VII SA/Wa 2764/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2016 r. sprawy ze skargi P. W. i M.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego skargę oddala I. Stan sprawy 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołań M. i P. W. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej S. [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] nakładającej na Wspólnotę Mieszkaniową S. [...] w W. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego [...], czterech jednobrzmiących egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. [...] w W., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych; projekt zamienny winien być sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, bez ograniczeń i zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (j.t. Dz. U. z 2012 r. Nr 462 z poźn. zm.), z załączoną kopią uprawnień i aktualnym zaświadczeniem o wpisie na listę członków izby samorządu zawodowego osoby sporządzającej ten projekt; obowiązek w zakresie przedłożenia projektu zamiennego podlega wykonaniu w terminie 6 miesięcy, od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, oraz nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej S. [...] w W. doprowadzenie ściany północnej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. [...] w W., posiadającej otwór drzwiowy i otwór okienny, do stanu zgodnego z przepisami w zakresie zachowania odpowiedniej odległości od granicy z sąsiednią działką, która winna spełniać wymagania określone w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z póżn zm.) poprzez ich zamurowanie materiałem spełniającym wymagania obowiązujących przepisów prawa oraz zapewnienie alternatywnego dostępu do pomieszczenia komory śmietnikowej; roboty budowlane winny być prowadzone pod nadzorem osoby posiadającej wymagane uprawnienia budowlane; obowiązek w zakresie robót budowlanych podlega wykonaniu, w terminie 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej "kpa", oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409). 2. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - dalej "[...] WINB" podał, że sprawa dotycząca inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na nieruchomości przy ul. S. [...] w W. była już przedmiotem postępowania administracyjnego przed organami nadzoru budowlanego oraz sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 grudnia 2010 r. II OSK 1892/09 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 345/09 oddalający skargę M. i P. W. na decyzję [...] WINB z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję PI NB [...] nr [...] odmawiającą wydania w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego decyzji nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na nieruchomości przy ul. S. [...] w W. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 206/11 uchylił decyzję [...] WINB nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB [...] Nr [...]. PINB [...] po analizie zebranego materiału dowodowego uznał, iż budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na nieruchomości przy ul. S. [...] w W. została wykonana w warunkach samowoli budowlanej, a E. Sp. z o.o. nie przedłożyła dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, których przedstawienie nakazał PINB [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. wstrzymującym budowę przedmiotowego budynku. Wobec powyższego, organ powiatowy decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] nakazał E. Sp. z o.o. dokonanie całkowitej rozbiórki przedmiotowego budynku. E. Sp. z o.o. złożyła odwołanie od tego rozstrzygnięcia do [...] WINB, który decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji oraz poprzedzające ją postanowienie nr [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1272/13 oddalił skargę na decyzję Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], wskazując m.in., że organ powiatowy winien w szczególności ustalić daty otrzymania informacji przez inwestora odnośnie wpływu odwołań od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] zezwalającej na budowę budynku przy ul. S. [...] w W., a ponadto ustalić kto winien być adresatem decyzji oraz które roboty budowlane przeprowadzono w okresie pomiędzy wydaniem decyzji Wojewody [...] i które roboty wykonano po tym czasie. Wobec powyższego, w toku prowadzonego postępowania organ pierwszej instancji ustalił, iż ostateczność decyzji Prezydenta [...] nr [...] stwierdzono w dniu [...] sierpnia 2007 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2008 r. uchylił decyzję Prezydenta [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę budynku przy ul. S. [...] w W. zostało zakończone decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...], na mocy której umorzono to postępowanie. Na podstawie dokumentów przekazanych przez Urząd [...] Biura Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] ustalono, iż w dniu 23 sierpnia 2007 r. P. W., jako strona postępowania, nadał w placówce pocztowej odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], które to odwołanie Prezydent [...] przekazał do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. w trybie art. 133 kpa przy piśmie z dnia 5 września 2007 r. (data wpływu do Urzędu - 12 września 2007 r.), o czym informacja została przesłana do wiadomości skarżącego oraz spółki "E." Sp. z o.o. Pismem z dnia 15 października 2007 r. Wspólnota Mieszkaniowa K. [...] w W. wniosła do Wojewody [...] za pośrednictwem Biura Architektury i Planowania Przestrzennego odwołanie od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od tej decyzji. Informacja o złożeniu następnego odwołania od decyzji nr [...] została przesłana do wiadomości Wspólnoty oraz spółki "E." Sp z o.o przy piśmie Prezydenta [...] z dnia 24 października 2007 r. W celu ustalenia daty pozyskania przez inwestora budynku przy ul. S. [...] w W. informacji o złożeniu odwołań od decyzji o pozwoleniu na budowę, Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 przedstawiciel spółki "E." Sp. z o.o. złożył oświadczenie w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, zgodnie z którym spółka "E." nie posiada dokumentacji, mogącej potwierdzić tę datę. Organ powiatowy zwrócił się również do Urzędu Pocztowego o udzielenie informacji dotyczącej daty doręczenia korespondencji - pisma z dnia 5 września 2007 r.; w piśmie z dnia 13 sierpnia 2013 r. Urząd Pocztowy poinformował, iż "z przyczyn techniczno-organizacyjnych brak jest możliwości udzielenia żądanych informacji". PINB [...] uznał zatem, iż rozpoczęcie budowy nastąpiło w konsekwencji nabycia [nabicia] pieczęci stwierdzającej ostateczność decyzji Prezydenta [...] nr [...] o pozwoleniu na budowę, natomiast wyeliminowanie z obrotu prawnego tej decyzji uzasadnia zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, tj. nałożenie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Ponadto organ powiatowy ustalił, iż w ścianie północnej budynku przy ul. S. [...] w W., usytuowanej ok. 3 m od granicy z działką sąsiednią nr [...] z obrębu [...] znajduje się otwór drzwiowy oraz otwór okienny pomieszczenia komory śmietnikowej, co stanowi naruszenie § 12 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wobec powyższego, PINB [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową S. [...] W. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie 6 miesięcy, od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna czterech jednobrzmiących egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. [...] w W., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej S. [...] w W. doprowadzenie w terminie 3 miesięcy, od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna ściany północnej budynku posiadającej otwór drzwiowy i otwór okienny do stanu zgodnego z w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez ich zamurowanie materiałem spełniającym wymagania obowiązujących przepisów prawa oraz zapewnienie alternatywnego dostępu do pomieszczenia komory śmietnikowej. M. i P. W. oraz Wspólnota Mieszkaniowa S. [...] złożyli odwołania od tego rozstrzygnięcia. Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 3. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu 4. Skargę na decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli P. W. i M.W.; zarzucając naruszenie: 1) art. 15 kpa poprzez nie rozpatrzenie i nie rozstrzygnięcie ponownie przez WINB sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem postępowania, a przeprowadzenie jedynie kontroli prawidłowości decyzji PINB, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, 2) art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 138 § 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji PINB i zaniechanie uchylenia decyzji PINB w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia PINB, pomimo, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji PINB zostało przeprowadzone w sposób wadliwy, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, 3) art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 w zw. z art. 140 kpa poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i do załatwienia sprawy oraz niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w tym w szczególności nieprzeprowadzenie dowodów, których przedmiotem były okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a które były wnioskowane przez strony i które były nakazane przez sądy administracyjne orzekające w sprawie, 4) art. 77 § 1 i 80 w zw. z art. 140 kpa poprzez nierozpatrzenie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego i w sposób dowolny uznanie za udowodnione okoliczności faktycznych, które nie znajdują oparcia w całokształcie materiału dowodowego, 