VII SA/Wa 2740/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i Ł. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. A. S. i Ł. S. złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2009 r., udzielającej skarżącym pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z częścią handlową, garażem, instalacjami wewnętrznymi przy ul. [...] na działce nr [...] oraz zjazdu publicznego z ulicy [...] na działce nr [...]. W skardze A. S. i Ł. S. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 sierpnia 2011 r. I FZ 142/11 LEX nr 864188, z dnia 26 września 2013 r. II OZ 791/13 LEX nr 1412495). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja nie powoduje bezpośrednio skutków, o których mowa w cytowanym przepisie art. 61 § 3 ustawy, wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może więc być uwzględniony. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu, nie można zatem przyjąć, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji narażał skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć ponadto trzeba, że wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej stanowi wyjątek od zasady określonej w § 1 art. 61, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami. Wniosek o wstrzymanie wykonania sprowadzający się jedynie do przytoczenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy nie pozwala na jego uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.