VII SA/Wa 309/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Siwek, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś (spr.), asesor WSA Elżbieta Granatowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę 1. Zaskarżonym postanowieniem z [...] grudnia 2021 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z 12 października 1994 r., o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570, dalej: "s.k.o."), po rozpatrzeniu zażalenia P. R. (dalej: "skarżąca", "inwestor") na postanowienie Burmistrza Gminy [...] (dalej: "Burmistrz" "organ I instancji") z [...] września 2021 r., nr [...], znak: [...], odmawiające wydania zaświadczenia o żądanej treści tj. o zgodności budowy jednokondygnacyjnego garażu wolnostojącego o rozmiarach 5 m szerokości i 7 m długości, łącznej powierzchni 35 m2, docelowej wysokości 250-260 cm, zabudowanego użytkowym tarasem (bez zadaszenia), na nieruchomości gruntowej oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], w obrębie [...][...], sposób korzystania: B - tereny mieszkaniowe, ul. [...] w miejscowości [...], z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: "MPZP") - utrzymało w mocy ww. postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wnioskiem z [...] sierpnia 2021 r., wystąpiła do Burmistrza Gminy [...]o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego MPZP: jednokondygnacyjnego garażu wolnostojącego o rozmiarach 5 m szerokości i 7 m długości, łącznej powierzchni 35 m2, docelowej wysokości 250-260 cm, zabudowanego użytkowym tarasem (bez zadaszenia), na działce gruntu oznaczonego numerem ewidencyjnym [...], w obrębie [...][...], sposób korzystania: B - tereny mieszkaniowe, ul. [...] w miejscowości [...]. Do wniosku załączono m.in. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") z [...] czerwca 2021 r., nr [...], nakładające na ww. skarżącą obowiązek przedłożenia w terminie 90 dni, licząc od dnia doręczenia postanowienia: 1) zaświadczenia Burmistrza o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego MPZP i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej, 2) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3) projektu zagospodarowania działki lub terenu. Skarżąca, pismem z 31 sierpnia 2021 r. wyjaśniła, że wniosek obejmuje przedsięwzięcie w postaci garażu wolnostojącego, nie zaś rozbudowy budynku mieszkalnego. Ponadto wskazała, że PINB ustalił, że inwestor prowadzi budowę budynku garażowego, zatem ocena zgodności powinna dotyczyć budowy w postaci budynku garażowego. Wskazała również, że organ I instancji związany jest treścią wniosku i nie jest uprawniony do zmiany jego kwalifikacji, a taką zmianą jest żądanie przedstawienia przez organ informacji, czy pomiędzy budynkiem mieszkalnymi planowane jest przejście. Zgodnie z oświadczeniem inwestora nie będzie istniało żadne przejście z budynku mieszkalnego do garażu. Organ I instancji postanowieniem z [...] września 2021 r., nr [...], znak: [...] odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści tj. o zgodności budowy jednokondygnacyjnego garażu wolnostojącego o rozmiarach 5 m szerokości i 7 m długości, łącznej powierzchni 35 m2, docelowej wysokości 250-260 cm, zabudowanego użytkowym tarasem (bez zadaszenia), na nieruchomości gruntowej oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], w obrębie [...][...], sposób korzystania: B - tereny mieszkaniowe, ul. [...]w miejscowości [...], z ustaleniami obowiązującego MPZP. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z MPZP, uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej [...] nr [...]z dnia [...] kwietnia 2008 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr 165 poz. 5878) dla dachów ustala się spadek połaci dachowych od 35 st. do 45 st. Ustalił, że "inwestycja polegająca na budowie wolnostojącego garażu jest zgodna z ustaleniami obowiązującego planu, niemniej przedsięwzięcie polegające na realizacji garażu wolnostojącego z dachem płaskim, który zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika wnioskodawczym ma zostać przeznaczony na taras użytkowy, który w żaden sposób nie będzie powiązany z budynkiem prowadzi wprost do ominięcia planu". Organ I instancji uznał realizację planowanej inwestycji (garażu wolnostojącego z dachem płaskim przeznaczonym na taras użytkowy niepowiązany z budynkiem), jako niezgodnej z ustaleniami obowiązującego MPZP. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 7 k.p.a., art. 217 § 1 i § 2 pkt 2 k.p.a., art. 218 § 1 k.p.a., w zw. z art. 48 b ust. 3 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej: "p.b."). W uzasadnieniu wyjaśniła, że postanowienie jest wewnętrznie sprzeczne, a przedsięwzięcie zgodne z ustaleniami obowiązującego MPZP. Wskazała, że plan miejscowy nie wprowadza ograniczeń dla budowy tarasów użytkowych. Zatem przedsięwzięcie budowlane nie prowadzi do ominięcia zapisów planu. Organ odwoławczy rozpatrując sprawę przytoczył art. 217 § 1 i § 2 k.p.a. Zdaniem SKO, organ I instancji prawidłowo ustalił, że strona ubiegająca się o wydanie zaświadczenia ma interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, co można wywieść z art. 48 ust. 3 i art. 48b ust 2 p.b., wskazującego na konieczność uzyskania zaświadczenia o zgodności z MPZP zrealizowanej samowoli budowlanej. Organ I instancji był zobowiązany poddać ocenie zrealizowaną inwestycję pod kątem zgodności z obowiązującym MPZP. Wyjaśniono, że stosownie do MPZP, przedmiotowa nieruchomość znajduje się w jednostce terenowej 2 MNU. Organ przytoczył § 23 ust. 1 MPZP. Dalej podał, że w § 23 ust. 2 pkt 1 MPZP wskazano sposób zagospodarowania terenu (przedmiotowej nieruchomości). Zgodnie z jego treścią: a) teren położony w granicach obszaru [...]OChK ([...] Obszaru Chronionego Krajobrazu) obowiązują ustalenia § 8 ust. 3 planu; b) minimalna szerokość frontu nowo wydzielanej działki 20 m; c) plan adaptuje istniejące w dniu wejścia w życie ustaleń planu wyodrębnione działki oraz adaptuje działki powstałe w wyniku wydzielenia dróg wyznaczonych na rysunku planu, dając możliwość ich zagospodarowania nawet wówczas, gdy nie spełniają określonej w planie minimalnej powierzchni; d) zasady podziału na działki budowlane wg ustaleń § 10 planu; e) obowiązek utrzymania minimum 70% udziału powierzchni biologicznie czynnej na działce, z wyłączeniem działek o pow. 600 m2 i mniejszych, wydzielonych przed wejściem w życie niniejszego planu, dla których ustala się obowiązek utrzymania minimum 60% działu powierzchni biologicznie czynnej na działce; f) wokół drzewa uznanego za pomnik przyrody, oznaczonego na rysunku planu, ustala się obowiązek wyznaczenia strefy ochronnej o szerokości 15 m z zakazem zabudowy; g) w zakresie budowy ogrodzeń ustala się: zakaz stosowania ogrodzeń z prefabrykatów betonowych, obowiązek stosowania ogrodzeń ażurowych o prześwicie min. 50% grodzenie działek pod warunkiem stosowania ogrodzeń umożliwiających migrację drobnych przedstawicieli fauny, w szczególności płazów, gadów i drobnych ssaków. Z kolei § 23 ust. 2 pkt 2 MPZP określa następujące standardy kształtowania zabudowy: a) maksymalna powierzchnia zabudowy działki wraz z utwardzonymi dojściami i dojazdami nie więcej niż 30% z wyłączeniem działek o pow. 600 m2 i mniejszych, dla których ustala się maksymalną powierzchnię zabudowy działki wraz