VII SA/Wa 2886/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-03-08
Skład orzekający: Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu wynikało z omyłki pracownika pełnomocnika, a kwota wpisu była już wcześniej uiszczona?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sądowego, uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Nawet jeśli zbieżność kwot mogłaby stanowić podstawę do przywrócenia terminu przy działaniu strony osobiście, to w przypadku profesjonalnego pełnomocnika taka omyłka pracownika nie może być podstawą do przywrócenia terminu, zwłaszcza gdy wezwanie zostało doręczone prawidłowo, a pismo pełnomocnika z 11 stycznia 2012 r. wskazywało na chęć poinformowania o wcześniejszej wpłacie, a nie o uiszczeniu uzupełniającego wpisu.Stan faktyczny
Skarżący P. L. wniósł skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, dołączając dowód wpisu sądowego. Sąd wezwał do uzupełnienia wpisu o kwotę 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego, mimo doręczenia wezwania, nie uzupełnił wpisu w terminie, a następnie wniósł o przywrócenie terminu, tłumacząc to omyłką pracownika i zbieżnością kwot. Sąd odrzucił skargę, a następnie postanowił odmówić przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono P. L. przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić P. L. przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi.
Pismem z dnia 21 listopada 2011 r. P. L. reprezentowany przez r.pr. D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Do skargi została załączona kserokopia dowodu uiszczenia w dniu 21 listopada 2011 r. kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2011 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – r.pr. D. B. w dniu 5 stycznia 2012 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie przy piśmie z dnia 11 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał potwierdzenie dokonania w dniu 21 listopada 2011 r. wpłaty w wysokości 100 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi oraz poinformował, że przedmiotowe potwierdzenie zostało załączone do skargi.
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. L. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie uiścił należnego wpisu wskazanego w zarządzeniu z dnia 29 grudnia 2011 r.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 lutego 2012 r.
Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, załączając kserokopię dowodu uiszczenia w dniu 16 lutego 2012 r. kwoty 100 zł tytułem uzupełnienia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego stwierdził, że brak uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie nie nosi znamion winy strony i stanowi oczywistą omyłkę. Wskazał, iż w dniu otrzymania wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego wydał swoim pracownikom polecenie przygotowania stosownej uzupełniającej opłaty oraz sporządzenia właściwego pisma do Sądu. Załącznikiem do tego pisma miał być dowód uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi. Pełnomocnik podał, że w dniu 11 stycznia 2012 r. stosowne pismo zostało sporządzone i wysłane, zaś jego załącznikiem była kopia dowodu uiszczenia opłaty w kwocie 100 zł.
Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że o nieuzupełnieniu wpisu sądowego od skargi dowiedział się w dniu doręczenia mu postanowienia odrzucającego skargę. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, zaistniała sytuacja stanowi jedynie efekt oczywistej omyłki spowodowanej niedopatrzeniem pracownika, a omyłka ta wynikała ze zbieżności kwoty objętej wezwaniem z dnia 29 grudnia 2011 r. z kwotą, która została już uprzednio uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywrócenie terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (postanowienie NSA z dnia 28.09.2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, Lex nr 948971).
Pojęcie winy w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., obejmuje swym zakresem działania bądź zaniechania pełnomocnika, a także działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym (postanowienie NSA z dnia 14.12.2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, Lex nr 1094435).
W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że bez swojej winy nie uzupełniła w terminie wpisu sądowego od skargi. O ile podnoszona przez pełnomocnika skarżącego zbieżność kwoty, objętej wezwaniem do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi oraz kwoty uiszczonej przez stronę tytułem wpisu sądowego przy wniesieniu skargi, mogłaby stanowić okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu w przypadku, gdy strona występowałaby w sprawie osobiście, to jednak w sytuacji, gdy skarżący działał poprzez profesjonalnego pełnomocnika, okoliczność ta nie może stanowić przesłanki przywrócenia uchybionego terminu. Wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi zostało bowiem doręczone prawidłowo, tj. pełnomocnikowi skarżącego. Z treści pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 11 stycznia 2012 r., jak również z załączonej do niego kserokopii dowodu dokonania wpłaty w kwocie 100 zł, wynika zaś wprost, iż jego wolą było poinformowanie o dokonaniu wpłaty w dniu 21 listopada 2011 r., a nie załączenie dowodu uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi, jak podniósł pełnomocnik we wniosku o przywrócenie terminu.
Należy również zauważyć, że w treści zarządzenia z dnia 29 grudnia 2011 r. w przedmiocie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi została wskazana podstawa prawna ustalenia należnego wpisu sądowego w niniejszej sprawie, którą stanowił § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z cytowanym przepisem, wpis sądowy od skargi wynosi 200 zł.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło