VII SA/Wa 2815/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2015 r. sprawy ze skargi P. N. i W. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala I. Stan sprawy 1. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania W. N. oraz P. N. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości [...] gm. [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej "kpa", oraz na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409). 2. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, że pismem z dnia [...] października 2012 r. W. N. oraz P. N. złożyli wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego na działkach o nr ew. [...] i [...] w miejscowości [...], gm. [...]. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia przedłożonej dokumentacji, m.in. w zakresie doprowadzenia planowanej inwestycji do zgodności z obowiązującym planem miejscowym, a decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Odwołanie od tej decyzji wnieśli W. N. oraz P. N. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W. N. oraz P. N. złożyli skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 916/13 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...]. W. N. oraz P. N. złożyli skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 551/14 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...]. 3. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 551/14, stwierdził, że stosownie do art. 35 ust. 3 [ustawy Prawo budowlane], w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Starosta [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia przedłożonej dokumentacji w następującym zakresie: (1) o dokument potwierdzający, że działki nr ew. [...] i [...] stanowią jedną nieruchomość gruntową - działkę budowlaną, (2) w bilansie terenu uwzględnić istniejący budynek gospodarczy na działce nr ew. [...] lub przedłożyć ostateczną decyzję pozwolenia na rozbiórkę, (3) projektowaną inwestycję doprowadzić do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego /uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r./ w zakresie: (a) wielkości powierzchni zabudowy budynku gospodarczego, pozwalającej na zachowanie 70 % powierzchni biologicznie czynnej na każdej działce budowlanej, zgodnie z zapisem § 22 ust. 5 pkt 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r./, (b) doprowadzenia lokalizacji budynku gospodarczego do zgodności z § 22 ust. 3 pkt 6 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zakazującym lokalizacji budynków gospodarczych od strony dróg, (c) wkomponowania budynku gospodarczego w otaczający krajobraz poprzez spełnienie wymogów określonych w § 14 ust. 7 pkt 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego: zastosowanie tradycyjnych materiałów wykończeniowych oraz dostosowanie kąta nachylenia połaci dachowych do wielkości określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, (d) doprowadzenia wielkości współczynnika intensywności zabudowy, obliczonego dla działki budowlanej do zgodności z maksymalną wielkością określoną w § 22 ust. 3 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, (e) wykazania zgodności projektowanej kolorystyki elewacji i dachu z zapisem § 22 ust. 4 pkt 10 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, (4) wykazać, że projektowana lokalizacja budynku gospodarczego spełnia wymagania przeciwpożarowe określone w § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w stosunku do budynków na sąsiednich działkach, (5) przedłożyć: (a) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną, (b) warunki techniczne przyłączenia do sieci energetycznej (na mapie służącej do celów projektowych brak jest przyłącza do działek nr ew. [...],[...]), (c) dokument potwierdzający, że działka została wydzielona przed wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., (d) opinie geotechniczną dla przedmiotowej inwestycji, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, (6) na projekcie zagospodarowania terenu: (a) podać wymiary i wzajemne odległości wszystkich elementów zagospodarowania działki, (b) wskazać orientację działki w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata, (7) zakres inwestycji podany w opisie technicznym oraz w informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia doprowadzić do zgodności z wnioskiem i częścią rysunkową projektu, (8) sporządzić szczegółowy opis zagospodarowania wód deszczowych oraz bilans wód deszczowych w uwzględnieniem chłonności gruntu, (9) w projekcie budowlanym przedstawić program użytkowy budynku. Wojewoda [...], odnosząc się do nałożonego w pkt 1 obowiązku, tj. przedłożenia dokumentu potwierdzającego, że działki nr ew. [...] 