z utwardzonymi dojściami i dojazdami nie więcej niż 40%, wskaźnik intensywności zabudowy netto maksymalnie 0,6; b) na każdej działce budowlanej może być zlokalizowany tylko jeden budynek mieszkalny jednorodzinny i jeden budynek gospodarczy lub garażowy o powierzchni nie większej niż 70 m2 oraz budynki usługowe wbudowane lub wolnostojące spełniające uwarunkowania zawarte w ust. 1 pkt 2 niniejszego paragrafu; c) nieprzekraczalne linie zabudowy zgodnie z rysunkiem planu (...); d) wysokość zabudowy mieszkaniowej maksymalnie 11 m od istniejącego poziomu gruntu rodzimego do najwyższego punktu dachu, maksymalnie dwie kondygnacje, w tym poddasze użytkowe, rzędna poziomu parteru maksymalnie 0,8 m nad poziomem terenu; e) wysokość zabudowy innej niż mieszkaniowa maksymalnie 8 m od istniejącego poziomu gruntu rodzimego do najwyższego punktu dachu, nie więcej niż 1 kondygnacja z wysokim dachem; f) ustala się obowiązek stosowania form architektonicznych zharmonizowanych z krajobrazem, uwarunkowanych historycznie i kulturowo; g) dla dachów ustala się: spadek połaci dachowych od 35° do 45°, zakaz stosowania jaskrawych kolorów, zakaz stosowania do pokrycia dachów blach falistych, blachy lub azbestu; h) dla elewacji ustala się: dla nowej zabudowy stosowanie materiałów tradycyjnych (tynk, drewno, ceramika), zakaz stosowania paneli z tworzyw sztucznych i blach, zakaz stosowania jaskrawych kolorów, j) dopuszcza się adaptację i remonty istniejącej zabudowy, w tym budynków gospodarczych; k) w przypadku rozbudowy i przebudowy istniejącej zabudowy o dachach płaskich dopuszcza się kontynuację tej formy dachu w części noworealizowanej. SKO nadmieniło, że organ I instancji uznał, iż realizowana planowanej inwestycja jest zgodna z MPZP w zakresie dotyczącym maksymalnej powierzchni zabudowy, intensywności zabudowy, nieprzekraczalnej linii zabudowy, wysokości zabudowy i kondygnacji. Z oświadczenia inwestora oraz postanowienia PINB z [...] czerwca 2021 r., nr [...]wynika, że inwestor bez wymaganego zgłoszenia realizuje budowę budynku garażowego. Inwestor wskazał we wniosku, że ze względu na brak zadaszenia oraz docelowe zabudowanie garażu tarasem użytkowym domu (inwestycji zrealizowanej na podstawie odrębnego pozwolenia na budowę Starosty [...] z [...] września 2009 r., zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie budowanego garażu) - nie ma zastosowania do budynku wymóg określenia spadku połaci dachowych. W toku postępowania dowodowego inwestor wyjaśnił, że budowa garażu jest oddzielną inwestycją, nie zaś rozbudową domu. "Zalążek" inwestycji to budynek garażowy wolnostojący (odrębne fundamenty, podwójna dylatacja, brak łącznika pomiędzy budynkiem mieszkalnym a realizowaną inwestycją). Organ odwoławczy stwierdził, że postanowienie organu I instancji jest prawidłowe (pomimo pewnych nieścisłości jego uzasadnienia). Podkreślił, że skoro realizowana inwestycja jest oddzielnym budynkiem, to nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że do budynku tego nie mają zastosowania postanowienia MPZP w zakresie odnoszącym się do spadku połaci dachowych. Przewidziany stopień spadku połaci dachowych dotyczy zarówno budynków mieszkalnych, garażu, czy też budynków gospodarczych. Płaskie zadaszenie garażu nie jest w świetle obowiązującego MPZP dopuszczalne, a zatem zamierzona inwestycja nie jest zgodna z MPZP. Dodał przy tym, że niezależnie od planów wykorzystania dachu jako tarasu nie sposób uznać, że inwestycja budowy garażu może być zrealizowana bez dachu. Garaż jest obiektem budowlanym, posiada przegrody budowlane, jest trwale związany z gruntem, jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiada fundamenty i dach. Inwestycja realizowana jest oddzielnie (nie jako rozbudowa domu), nie jest połączona z sąsiadującym domem żadnym łącznikiem, co oznacza, że jako taka powinna spełniać swoją funkcje samodzielnie. Tym samym nie sposób uznać, że inwestycja będzie kompletna bez zadaszenia. Skoro obowiązujący MPZP przewiduje spadek połaci dachowych od 35° do 45°, a inwestor zamierza zakończyć inwestycję płaskim dachem (ze wskazaniem przeznaczenia - taras), to prawidłowo organ I instancji uznał, że realizowana inwestycja nie jest zgodna z ustaleniami MPZP. 2. P. R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do WSA w Warszawie na powyższe postanowienie z [...] grudnia 2021 r. Ww. rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 217 § 1 i § 2 pkt 2 k.p.a., art. 218 § 1 k.p.a. w związku z art. 48b ust. 3 pkt. 1 p.b., oraz w zw. z MPZP, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia odmawiającego wydania przez organ I instancji zaświadczenia o zgodności przedsięwzięcia budowlanego w postaci jednokondygnacyjnego garażu wolnostojącego z MPZP: a) pomimo, że przedsięwzięcie budowlane jest zgodne z MPZP; b) pomimo, że postanowienie organu I instancji jest wewnętrznie sprzeczne, tj. uznanie przez organ I instancji, że przedsięwzięcie budowlane skarżącej jest zgodne z MPZP musiało determinować wydanie zaświadczenia zgodnie z wnioskiem, nie zaś odmowę jego wydania; c) w sytuacji, gdzie w kluczowej dla sprawy kwestii (czy taras użytkowy jest dachem, oraz czy MPZP reguluje kwestię budowy tarasów użytkowych) – organy I i II instancji orzekały odmiennie w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień, tj. organ I instancji twierdził zasadnie, że taras użytkowy nie jest dachem i nie stosuje się do niego wymogów MPZP, natomiast organ II instancji twierdzi niezasadnie, że taras użytkowy jest dachem i stosuje się do niego wymogi MPZP; d) podczas gdy organ II instancji niezasadnie uznał, że taras użytkowy jest dachem i dotyczą go postanowienia MPZP, odnoszące się do spadku połaci dachowych, gdzie w ocenie skarżącej taras użytkowy nie jest dachem, nie posiada połaci dachowych, których spadek został określony w MPZP. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi przedstawiła stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów. Podniosła m.in., że w ocenie organu I instancji powodem odmowy wydania zaświadczenia (zgodnie z wnioskiem skarżącej) było uznanie organu, że przedsięwzięcie budowlane jest zgodne z MPZP, lecz jednocześnie prowadzi do ominięcia MPZP w ten sposób, że budowa tarasu użytkowego spowoduje powstanie zabudowy płaskiej. Zdaniem skarżącej, z uzasadnienia postanowienia organu I instancji należy wywnioskować, że taras użytkowy nie jest dachem i nie dotyczą go postanowienia odnoszące się do dachów i określonego spadku połaci dachowych. Przepisy p.b., w tym MPZP nie wprowadzają jakichkolwiek ograniczeń w postaci budowy tarasów użytkowych (np. użytkowych tarasów zieleni) na budynkach garażowych, tym samym przedsięwzięcie budowlane skarżącą z pewnością nie prowadzi do ominięcia MPZP. Organ stanowiący gminy [...]nie zdecydował się na wprowadzenie żadnych ograniczeń w powołanym zakresie w MPZP. Zatem organ I instancji wykroczył poza swoje uprawnienia, przyznając sobie samodzielnie uprawnienie do oceny zgodności przedsięwzięcia budowlanego skarżącej z MPZP za pomocą kategorii i sformułowań nieznanych MPZP. W przeciwieństwie do organu I instancji, organ II instancji uznał, że taras użytkowy pozostaje dachem, tj. taras użytkowy jest tylko funkcją, natomiast stanowi pokrycie - zadaszenie, więc jest dachem. Przedmiot skargi sprowadza się więc do oceny czy taras użytkowy "na" budynku jest dachem w rozumieniu MPZP, czy też jest tarasem użytkowym, nie stanowi części dachu i nie mają do niego zastosowania postanowienia odnoszące się do spadku poszycia dachowego. W ocenie skarżącej, spadek poszycia dachowego może dotyczyć tylko dachu, nie tarasu użytkowego. Taras użytkowy ze względu na funkcję i przeznaczenie nie posiada połaci dachowych. Skarżąca wskazała we wniosku o wydanie zaświadczenia, że projektowany taras stanowi w całości przestrzeń użytkową (trudno uznać dach za przestrzeń użytkową) z odrębnym wejściem z poziomu garażu. Organ II instancji doprowadził do błędnej kwalifikacji tarasu jako dachu, podczas gdy planowany taras użytkowy stanowi w całości przestrzeń użytkową i jego budowa wiąże się z przeprowadzeniem całkowicie innego procesu budowlanego, niż procesu budowy dachu, będącego przegrodą budowlaną bez funkcji użytkowych. Na zakończenie skarżąca przytoczyła wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2645/17 "Z analizy projektu budowlanego wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny jest kryty dachem czterospadowym o układzie kalenicowym z lukarnami. Na dachu zaplanowano taras o powierzchni 38 m² z dojściem z klatki schodowej poprzez nieużytkowe poddasze. Taras taki nie stanowi części dachu, ponadto miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie zabrania usytuowania tarasu na dachu budynku". 3. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. Istota sprawy sprowadza się do oceny rozstrzygnięć organów w których odmówiono wydania zaświadczenia o żądanej treści tj. o zgodności budowy jednokondygnacyjnego garażu wolnostojącego o rozmiarach 5 m szerokości i 7 m długości, łącznej powierzchni 35 m2, docelowej wysokości 250-260 cm, zabudowanego użytkowym tarasem (bez zadaszenia), na nieruchomości gruntowej oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], w obrębie [...][...], sposób korzystania: B - tereny mieszkaniowe, ul. [...] w miejscowości [...], z ustaleniami MPZP. Zdaniem organów, inwestor prowadzi budowę "budynku garażowego", a inwestycja ta jest oddzielnym budynkiem i ma do niej zastosowanie MPZP w zakresie odnoszącym się do spadku połaci dachowych. Przewidziany stopień spadku połaci dachowych dotyczy również garażu. Płaskie zadaszenie garażu nie jest w świetle MPZP dopuszczalne, a zatem zamierzona inwestycja nie jest zgodna z MPZP. Zdaniem skarżącej, przedmiot skargi sprowadza się do oceny czy taras użytkowy "na" budynku jest "dachem" w rozumieniu MPZP, czy też jest "tarasem użytkowym" (nie stanowi części dachu i nie mają do niego zastosowania postanowienia MPZP odnoszące się do spadku poszycia dachowego). W ocenie skarżącej, spadek poszycia dachowego może dotyczyć tylko "dachu", nie "tarasu użytkowego", którym jest sporny obiekt. Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie skarżącej. 2. Kluczowe znaczenie dla oceny niniejszej sprawy mają odpowiednie postanowienia MPZP. Wskazać należy, że: - przedmiotowa nieruchomość znajduje się w jednostce terenowej 2 MNU; - tereny oznaczone na rysunku planu symbolami 1MNU — 5MNU są przeznaczone pod: 1) zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojąca z wyłączeniem innych rodzajów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (bliźniaczej, szeregowej, atrialnej) - jako przeznaczenie podstawowe; 2) usługi nieuciążliwe na powierzchni nie większej 15% terenu - jako przeznaczenie podstawowe, z uwzględnieniem ograniczeń zawartych w § 8 ust. 1-2 uchwały (por. § 23 ust. 1 MPZP); - § 23 ust. 2 pkt 1 MPZP wskazuje sposób zagospodarowania terenu (przedmiotowej nieruchomości); zgodnie z jego treścią: a) teren położony w granicach obszaru [...]OChK ([...] Obszaru Chronionego Krajobrazu) obowiązują ustalenia § 8 ust. 3 planu; b) minimalna szerokość frontu nowowydzielanej działki 20 m; c) plan adaptuje istniejące w dniu wejścia w życie ustaleń planu wyodrębnione działki oraz adaptuje działki powstałe w wyniku wydzielenia dróg wyznaczonych na rysunku planu, dając możliwość ich zagospodarowania nawet wówczas, gdy nie spełniają określonej w planie minimalnej powierzchni; d) zasady podziału na działki budowlane wg. ustaleń § 10 planu; e) obowiązek utrzymania minimum 70% udziału powierzchni biologicznie czynnej na działce, z wyłączeniem działek o pow. 600 m2 i mniejszych, wydzielonych przed wejściem w życie niniejszego planu, dla których ustala się obowiązek utrzymania minimum 60% działu powierzchni biologicznie czynnej na działce; f) wokół drzewa uznanego za pomnik przyrody, oznaczonego na rysunku planu, ustala się obowiązek wyznaczenia strefy ochronnej o szerokości 15 m z zakazem zabudowy; g) w zakresie budowy ogrodzeń ustala się: - zakaz stosowania ogrodzeń z prefabrykatów betonowych, - obowiązek stosowania ogrodzeń ażurowych o prześwicie min. 50%,- grodzenie działek pod warunkiem stosowania ogrodzeń umożliwiających migrację drobnych przedstawicieli fauny, w szczególności płazów, gadów i drobnych ssaków; - § 23 ust. 2 pkt 2 MPZP określa następujące standardy kształtowania zabudowy: a) maksymalna powierzchnia zabudowy działki wraz z utwardzonymi dojściami i dojazdami nie więcej niż 30% z wyłączeniem działek o pow. 600 m2 i mniejszych, dla których ustala się maksymalną powierzchnię zabudowy działki wraz z utwardzonymi dojściami i dojazdami nie więcej niż 40%; b) wskaźnik intensywności zabudowy netto maksymalnie 0,6; c) na każdej działce budowlanej może być zlokalizowany tylko jeden budynek mieszkalny jednorodzinny i jeden budynek gospodarczy lub garażowy o powierzchni nie większej niż 70 m2 oraz budynki usługowe wbudowane lub wolnostojące spełniające uwarunkowania zawarte w ust. 1 pkt 2 niniejszego paragrafu; d) nieprzekraczalne linie zabudowy zgodnie z rysunkiem planu (...); e) wysokość zabudowy mieszkaniowej maksymalnie 11 m od istniejącego poziomu gruntu rodzimego do najwyższego punktu dachu, maksymalnie dwie kondygnacje, w tym poddasze użytkowe, rzędna poziomu parteru maksymalnie 0,8 m nad poziomem terenu; f) wysokość zabudowy innej niż mieszkaniowa maksymalnie 8 m od istniejącego poziomu gruntu rodzimego do najwyższego punktu dachu, nie więcej niż 1 kondygnacja z wysokim dachem; g) ustala się obowiązek stosowania form architektonicznych zharmonizowanych z krajobrazem, uwarunkowanych historycznie i kulturowo; h) dla dachów ustala się: - spadek połaci dachowych od 35° do 45°, - zakaz stosowania jaskrawych kolorów, - zakaz stosowania do pokrycia dachów blach falistych, blachy lub azbestu; i) dla elewacji ustala się: - dla nowej zabudowy stosowanie materiałów tradycyjnych (tynk, drewno, ceramika), - zakaz stosowania paneli z tworzyw sztucznych i blach, - zakaz stosowania jaskrawych kolorów, j) dopuszcza się adaptację i remonty istniejącej zabudowy, w tym budynków gospodarczych; k) w przypadku rozbudowy i przebudowy istniejącej zabudowy o dachach płaskich dopuszcza się kontynuację tej formy dachu w części nowo realizowanej. 3. Zdaniem Sądu, zasadnie wskazał organ, że realizowana inwestycja (garaż) jest zgodna z MPZP w zakresie dotyczącym: - maksymalnej powierzchni zabudowy, - intensywności zabudowy, - nieprzekraczalnej linii zabudowy, - wysokości zabudowy i kondygnacji. W niniejszej sprawie z oświadczenia inwestora oraz postanowienia nr [...] z [...] czerwca 2021 r. PINB wynika, że inwestor: - bez wymaganego zgłoszenia realizuje budowę budynku garażowego; - wskazał we wniosku, iż ze względu na brak zadaszenia oraz docelowe zabudowanie garażu tarasem użytkowym domu (inwestycji zrealizowanej na podstawie odrębnego pozwolenia na budowę Starosty [...] z [...] września 2009 r., zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie budowanego garażu) - nie ma zastosowania do budynku wymóg określenia spadku połaci dachowych; - wyjaśnił, że budowa garażu jest oddzielną inwestycją, nie zaś rozbudową domu (garaż ma odrębne fundamenty, podwójną dylatację, brak łącznika pomiędzy budynkiem mieszkalnym a realizowaną inwestycją). W ocenie Sądu, rację mają organy, że realizowana inwestycja (garaż) jest oddzielnym budynkiem. W związku z tym, nie można zgodzić się ze skarżącą, że do "garażu" nie mają zastosowania MPZP w zakresie odnoszącym się do spadku połaci dachowych. Przewidziany w MPZP stopień spadku połaci dachowych dotyczy zarówno budynków mieszkalnych, garażu, czy też budynków gospodarczych. Zatem płaskie zadaszenie garażu nie jest w świetle obowiązującego MPZP dopuszczalne. W związku z tym zamierzona inwestycja nie jest zgodna z obowiązującym MPZP. Z doświadczenia życiowego wynika, że niezależnie od planów inwestora wykorzystania dachu jako "tarasu" nie można uznać, że budowa garażu może być zrealizowana bez dachu. Garaż, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (ściany), posiada fundamenty (np. z krawężników betonowych i płytek betonowych) oraz dach, odpowiada cechom budynku (art. 3 pkt 2 p.b. – por. wyrok WSA w Białymstoku z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 590/16). Garaż jest zatem obiektem budowlanym, posiada przegrody budowlane, jest trwale związany z gruntem, jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiada fundamenty i właśnie "dach". Sporna inwestycja realizowana jest oddzielnie (nie jako rozbudowa domu), nie jest połączona z sąsiadującym domem żadnym łącznikiem, co oznacza, że jako taka powinna spełniać swoją funkcje samodzielnie. Nie sposób zatem uznać, że inwestycja będzie kompletna bez zadaszenia. Nie spełniałaby bowiem zatem swojej podstawowej funkcji. Ustawa p.b. nie zawiera co prawda definicji "garażu", jednakże nie stanowi to przeszkody do zakwalifikowania spornego obiektu według norm prawa budowlanego - jak budynku o funkcji garażowej. Warunki techniczne "garażu" (zamkniętego lub otwartego) określa § 102 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r. poz. 1065). Można przyjąć, że "garaż" to wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania między innymi pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i osobami trzecimi. Skoro zatem obowiązujący MPZP przewiduje spadek połaci dachowych od 35° do 45°, a inwestor zamierza zakończyć inwestycję płaskim dachem (ze wskazaniem przeznaczenia - taras), to prawidłowo organy orzekły, że realizowana inwestycja nie jest zgodna z MPZP. Bez znaczenia pozostaje przy tym, czy dach garażu inwestor będzie nazywał "tarasem". Bez względu na semantykę będzie to "dach", do którego mają zastosowanie ograniczenia przewidziane w MPZP. Inaczej mówiąc, inwestor zamierzający wybudować obiekt budowlany (budynek mieszkalny, garaż, budynek gospodarczy, itp.) na terenie objętym MPZP zobowiązany jest przestrzegać postanowienia MPZP w zakresie ustalenia kąta połaci dachowych. Zatem wszelkie "dachy" na terenie wskazanym w MPZP nie mogą być "płaskie" a powinny być wybudowane zgodnie z warunkami przewidzianymi w MPZP (spadek połaci dachowych od 35° do 45°). 3. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.