5) art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa poprzez nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji polegające na: a) niewyjaśnieniu w sposób jasny i logiczny podstawy prawnej decyzji, b) nie odniesieniu się do argumentów i zastrzeżeń podnoszonych w toku postępowania i w odwołaniu przez skarżących, c) sporządzeniu uzasadnienia w sposób chaotyczny i niespójny, zawierający stwierdzenia wzajemnie się wykluczające, 6) art. 10 § 1 kpa oraz art. 81 kpa w zw. z art. 10 § 1 kpa i art. 140 kpa poprzez uniemożliwienie stronom wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji WINB co do Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań oraz uznanie za udowodnione okoliczności faktycznych pomimo braku umożliwienia wypowiedzenia się stronom co do przeprowadzonych dowodów i przedłożenia dowodów, mogących mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, 7) art. 153 ppsa poprzez niezrealizowanie wskazań co do dalszego postępowania i rozstrzygnięcie sprawy w sposób sprzeczny z oceną prawną, zawartą w wydanych w niniejszej sprawie wyrokach, a to: wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Wydział VII z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1272/13, wyroku WSA w Warszawie, Wydział VII z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 206/11,wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wydziału II z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1892/09 oraz wyroku WSA w Warszawie, Wydziału VII z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt VII Sa/Wa 1928/08, 8) art. 6 i art. 8 w zw. z art. 140 kpa poprzez naruszenie zasady praworządności i zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i wielokrotne uchylanie się w toku postępowania od wykonania wytycznych wojewódzkich sądów administracyjnych orzekających w niniejszej sprawie w zakresie okoliczności faktycznych, jakie organ ma wyjaśnić w toku postępowania oraz w zakresie oceny prawnej, 9) art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. Nr 1409 z późn. zm.)("PB") poprzez błędne przyjęcie, że przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, 10) art. 50 i 51 PB poprzez błędne przyjęcie, że przepisy te znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie do całości obiektu budowlanego, pomimo, że przedmiotem niniejszego postępowania była budowa obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę, 11) art. 51 ust. 1 pkt 3 PB poprzez błędne przyjęcie, że znajduje on zastosowanie w niniejszej sprawie, pomimo, że przedmiotem postępowania nie jest istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, ale wykonanie obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę, 12) art. 51 ust. 1 pkt 1 PB poprzez zaniechanie zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie do robót budowlanych wykonanych przed dniem 28 marca 2008 r., 13) § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) ("Rozporządzenie") poprzez przyjęcie, że: a) w niniejszej sprawie zostały zachowane minimalne odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, w jakich budynek na działce powinien być usytuowany, b) dopuszczalne są odstępstwa od minimalnych odległości pomiędzy ścianami budynku a granicami z sąsiednimi działkami przewidzianych w Rozporządzeniu, 14) art. 51 ust.7 PB i 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 1 Rozporządzenia poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie możliwe jest doprowadzenie budynku przy ul. S. [...] do stanu zgodnego z przepisami prawa i tym samym jego legalizacja, pomimo, że budynek ten został wybudowany niezgodnie z warunkami techniczno- budowlanymi w sposób uniemożliwiający jego doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem - - wnieśli o: uchylenie zaskarżonej decyzji WINB w całości, uchylenie decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, oraz przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów, wskazanych w uzasadnieniu niniejszego pisma na podstawie art. 106 § 3 ppsa, jako że są one niezbędne ceiem wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego wydłużenia postępowania w sprawie. 5. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. Zgodnie z art. 145 § 1 ppsa, wyeliminowanie przez sąd z porządku prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c), a także wówczas, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (pkt 2) lub też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach. W razie jednak nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, na mocy art. 151 ppsa. 7.1 Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. 7.2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2011 r. sygn. akt 206/11, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi M. i P. W. na decyzję [...]WINB z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej rozbiórkę - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że zgodnie z wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny [z dnia 10 grudnia 2010 r. II OSK 1892/09], który na podstawie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże sąd rozpoznający sprawę, ponownie należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zapadły z naruszeniem art. 7 kpa, bowiem organy nadzoru budowlanego nie ustaliły dokładnie stanu faktycznego sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny przywołując wyrok Wojewódzkiego Sądu Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1928/08 wydany w sprawie wstrzymania wykonania budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego podniósł, że organy nadzoru budowlanego pomimo jednoznacznych wskazań Sądu co do dalszego prowadzenia postępowania nie wyjaśniły czy inwestor realizując roboty budowlane dysponował informacją, że od uzyskanej decyzji o pozwoleniu na budowę zostało wniesione w terminie odwołanie. W szczególności istotne jest ustalenie czy właściwy organ wykonał zawarty w art. 131 kpa obowiązek zawiadomienia strony o wniesieniu odwołania. Legitymowanie się przez inwestora decyzją z pieczęcią stwierdzającą ostateczność pozwolenia na budowę uprawniało go do rozpoczęcia w zaufaniu do organów administracji wykonywania robót budowlanych, ale jedynie do chwili uzyskania informacji o wniesieniu od niej w terminie odwołania, bowiem wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje z mocy prawa wykonanie decyzji (art. 130 § 2 kpa). Sąd stwierdził również, iż wyjaśnienia wymaga, czy tak jak twierdzą skarżący - inwestor prowadził roboty budowlane także po uchyleniu pozwolenia na budowę. Wydanie decyzji kasacyjnej przez Wojewodę [...] w dniu [...] marca 2008 r. miało bowiem ten skutek, że w obiegu prawnym nie było nawet nie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji przy ul. S. [...] w W. Okoliczność, że rozpoczęcie budowy nastąpiło w konsekwencji nabicia pieczęci stwierdzającej ostateczność decyzji o pozwoleniu na budowę, niewątpliwie usprawiedliwia inwestora i uzasadnia zastosowanie trybu przewidzianego w art. 50 i 51 Prawa budowlanego, to jednak ewentualne prowadzenie takiej budowy przy świadomości wniesienia w terminie odwołania od takiej decyzji albo jej uchylenia ostateczną decyzją, stanowi samowolę budowlaną, do której ma zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego. Organy nadzoru budowlanego powinny zbadać jakie prace zostały przez inwestora wykonane samowolnie po terminie, w którym zostało rozpoznane odwołanie i uchylone pozwolenie na budowę, tj. po dniu 28 marca 2008 r. Bez ustalenia tej kwestii, zdaniem Sądu, nie można wykluczyć, że do przedmiotowej inwestycji nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 40 Prawa budowlanego. Sąd stwierdził, iż rozpoznając sprawę ponownie, w świetle wiążącej oceny prawnej Naczelnego Sądu Administracyjnego organy powinny wyjaśnić wszystkie wyżej wskazane kwestie przeprowadzając dokładne ustalenia prawidłowości prowadzonej Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 budowy i w oparciu o nie zastosować odpowiednie przepisy ustawy Prawo budowlane. 7.3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1272/13 oddalił skargę M. W. i P. W. na decyzję [...] WINB z dnia [...] kwietnia 2013 r nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, którą to decyzją [...] WINB, działając na podstawie art. 138 § 2 oraz art. 142 kpa - uchylił decyzję PINB [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] lutego 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, m. in., iż należy się zgodzić z [...] WINB, że PINB [...] wydał decyzję z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa, a nadto zaniedbał, pomimo wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2011 r. [sygn. akt VII SA/Wa 206/11] oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2010 r. [II OSK 1892/09] dokonanie ustaleń wskazanych w tych wyrokach, dlatego też [...] WINB prawidłowo decyzję o rozbiórce uchylił i nakazał organowi powiatowemu przeprowadzenie szczegółowych wyjaśnień nie mieszczących się w zakresie kompetencji organu odwoławczego umocowanego do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w trybie art. 136 kpa. 7.4 Zaskarżoną i kontrolowaną obecnie przez Sąd decyzją [...] WINB utrzymał w mocy decyzję PINB [...] nakładającą na Wspólnotę Mieszkaniową S. [...] w W. obowiązek sporządzenia i przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz zamurowania otworu drzwiowego i okiennego w ścianie północnej. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Nie budzi wątpliwości w sprawie, wskazywał na to już Wojewódzki Sąd Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu powyższego wyroku z dnia 4 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 206/11, że rozpoczęcie budowy nastąpiło w konsekwencji stwierdzenia ostateczności decyzji o pozwoleniu na budowę, co niewątpliwie usprawiedliwia inwestora i uzasadnia zastosowanie trybu przewidzianego w art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Okoliczność natomiast, że decyzja ta nie była w istocie ostateczna, chociaż takie potwierdzenie na niej widniało, nie może stanowić podstawy do oceny, że inwestor działał w warunkach samowoli budowlanej, o której mowa w art. 48 ustawy Prawo budowlane. Okoliczność ta bez wątpienia usprawiedliwia działanie inwestora i uzasadnia zastosowanie trybu przewidzianego w art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, konieczne jednakże jest ustalenie, jakie prace zostały wykonane przez inwestora samowolnie po terminie, w którym zostało rozpoznane odwołanie i uchylone pozwolenie na budowę. Jak wynika z akt sprawy, na co słusznie wskazał i wyjaśnił organ, rozpoczęcie budowy nastąpiło w konsekwencji nabicia pieczęci stwierdzającej ostateczność decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wyeliminowanie z obrotu prawnego tej decyzji - uzasadnia zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, a nie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Roboty budowlane prowadzone przy przedmiotowym budynku do czasu powzięcia przez inwestora wiadomości o wniesieniu w terminie odwołania od decyzji Prezydenta [...] nr [...] podlegają art. 51 ustawy Prawo budowlane, który ma zastosowanie w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49b ust. 1 tej ustawy. Natomiast prowadzenie robót budowlanych przy tym budynku przy świadomości wniesienia odwołania, jest budową bez wymaganego pozwolenia na budowę, z konsekwencjami określonymi w art. 48 ustawy Prawo budowlane. Z przeprowadzonego przez PINB [...] postępowania w celu wyjaśnienia kiedy inwestor dowiedział się o złożeniu odwołań od decyzji nr [...] wynika, że nie jest możliwe ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, kiedy inwestor dowiedział się o tym, bowiem pismo z dnia 5 września 2007 r. z informacją o wniesieniu odwołania od decyzji nr [...] nie zostało skierowane do inwestora za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Zarówno pismo Prezydenta [...] z dnia 5 września 2007 r. oraz jak również z dnia 24 października 2007 r. informujące inwestora o wniesieniu odwołań - zostały przekazane inwestorowi "do wiadomości". Jak słusznie stwierdził organ, konsekwencje określone w art. 48 ustawy Prawo budowlane - nakaz Sygn. akt Vii SA/W a 2764/14 rozbiórki - są na tyle dotkliwe dla inwestora, iż nie można zdaniem [...]WINB, i Sąd stanowisko to podziela, wdrożyć tej procedury bez ustalenia w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że właśnie ten tryb postępowania winien mieć zastosowanie w sprawie, zważywszy, że ostateczność decyzji nr [...] została stwierdzona w dniu [...] sierpnia 2007 r. Z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika również, że inwestor rozpoczął budowę w dniu 10 września 2007 r., do dnia 26 marca 2008 r. wykonano stan surowy obiektu, a w dniu 21 kwietnia 2008 r. zakończono roboty konstrukcyjno- budowlane. Skoro zatem, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, inwestor otrzymał decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. uchylającą decyzję nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji - w dniu 22 kwietnia 2014 r., to słusznie organ uznał, że dopiero roboty budowlane wykonane po tej dacie należy traktować jako samowolę budowlaną, o której mowa w art. 48 ustawy Prawo budowlane. Słusznie więc organ uznał, że zasadne jest w ramach procedury naprawczej zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, tj. nałożenie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, ponieważ w obrocie prawnym nie ma obecnie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, ani zatwierdzonego projektu budowlanego, a także pozwolenia na użytkowanie (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2014 r. II OSK 22869/12). Sąd podzielił również pogląd organu w zakresie dotyczącym odległości, jak również obowiązku zamurowania otworu drzwiowego i otworu okiennego, bowiem kwestia ta została wystarczająco wyjaśniona przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji 8. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone prawidłowo, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Organy zastosowały się do wskazań co do dalszego postępowania jak również ocen prawnych zawartych w wydanych w niniejszej sprawie wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego jak również Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, Sygn. akt VII SA/Wa 2764/14 w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Wniosek dowodowy zgłoszony w skardze Sąd oddalił postanowieniem wydanym na rozprawie na podstawie art. 106 § 3 ppsa. 9. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.