1 i [...] stanowią jedną nieruchomość gruntową - działkę budowlaną, stwierdził iż, w jego ocenie taki sposób nałożenia obowiązku nie posiada oparcia w przepisach prawa; to od inicjatywy inwestora zależy, które działki ewidencyjne stanowić będą obszar inwestycyjny, pod warunkiem, że dysponuje nimi na cele budowlane. Dlatego też nie jest konieczne przedstawienie dokumentu, z którego wynikałoby, że działki o nr ew. [...] i [...] stanowią jedną nieruchomość gruntową. Odnosząc się do nałożonego w pkt 2 obowiązku, tj. uwzględnienia w bilansie terenu istniejącego budynku gospodarczego na działce nr ew. [...] lub przedłożenie ostatecznej decyzji pozwolenia na rozbiórkę, Wojewoda [...] przytoczył treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [w Warszawie] z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 916/13, w którym Sąd stwierdził, że organ w przedmiotowej sprawie całkowicie pominął treść art. 36 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten w ust. 1 wymienia dodatkowe składniki, jakie może zawierać pozwolenie na budowę. Warunki określone w powyższym przepisie nakładane są na inwestora w razie potrzeby, przez co należy rozumieć konieczność ich zawarcia w treści decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku, gdy ze względu, np. na rodzaj inwestycji czy miejsce prowadzenia robót budowlanych bądź też sposób ich wykonywania należy je wprowadzić. Powyższy przepis w ust 1 pkt 3a stanowi, iż w razie potrzeby w decyzji o pozwoleniu na budowę organ określa terminy rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania. Za nieuzasadnione należy zatem uznać nałożenie na inwestora ww. obowiązku z pkt 2 ww. postanowienia, tj. uwzględnienia w bilansie terenu istniejącego budynku gospodarczego na działce nr ew. [...] lub przedłożenie ostatecznej decyzję pozwolenia na rozbiórkę, w sytuacji, gdy organ może skorzystać z art. 36 ust. 1 pkt 3a Prawa budowlanego. Jako nieuzasadniony, zdaniem Wojewody [...], należało również uznać obowiązek nałożony w pkt 3 a postanowienia, tj. doprowadzenie do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie wielkości powierzchni zabudowy budynku gospodarczego, pozwalającej na zachowanie 70 % powierzchni biologicznie czynnej na każdej działce budowlanej. W ocenie Wojewody [...], należy obliczyć jeden wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej łącznie dla obu działek ewidencyjnych. Odnośnie pkt 3 b, c, d, e postanowienia, tj. doprowadzenia projektowanego obiektu do wymagań miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] Wojewoda [...] zauważył, że organ I instancji precyzyjne wskazał poszczególne zapisy planu, których wymogi winien spełniać obiekt projektowany na działkach [...] i [...], położonych na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 1 MN, a zatem zasadnie organ I instancji nałożył obowiązki określone w pkt 3 b, c, d, e. Pomimo wezwania inwestor nie doprowadził do zgodności projektowanej inwestycji z ww. zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnośnie pkt 4 postanowienia, tj. wykazania, że projektowana lokalizacja budynku gospodarczego spełnia wymagania przeciwpożarowe określone w § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2012 r., Nr 75, poz. 690), w stosunku do budynków na sąsiednich działkach, Wojewoda [...] zauważył, że w projekcie zagospodarowania terenu nie zostały podane odległości planowanego obiektu od obiektów znajdujących się na działkach sąsiednich, co uniemożliwia organowi skonfrontowanie przedłożonego projektu z § 271 ww. rozporządzenia – a zatem zasadnie nałożył organ I instancji ww. obowiązek. Za uzasadnione należy również uznać, zdaniem Wojewody [...], nałożenie obowiązku z pkt 5a postanowienia, tj. przedłożenia oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną, zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt b ustawy Prawo budowlane. Pomimo wezwania, inwestor nie przedłożył oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną. Odnosząc się do pkt 5b postanowienia, tj. nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej Wojewoda [...] wskazał, iż jak wynika z projektu budowlanego inwestor zamierza korzystać z energii elektrycznej w projektowanym budynku - warunki przyłączenia obiektu do sieci energetycznej winny być zatem dołączone do projektu budowlanego. Pomimo wezwania, inwestor nie wykonał nałożonego obowiązku. Jako nieuzasadniony, zdaniem Wojewody [...], należało uznać obowiązek z 5c postanowienia, tj. przedłożenia dokumentu potwierdzającego, że działka została wydzielona przed wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Organ nie wskazał podstawy prawnej nałożonego obowiązku. Odnośnie pkt 5d postanowienia, tj. przedłożenia opinii geotechnicznej dla przedmiotowej inwestycji zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien zawierać, w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Oznacza to, że dokumentacja taka powinna być opracowana tylko wówczas, gdy uzna to za konieczne projektant konstrukcji obiektu budowlanego. Wówczas będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlach (Dz. U. z 2012 r. poz. 463). W przedmiotowej sprawie, autor projektu budynku gospodarczego - mgr inż. arch. Z. J. nr upr. [...], który bierze pełną odpowiedzialność za treść rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, w tym także geotechnicznych warunków posadowienia obiektu budowlanego, nie stwierdził, iż zachodzi konieczność dołączenia do projektu wyników badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektu budowlanego. Tym samym, zdaniem Wojewody [...], za nieuzasadnione należy uznać nałożenie przez organ obowiązku z pkt 5d postanowienia. Odnośnie pkt 6a i b postanowienia, tj. podania na projekcie zagospodarowania terenu wymiarów i wzajemnych odległości wszystkich elementów zagospodarowania działki oraz wskazania orientacji działki w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata, Wojewoda [...] wskazał, że brak na projekcie zagospodarowania zwymiarowania planowanego obiektu względem innych obiektów: m.in. studni, śmietnika, co uniemożliwia sprawdzenie przedłożonego projektu zagospodarowania terenu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie natomiast z § 8 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu powinna określać orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata. Jako uzasadnione należy zatem uznać nałożenie na inwestora ww. obowiązków. Pomimo wezwania, braki te nie zostały uzupełnione. Odnośnie pkt 7, tj. doprowadzenia do zgodności z wnioskiem i częścią rysunkową projektu zakresu inwestycji podanego w opisie technicznym oraz w informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia Wojewoda [...] wskazał, iż w informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zakres inwestycji obejmuje, oprócz budowy budynku gospodarczego, także realizację dróg i chodników oraz śmietnika. Jako uzasadnione należy zatem uznać nałożenie przez organ I instancji ww. obowiązku. Pomimo wezwania, inwestor nie usunął ww. nieprawidłowości. Nie wiadomo natomiast jaka jest podstawa prawna nałożenia obowiązku w pkt 8 i 9 postanowienia, tj. sporządzenia szczegółowego opisu zagospodarowania wód deszczowych oraz bilansu wód deszczowych w uwzględnieniem chłonności gruntu, jak również programu użytkowego budynku. Jako nieuzasadnione należy zatem uznać nałożenie ww. obowiązków. Reasumując, Wojewoda [...] stwierdził, że, w ocenie organu odwoławczego istnieje możliwość realizacji budynku gospodarczego na działkach nr ew. [...] i [...] (miejscowy plan przewiduje taką możliwość), lecz wymaga to przedłożenia kompletnego i zgodnego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego projektu budowlanego planowanego budynku gospodarczego. Pomimo nałożonych postanowieniem obowiązków, inwestor nie usunął wskazanych przez organ nieprawidłowości, określonych w punktach 3b, 3c, 3d, 3e, 4, 5a, 5b, 5d, 6a, 6b, 7 postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r. W związku z niewykonaniem obowiązków, określonych w 3b, 3c, 3d, 3e, 4, 5a, 5b, 5d, 6a, 6b, 7 postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r., brak jest merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści, niż zawarte w zaskarżonej decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu 5. Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli P. N. i W. N.; zarzucając naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 7, 77 § 1, 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 34 ust. 2 i ust. 3 pkt 3 lit. a, art. 35 i 36 ustawy Prawo budowlane, § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i form projektu budowlanego oraz § 209 ust. 4 i § 271 rozporządzenia a dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – - domagali się 1) uchylenia zaskarżonej decyzji, 2) zasądzenia na rzecz skarżących zwrotu kosztów postepowania. 6. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. Zgodnie z art. 145 § 1 ppsa, wyeliminowanie przez sąd z porządku prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c), a także wówczas, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (pkt 2) lub też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach. W razie jednak nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, na mocy art. 151 ppsa. 8. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości [...] gm. [...]. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa. 9. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Zaskarżona decyzja została wydana po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 551/14, w uzasadnieniu którego stwierdzono, m. in., że "Biorąc pod uwagę obowiązki organu odwoławczego, koniecznością było odniesienie się do całokształtu okoliczności sprawy, a te wynikały z uzasadnienia decyzji Starosty [...] z dnia [...].12.2012 r. w przedmiocie odmowy pozwolenia na budowę. Z decyzji tej wynikało, że głównym motywem jej wydania było potraktowanie działek ewidencyjnych objętych inwestycją jako dwóch odrębnych nieruchomości, oraz wskazane niezgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. (...) W chwili obecnej Wojewoda [...] powinien rozpoznać sprawę w jej całokształcie. (...) Wojewoda [...] wydał natomiast nowe rozstrzygnięcie bez odniesienia się do całokształtu sprawy, w sposób pobieżny i odnoszący się do fragmentu stanu faktycznego. Wskazał na uchybienia, których nie podnosił organ I instancji jako podstawy do wydania decyzji odmownej. Skoro Starosta [...] nie twierdził, by jego postanowienie w zakresie pkt 4, pkt 5b i pkt 5d nie zostało wykonane ze skutkiem istotnym dla wyniku sprawy, to obowiązkiem organu odwoławczego było ogólne odniesienie się do możliwości realizacji tego typu obiektu na przedmiotowej nieruchomości, a dopiero w dalszej kolejności, wskazać czy dokumentacja była prawidłowa i kompletna, a jeśli nie to w jakim zakresie i z jakim skutkiem dla prowadzonego postępowania." 10. Stwierdzić zatem należy, że Wojewoda [...], rozpoznając sprawę jako organ drugiej instancji, i będąc związanym oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu, stosownie do zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 kpa - ponownie rozpoznał i rozstrzygnął sprawę, która była przedmiotem postępowania przed organem I instancji. Podkreślić należy, że istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na fragmentarycznej kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Wynika to z art. 138 kpa, który przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, czego następstwem jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji. 11. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: (1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; (4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 3 tej ustawy, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Słusznie stwierdził Wojewoda [...], że nałożony przez organ I instancji na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentu potwierdzającego, że działki nr ew. [...] i [...] stanowią jedną nieruchomość gruntową - działkę budowlaną - nie posiada oparcia w przepisach prawa, i od inicjatywy inwestora zależy, które działki ewidencyjne stanowić będą obszar inwestycyjny, lecz pod warunkiem, że inwestor dysponuje nimi na cele budowlane. Wynika to z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odnosząc się do nałożonego przez organ I instancji obowiązku uwzględnienia w bilansie terenu istniejącego budynku gospodarczego na działce nr ew. [...] lub przedłożenia ostatecznej decyzji pozwolenia na rozbiórkę, Wojewoda [...] słusznie przytoczył treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 916/13, wydanego również w niniejszej sprawie, w którym Sąd stwierdził, że organ w przedmiotowej sprawie całkowicie pominął treść art. 36 ustawy Prawo budowlane, który to przepis w ust. 1 wymienia dodatkowe składniki, jakie może zawierać pozwolenie na budowę. Słusznie zatem Wojewoda [...] za nieuzasadnione uznał nałożenie na inwestora tego obowiązku. Prawidłowo Wojewoda [...] uznał, w zakresie obowiązku nałożonego w pkt 3a postanowienia, tj. doprowadzenia do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie wielkości powierzchni zabudowy budynku gospodarczego, pozwalającej na zachowanie 70 % powierzchni biologicznie czynnej na każdej działce budowlanej, iż należy obliczyć jeden wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej łącznie dla obu działek ewidencyjnych. Odnośnie obowiązków określonych w pkt 3b, c, d, e postanowienia, mających na celu doprowadzenie projektowanego obiektu do wymagań miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], słusznie Wojewoda [...] stwierdził, że organ I instancji precyzyjne wskazał poszczególne zapisy planu, których wymogi winien spełniać obiekt projektowany na działkach [...] i [...] położonych na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 1 MN, i zasadnie nałożył na inwestora obowiązki określone w pkt 3b, c, d, e. Jednakże, pomimo wezwania, inwestor nie doprowadził do zgodności projektowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2012 r., Nr 75, poz. 690), w § 271 określa usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe i wskazuje odległości między zewnętrznymi ścianami budynków. Skoro w projekcie zagospodarowania terenu nie zostały podane odległości planowanego obiektu od obiektów znajdujących się na działkach sąsiednich, co uniemożliwia organowi skontrolowanie przedłożonego projektu z § 271 rozporządzenia – to słusznie Wojewoda [...] zauważył, że zasadnie organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek wykazania, że projektowana lokalizacja budynku gospodarczego spełnia wymagania przeciwpożarowe określone w § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w stosunku do budynków na sąsiednich działkach, o czym mowa w pkt 4 postanowienia. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3b ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany powinien zawierać oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną. Słusznie zatem Wojewoda [...] uznał, że organ I instancji zasadnie nałożył obowiązek z pkt 5a postanowienia, tj. przedłożenia oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną. Jednakże, pomimo wezwania, inwestor oświadczenia tego nie przedłożył. Zasadnie Wojewoda [...] ocenił, że prawidłowo organ I instancji w pkt 5b postanowienia nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej, co wynika z art. 34 ust. 3 pkt a ustawy Prawo budowlane, skoro z projektu budowlanego wynika, że inwestor zamierza korzystać z energii elektrycznej w projektowanym budynku - warunki przyłączenia obiektu do sieci energetycznej winny być zatem dołączone do projektu budowlanego. Jednakże, pomimo wezwania, inwestor nie wykonał nałożonego obowiązku. Słusznie Wojewoda [...] uznał, że obowiązek wynikający z pkt 5c postanowienia – obowiązek przedłożenia dokumentu potwierdzającego, że działka została wydzielona przed wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. został niezasadnie nałożony na inwestora; organ nie wskazał podstawy prawnej nałożonego obowiązku. Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany powinien zawierać, w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 stycznia 2013 r. II OSK 1740/11 stwierdził, że dokumentacja w postaci wyników badań geodezyjno-inżynierskich i geotechnicznych warunków posadowienia budynku powinna być opracowana tylko wówczas, gdy uzna to za konieczne projektant konstrukcji obiektu budowlanego, przy braku dostatecznych danych o strukturze gruntu i strumieniach wodnych. Co do zasady nie ma zaś potrzeby sporządzenia takiej ekspertyzy na działce gruntu, gdy działki sąsiednie są zabudowane obiektami podobnymi do tego, który ma powstać (LEX nr 1361604). Niniejszy skład orzekający pogląd ten podziela w zupełności. Skoro więc w sprawie niniejszej, autor projektu budynku gospodarczego posiadający stosowne uprawnienia, który bierze pełną odpowiedzialność za treść rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, w tym także geotechnicznych warunków posadowienia obiektu budowlanego, nie stwierdził, iż zachodzi konieczność dołączenia do projektu wyników badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektu budowlanego, to słusznie Wojewoda [...] uznał, iż nałożenie przez organ I instancji obowiązku z pkt 5d postanowienia było nieuzasadnione. Z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462), wynika, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na mapie do celów projektowych, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287). Zgodnie natomiast z § 8 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia, część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu powinna określać orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata. Skoro, jak słusznie wskazał Wojewoda [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na projekcie zagospodarowania terenu brakuje zwymiarowania planowanego obiektu względem innych obiektów, m.in. studni czy śmietnika, to uniemożliwia to sprawdzenie przedłożonego projektu zagospodarowania terenu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Słusznie więc Wojewoda [...] uznał za uzasadnione nałożenie na inwestora tych obowiązków. Jednakże, pomimo wezwania, braki te nie zostały uzupełnione. Jak słusznie Wojewoda [...] wskazał, skoro w informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zakres inwestycji obejmuje, oprócz budowy budynku gospodarczego również realizację dróg i chodników oraz śmietnika, zasadnie organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek doprowadzenia do zgodności z wnioskiem i częścią rysunkową projektu zakresu inwestycji podanego w opisie technicznym oraz w informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o czym mowa w pkt 7 postanowienia. Jednakże, pomimo wezwania, inwestor nie usunął tych nieprawidłowości. Słusznie również stwierdził Wojewoda [...], że nie wiadomo w oparciu o jaką podstawę prawną nałożono obowiązki określone w pkt 8 i 9 postanowienia, tj. obowiązek sporządzenia szczegółowego opisu zagospodarowania wód deszczowych oraz bilansu wód deszczowych w uwzględnieniem chłonności gruntu, jak również obowiązek przedstawienia programu użytkowego budynku, i uznał nałożenie tych obowiązków za nieuzasadnione. Nie budzi wątpliwości, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość realizacji budynku gospodarczego na działkach nr ew. [...] i [...], jednakże, wymaga to przedłożenia kompletnego i zgodnego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego projektu budowlanego planowanego budynku. Pomimo nałożonego postanowieniem organu I instancji obowiązku uzupełnienia dokumentów w określonym zakresie - inwestor nieprawidłowości wskazanych przez organ nie usunął (określonych w punktach 3b, 3c, 3d, 3e, 4, 5a, 5b, 5d, 6a, 6b, 7 postanowienia z dnia 16 listopada 2012 r.). Jak słusznie stwierdził zatem Wojewoda [...], w związku z niewykonaniem tych obowiązków, brak jest merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści, niż zawarte w zaskarżonej decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. 12. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. 13. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.