VII SA/Wa 302/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2013 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2013 r. odmawiającego J. B. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 listopada 2013 r. wpłynął nadesłany przez skarżącą J. B. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie radcy prawnego. W niniejszej sprawie wniosek J. B. o przyznanie prawa pomocy był rozpatrywany na wcześniejszym etapie sprawy. Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. akt II OZ 513/13. Postanowienie z dnia 17 maja 2013 r. wobec braku skutecznego jego zaskarżenia stało się zatem prawomocne z datą wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 28 czerwca 2013 r. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy – z dnia 12 listopada 2013 r. – Sąd potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia Sądu z dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 17 maja 2013 r. jest postanowieniem niekończącym postępowanie, które na podstawie art. 165 p.p.s.a., może być uchylone lub zmienione, jedynie w przypadku, gdy zmienią się okoliczności sprawy. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć m.in. wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż poprzednio wydane, przy czym wnioskodawca winien przedstawić dodatkowe dokumenty, świadczące o zmianie sytuacji materialnej w sprawie o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 408/05 (publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenie.nsa.gov.pl) wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Zdaniem Sądu w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy J. B. nie przedstawiła nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 17 maja 2013 r. Wręcz odwrotnie wnioskodawczyni w ponownie złożonym formularzu PPF wykazała, że aktualnie miesięczne dochody kształtują się na wyższym poziomie 3805,46 zł. (w poprzednim formularzu PPF podano kwotę 3650 zł.). Ponadto wnioskodawczyni w piśmie z dnia 6 listopada 2013 r. jako jeden ze stałych wydatków podała "wydatek dla darczyńcy" w wysokości 200 zł. Dodatkowo wyjaśniła, że uzyskiwane dochody nie pozwalają na pokrycie wszystkich wydatków życiowych. W ostatnim czasie musiała się zapożyczyć na zakup aparatu słuchowego na kwotę 2400 zł. Z tego względu wnioskodawczyni nie stać na ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Odnosząc się do podanych argumentów należy wskazać, że okoliczność zakupu aparatu słuchowego za pożyczone pieniądze nie ma w sprawie istotnego znaczenia, gdyż wydatek ten jest jednorazowy. Istotne w sprawie jest to, że porównanie pozostałych wydatków strony przedstawionych w piśmie z dnia 6 listopada 2013 r. z wcześniejszymi wydatkami wykazanymi z dnia 25 kwietnia 2013 r. wskazuje, że pozostają one na tym samym poziomie. Natomiast okoliczność, że stronę stać na przeznaczanie kwoty 200 zł dla osoby obdarowywanej również wskazuje, że strona nie jest w złej sytuacji materialnej. Należy również zauważyć, że skarżąca w pierwotnym wniosku wniosła o ustanowienie adwokata, a obecnie wnosi o ustanowienie radcy prawnego, okoliczność ta jednakże nie ma znaczenia dla stwierdzenia, że obecny wniosek jest nowym wnioskiem. Przesłanki przyznania adwokata i radcy prawnego są te same, ustawodawca ich nie różnicował, stąd wniesienie o innego pełnomocnika z urzędu w kolejnym wniosku, nie może być potraktowane jako złożenie nowego wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, wnioskodawczyni nie wykazała, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana sytuacji majątkowej strony, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 17 maja 2013 r. Przykładowo można wskazać, że dopiero utrata stałego źródła dochodu, bądź pojawienie się nowych stałych i zarazem koniecznych wydatków, mogłoby wpłynąć na zmianę sytuacji majątkowej strony w takim stopniu, że uzasadniło by to zmianę postanowienia Sądu. Tym samym Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 maja 2013 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.