VII SA/Wa 310/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-03-31
Skład orzekający: Katarzyna Pakuła - Getka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy aplikant adwokacki działający na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego może ubiegać się o wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu?Ratio decidendi
Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej z urzędu przysługuje wyłącznie wyznaczonemu przez właściwy organ samorządu zawodowego pełnomocnikowi.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał wniosek aplikanta adwokackiego B. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu. Skarżącej K. S. przyznano prawo pomocy i ustanowiono adwokata T. P. K. Adwokat T. P. K. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego aplikantowi B. W., który reprezentował skarżącą przed sądem. Aplikant B. W. złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego, oświadczając, że nie zostały one opłacone.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania pełnomocnikowi substytucyjnemu B. W. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2015r. po rozpoznaniu wniosku aplikanta adwokackiego B. W. w sprawie ze skargi K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków postanawia : odmówić przyznania pełnomocnikowi substytucyjnemu B. W. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 marca 2014r. przyznano K. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie na pełnomocnika dla skarżącej wyznaczyła adwokata T. P. K. W dniu 10 lipca 2014r. zostało złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez adwokata T.K. dla aplikanta adwokackiego B. W.
Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2015r. w imieniu skarżącej z substytucji adwokata T. P. K. –stawił się aplikant adwokacki B. W., który wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Oświadczył, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach
o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Powołany wyżej przepis jednoznacznie wskazuje, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony pełnomocnik. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy rozumieć osobę wskazaną przez właściwy organ samorządu zawodowego (Okręgowa Rada Adwokacka, Okręgowa Izba Radców Prawnych). W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka Warszawie jako pełnomocnika skarżącej działającego w ramach prawa pomocy wyznaczyła adwokata T. P. K., natomiast wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożył pełnomocnik substytucyjny aplikant adwokacki B. W.
Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych
i udokumentowanych wydatków następuje wyłącznie na wniosek pełnomocnika – wyznaczonego przez właściwą radę korporacji zawodowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010r. sygn. akt II SA/Wa 349/09 - LEX nr 637743). Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi natomiast podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika
o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, czy ubiega się on o wynagrodzenie na swoją rzecz, czy też na rzecz radcy prawnego wyznaczonego. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że wobec pełnomocnika substytucyjnego ma zastosowanie art. 39 pkt 4 p.p.s.a.
Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego radcy prawnego od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1288/10, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10). Sąd administracyjny nie może ingerować w kwestie rozliczeń pomiędzy wyznaczonym adwokatem
a pełnomocnikiem substytucyjnym. W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację.
Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika
z urzędu.
W świetle powyższego stwierdzono, iż brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi substytucyjnemu wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącej przed Sądem I instancji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło