VII SA/Wa 295/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2010 r. sprawy ze skargi Gminy Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy Z. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2009. znak [...], Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania "Wójta Gminy [...]" od decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej na działce nr ew. [...] w [...], gm. [...]. – umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Wójt Gminy [...] nie jest stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. Takim statusem legitymują się tylko te podmioty, których interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie administracyjne, a więc postępowanie w sprawie indywidualnej, rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej. Wójt Gminy jest organem administracji publicznej, który w obrocie prawnym występuje jako administrujący, a nie jako administrowany. W stosunkach administracyjnych występuje jako podmiot stosujący prawo, a nie jako adresat aktów stosowania prawa. Decyzja Starosty [...], podjęta w sprawie indywidualnej, której zgodność z prawem kwestionuje organ samorządowy, nie narusza jego "interesu prawnego" ani "uprawnienia" ponieważ nie przyznawała organowi uprawnienia, ani też nie został na niego nałożony obowiązek. Takich uprawnień nie daje organowi samorządowemu ani ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ani ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) Prawo budowlane, ani tez przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. złożyła Gmina [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów art. 28 k.p.a. oraz art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Podniosła, że nieruchomości stanowiące jej własność pozostają w obszarze oddziaływania inwestycji, dopuszczonej pozwoleniem, na budowę organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko oraz wniósł o odrzucenie skargi w związku z nie wyczerpaniem toku instancji oraz brakiem przymiotu strony po stronie Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej przepisów art. 7, 77 k.p.a w zw z art.127§1 k.p.a. W ocenie Sądu, przedmiotowe odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, bez właściwego zbadania sprawy zostało zakwalifikowane jako pochodzące od Wójta Gminy [...], a nie od Gminy w imieniu której Wójt mógł złożyć odwołanie. W niniejszej sprawie, mając na uwadze redakcję odwołania, a w szczególności argumentację zdaje jasno wynikać, że odwołującą się jest Gmina reprezentowana przez Wójta. W przypadku wątpliwości, rzeczą organu było przed wydaniem rozstrzygnięcia wyjaśnić tę okoliczność. Wskazać należy, że zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.01.142.1591 j.t. ) mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina posiada osobowość prawną Samodzielność gminy podlega ochronie sądowej. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent miasta). Wójt kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt II FSK 1468/08, LEX nr 570467 - przepisy ustawy z 1990 r. o samorządzie gminnym przewidziały, dla wójtów podwójną rolę - z jednej strony są to organy administracji wydające rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 39 ust. 1), a z drugiej, jako członkowie zarządu gminy, reprezentują ją na zewnątrz (art. 31). Prawo do reprezentacji gminy w wynika z samej ustawy o samorządzie gminnym. W przypadku wniesienia skargi do sądu mamy bez wątpienia do czynienia z reprezentacją gminy na zewnątrz, w tym zakresie nie jest wymagana uchwała. Także w wyroku z dnia 29 marca 2000 r. sygn. akt I SA 720/99, LEX nr 78947 Naczelny Sąd Administracyjny zajął stanowisko, że zgodnie z art. 31 ustawy z 1990 r. o samorządzie gminnym, wójt jest uprawniony do reprezentowania gminy na zewnątrz, a więc i do składania środków prawnych w jej imieniu. Rozpoznając sprawę ponownie organ II instancji będzie miał na uwadze powyższe rozważania Sądu. Dokona ponownej oceny od kogo pochodzi odwołanie, Zbada przymiot strony odwołującej się w postępowaniu o pozwolenie na budowę przez pryzmat dyspozycji przepisu art. 28 ustawy Prawo budowlane. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ).