z: cokołu betonowego o wysokości 0,40 m i szerokości 0,23 m oraz dziesięciu słupków metalowych, do których przymocowane są w dwóch rzędach żerdzie drewniane. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., że sporne ogrodzenie na działce nr ewid. [...] w miejscowości Ż. od strony ul. P. (droga gminna, działka o nr [...]) budowane jest bez istotnych odstępstw od zgłoszenia dokonanego przez A. G. i innych do Starostwa Powiatowego w S. w dniu [...] lutego 2014 r. oraz jest zgodne z art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu zauważył, że w niniejszym postępowaniu zostały należycie wyjaśnione istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne. Organ powiatowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przytoczył treść wniosku dołączonego do zgłoszenia z dnia [...] lutego 2014 r. a datowanego na 02.2014 r. w którym wskazano, że "Płot planujemy odremontować przy wyznaczonej linii rozgraniczającej drogę z działką i wyznaczonej w terenie przez geodetę na zlecenie Urzędu Gminy S., Płot będzie na cokole betonowym o 20 cm podwyższonej do poziomu asfaltu na skrzyżowaniu z ul. A. Przęsła płotu stalowe wsparte na słupach wypełnione szlachetkami z drewna". Ponadto, organ II instancji zaznaczył, że z ustaleń dokonanych przez organ powiatowy wynika, że omawiane ogrodzenie nie przekracza linii rozgraniczającej, zostało wybudowane na działce nr [...] położonej w miejscowości Ż., gm. S. od strony drogi, stanowiącej własność Urzędu Gminy S. Podniósł także, że Wójt Gminy S. w piśmie z dnia 15 września 2015 r. stanowiącym odpowiedź na pismo tut. organu wskazał, że działka nr ew. [...], na której wybudowano ogrodzenie będące przedmiotem postępowania, przylega do pasa drogowego ul. P. - działka nr ew. [...]. Wymieniona droga jest drogą wewnętrzną, niezaliczoną do żadnej kategorii dróg publicznych. Powyższe zgodne jest z obowiązującym dla wsi Ż., R., W., W. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...].09.2012 r.), w którym przedmiotowa droga jako droga wewnętrzna stanowi element uzupełniającej sieci dostępu komunikacyjnego do poszczególnych działek. Ponadto w omawianym piśmie Wójt Gminy S. stwierdził, że zapisy art. 43 ustawy o drogach publicznych nie mają zastosowania dla przedmiotowej sprawy. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, w sytuacji, kiedy w chwili orzekania przez organ przedmiotowe ogrodzenie zostało zrealizowane w sposób zgodny ze skutecznym zgłoszeniem nie było podstaw do wydania decyzji merytorycznej. Jedynym słusznym rozstrzygnięciem w omawianej sprawie było zakończenie postępowania decyzją umarzającą, co uczynił organ I instancji. Przy czym organ wskazał, że wprawdzie omawiane postępowanie zostało wszczęte na wniosek S. M., C. M., G. M., E. i L. Z., tak żądanie wyrażone w piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. nie zostało sprecyzowane w sposób umożliwiający odniesienie się do niego w sentencji decyzji, stąd postępowanie należało umorzyć. Skargę na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. M., wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., poprzez jego zastosowanie, mimo iż postępowanie w sprawie budowy ogrodzenia działki nr [...] położonej w miejscowości Ż. gmina S., nie stało się bezprzedmiotowe; - art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszej sprawie, polegające na przyjęciu, iż zgłoszenie o zamiarze wykonywania robót budowlanych z dnia [...] lutego 2014 r. stanowiące o zamiarze wykonania remontu płotu od ulicy P. działki [...], które wybudowane zostało w przeszłości uprawnia zgłaszającego do wybudowania zupełnie nowego ogrodzenia, usytuowanego w odległości 0,8 m od ogrodzenia uprzednio wybudowanego, a nadto na błędnym przyjęciu, że sporne ogrodzenie na działce nr ewid. [...] w miejscowości Ż.od strony ul. P. (droga gminna o nr [...]) budowane jest bez istotnych odstępstw od zgłoszenia dokonanego w dniu [...] lutego 2014 r.; - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na dokonaniu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wybiórczej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z pominięciem istotnych kwestii, które w toku postępowania zgłaszał skarżący oraz nie wyjaśnieniu przez tenże organ wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, wyrażającej się w szczególności brakiem ustalenia czy droga oznaczona numerem [...] stanowi inne miejsce publiczne, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, niezbadaniem rzeczywistego charakteru i przeznaczenia wykonanej budowli, pominięciem nieprawidłowości występujących w zgłoszeniu z dnia [...] lutego 2014 r. i pominięciem okoliczności, że poczynione naniesienia stwarzają uciążliwości w korzystaniu z drogi o nr [...]; - art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez brak uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego wydanej decyzji, w tym nie wskazaniu okoliczności, które organ I instancji uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których pozostałym dowodom odmówił wiarygodności, przejawiające się w szczególności w niewskazaniu przyczyn uznania postępowania ze bezprzedmiotowe oraz nierozpatrzeniu i nieustosunkowaniu się przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do zarzutów skarżącego, podniesionych w odwołaniu od decyzji nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że organ wojewódzki (w ślad za Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w S.) nie wziął pod uwagę, iż zgłoszenie, na które się powołuje stanowi o zamiarze rozpoczęcia robót budowlanych polegających na "remoncie płotu od ulicy P. działki [...]", nie zaś o budowie nowego ogrodzenia, co faktycznie miało miejsce i co jest okolicznością bezsporną potwierdzoną protokołem kontroli wykonanej przez przedstawicieli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] maja 2015 r. Właściwy organ został więc powiadomiony jedynie o zamiarze wykonania remontu uprzednio istniejącego ogrodzenia (znajdującego się w odległości 0,8 m od ogrodzenia nowo wybudowanego), co potwierdza analiza zgromadzonej w niniejszym postępowaniu dokumentacji. Mając na uwadze, iż nowe ogrodzenie wybudowane zostało od strony działki o numerze ewidencyjnym [...], stanowiącej drogę (miejsce publiczne) bezsprzecznym jest, iż winno zostać poprzedzone dokonaniem do właściwego organu zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia. Zgłoszenie takie nie zostało jednakże dokonane, mimo iż obowiązek taki wynika z ustawy Prawo budowlane. W ocenie strony z niezrozumiałych względów [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, iż formalne zgłoszenie o zamiarze wykonania remontu "starego" płotu uprawnia do wykonania zupełnie innego ogrodzenia, w innej również lokalizacji. Uprawnienie takie nie wynika z art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Skarżący podniósł, iż uwadze [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uszła okoliczność, że w decyzji z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wprost wskazał, że "nie można uznać, że wykonany cokół betonowy na działce nr [...] w miejscowości Ż. od strony ul. P. drogi gminnej - działka nr [...] stanowi element ogrodzenia wykonany na podstawie zgłoszenia dokonanego przez Panią A. G. i innych do Starostwa Powiatowego w S. w dniu [...]-02-2014 r.". Przy czym określenie "inni" dotyczy pozostałych współwłaścicieli nieruchomości o nr [...], którzy w toku postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. oświadczyli, że nie znają przeznaczenia i celu w jakim przez H. P. wykonany został sporny mur betonowy (protokół zawierający przedmiotowe oświadczenie, sporządzony w dniu [...] stycznia 2015 r. znajduje się w aktach sprawy). S. M. wskazał również, że przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, wymienia obok dróg także "inne miejsca publiczne". Przywołał przy tym orzecznictwo sądowoadministracyjne, odnoszące się do tego pojęcia, m.in. wyrok NSA z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt II OSK 27/05, wyrok NSA z dnia z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 643/06, wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2472/11. W tym kontekście zaznaczył, że bez wątpienia działka nr [...] położona w miejscowości Ż., stanowiąca własność Gminy S. stanowi miejsce publiczne. Przedmiotowa bowiem nieruchomość nie tylko umożliwia dojazd do kilkunastu działek (bez ograniczeń co do osób korzystających z tego przejazdu), ale dostępna jest również do przejazdu i przechodu dla każdej osoby, bez konieczności uzyskiwania każdorazowo zgody jej właściciela. Rzeczona droga wykorzystywana jest również przez rolników, jako dojazd do znajdujących się nieopodal pól uprawnych. Publiczne przeznaczenie ulicy P. potwierdza szereg dokumentacji wydanej przez organy administracji. Przykładem tego jest chociażby postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., gdzie z up. Wójta Gminy S. wskazuje się, iż "zgodnie z podpisanym oświadczeniem przez pana S. M. pas szerokości około 2 metrów o powierzchni 0,0253 ha wzdłuż drogi publicznej ulicy P. zostanie przekazany darowizną na rzecz Gminy S.". Na publiczny charakter nieruchomości oznaczonej numerem [...] zwrócono również uwagę w decyzji Wójta Gminy S. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., zgodnie z którą "wydzielona działka nr [...] o pow. 0,0254 ha jest przeznaczona na poszerzenie drogi publicznej oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...]". Publiczny charakter drogi/ulicy gruntowej nr [...] potwierdza opinia Rady Sołeckiej Ż. wydana w dniu [...] października 2015 r., którą z uwagi na datę wydania rzeczonej opinii skarżący nie miał możliwości przedłożenia na wcześniejszym etapie postępowania. W ocenie skarżącego, wybudowanie spornej konstrukcji skutkuje trudnościami dotyczącymi wjazdu na drogę wszelkim pojazdom i w zasadzie uniemożliwia wjazd pojazdów wielkogabarytowych jak np. wozy strażackie, karetki pogotowia, pojazdy rolnicze czy śmieciarki. Skarżący zarzucił także organowi, iż ten nie odniósł się do okoliczności, iż A. G. wielokrotnie zmieniała stanowisko, co do charakteru i przeznaczenia wykonanej budowli. W dokonanym zgłoszeniu nazwała je bowiem remontem (zgłoszenie o zamiarze wykonania robót budowlanych z dnia [...].02.2014 r.), następnie remontem i dobudową (pismo z wadliwie wskazaną datą tj. luty 2014 r.), a w kolejnej korespondencji "tamą wodoszczelną" (odwołanie z dnia 2 marca 2015 r.). Nadto, organy nie dostrzegły, iż mimo dokonanego zgłoszenia remontu ogrodzenia, pierwotne ogrodzenie nieruchomości [...] nie zostało po dniu [...] lutego 2014 r. (tj. po dniu złożenia zgłoszenia) wyremontowane czy też dobudowane. Badając zgodność wykonanej inwestycji z dokonanym zgłoszeniem, organy obu instancji pominęły m.in. okoliczność, iż w załączniku nr 2, stanowiącym szkic "remontowanego płotu" (a w rzeczywistości płotu nowo wybudowanego), wskazana została długość 30 m, która w rzeczywistości przekracza wymiar działki nr [...], wynoszący (od strony drogi oznaczonej numerem [...]) 27,62 m, czy też okoliczność, iż na mapie stanowiącej załącznik nr 2 do zgłoszenia z [...] lutego 2014 r. "wymazane" zostało pierwotne ogrodzenie (nadal istniejące), a wyszczególniony został płot w rzeczywistości nowo powstały. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe w całości albo w części. W doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym reprezentowany jest jednolity pogląd, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy brak jest któregoś elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Na gruncie prawa budowlanego postępowanie, co do zasady, staje się bezprzedmiotowe, jeżeli organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie nie znajdują podstaw do wydania nakazów lub zakazów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie miały za zadanie ocenić, czy konieczna była ich ingerencja władcza w sprawie budowy ogrodzenia działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości Ż. gm. S. Na wstępie wskazać należy, iż w postępowaniu administracyjnym zarówno przez organem I instancji, jak i II instancji, zastosowanie miały przepisy w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 czerwca 2015 r. stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 poz. 443), zgodnie z którym, "Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe". Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". Art. 29-31 wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych bez pozwolenia na budowę lub w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy Prawo budowlane budowa ogrodzeń nie wymaga pozwolenia na budowę. Natomiast, w myśl art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane jedynie realizacja " (...) ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu: a) krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz obiektach wpisanych do rejestru zabytków, b) urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych," wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych obejmujących ogrodzenie działki nr ewid. [...]. Kwestią sporną jest jednakże zakres dokonanego zgłoszenia i możliwość realizacji, na jego podstawie, przedsięwzięcia jakie zostało obecnie wykonane. Z akt administracyjnych wynika, iż A. G. i inni, pismem z dnia [...] lutego 2014 r. złożonym do Starostwa Powiatowego w S. Wydział Budownictwa, zgłosili zamiar rozpoczęcia w dniu 15 marca 2014 r. robót budowlanych polegających na "remoncie płotu od ul. P. działki nr [...]". Ponadto, w piśmie datowanym na luty 2014 r. także złożonym do Starostwa Powiatowego w S., zwrócili się o "zaakceptowanie naszego zgłoszenia na remont i dobudowę ogrodzenia działki [...] położonej w Ż. od strony drogi gminnej nieutwardzonej № [...] (ul. P.). (...) Płot planujemy odremontować przy wyznaczonej linii rozgraniczającej drogę z działką i wyznaczoną w terenie przez geodetę na zlecenie U.G. S. Płot będzie na cokole betonowym o 20 cm podwyższonym do poziomu asfaltu na skrzyżowaniu z ul. A. Przęsła płotu stalowe wsparte na słupkach i wypełnione sztachetami z drewna". Do pisma załączono mapę geodezyjną, szkic płotu na tle budynku mieszkalnego. Jak wynika z zaskarżonej decyzji, co ma odzwierciedlenie w aktach sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. przeprowadził w dniu [...] maja 2015 r. czynności kontrolne na działce nr ewid. [...], w trakcie których stwierdził prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia o długości 20,90 m i wysokości 1,11 m, składającego się z: cokołu betonowego o wysokości 0,40 m i szerokości 0,23 m oraz dziesięciu słupków metalowych, do których przymocowane są w dwóch rzędach żerdzie drewniane. Ogrodzenie nie przekracza linii rozgraniczającej, zostało wybudowane na działce nr [...] położonej w miejscowości Ż., gm. S. od strony drogi, stanowiącej własność Urzędu Gminy S. Należy więc podzielić stanowisko organów nadzoru budowlanego, że sporne ogrodzenie na działce nr ewid. [...] w miejscowości Ż. od strony ul. P. (droga gminna, działka o nr [...]), mogło być realizowane w oparciu o skutecznie dokonane zgłoszenie przez A. G. i innych do Starostwa Powiatowego w S. w dniu [...] lutego 2014 r., sama zaś jego realizacja nastąpiła bez istotnych odstępstw od zgłoszenia. Jakkolwiek w zgłoszeniu wskazano, iż chodzi o "remont płotu", tym niemniej z pisma datowanego na luty 2014 r. i mapki geodezyjnej wynika co było przedmiotem zgłoszenia – realizacja ogrodzenia, jak również miejsce posadowienia – linia rozgraniczająca. Bez większego znaczenia pozostaje więc w jaki sposób został nazwany zamiar wykonania robót budowlanych. Z art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wynika obowiązek dokonania zgłoszenia ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m, bez względu czy dotyczy to remontu, czy realizacji nowych inwestycji. Jak wyżej zaznaczono inwestor dokonał takiego zgłoszenia. Nieuzasadnione jest odwoływanie się przez skarżącego do stwierdzenia zawartego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], gdzie wskazano, że "nie można uznać, że wykonany cokół betonowy na działce nr [...] (...) stanowi element ogrodzenia wykonany na podstawie zgłoszenia dokonanego przez A. G. i innych do Starostwa Powiatowego w S. w dniu [...]-02-2014 r.", albowiem organ powiatowy bazował wówczas na wcześniejszych ustaleniach faktycznych, co wynika z tej decyzji – "w cokole tym nie ma zagłębień (gniazd) umożliwiających zamontowania słupków ogrodzeniowych". Obecny stan faktyczny jest zgoła inny, co przedstawia aktualnie zgromadzona dokumentacja fotograficzna. Również bez wpływy na zasadność podjętego rozstrzygnięcia jest prezentowana przez skarżącego szeroka analiza pojęcia "miejsce publiczne", mogłaby ona być wzięta pod uwagę jedynie w sytuacji, gdyby inwestor zrealizował inwestycję w warunkach samowoli budowlanej, nie dokonał zgłoszenia w trybie art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu, należy podzielić więc stanowisko organu nadzoru budowlanego, że skoro ogrodzenie zostało zrealizowane w sposób zgodny ze skutecznym zgłoszeniem nie było podstaw do wydania decyzji merytorycznej, a jedynym słusznym rozstrzygnięciem w omawianej sprawie było zakończenie postępowania decyzją umarzającą postępowanie administracyjne. Organ przeprowadził postępowanie z poszanowaniem zasad określonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Jedyny zarzut jaki można postawić organowi odwoławczemu, jest zarzut zbyt lakonicznego odniesienia się do argumentacji podniesionej w odwołaniu, jednakże nie może to przemawiać za uchyleniem zaskarżonej decyzji, okoliczność ta pozostaje bez większego wpływu na wynik sprawy, bowiem co do zasady zaskarżona decyzja pozostaje w zgodności z prawem, nadto poddaje się kontroli instancyjnej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.