VII SA/Wa 310/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-03-31

Skład orzekający: Katarzyna Pakuła - Getka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy aplikant adwokacki działający na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego może ubiegać się o wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu?
Ratio decidendi
Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej z urzędu przysługuje wyłącznie wyznaczonemu przez właściwy organ samorządu zawodowego pełnomocnikowi.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał wniosek aplikanta adwokackiego B. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu. Skarżącej K. S. przyznano prawo pomocy i ustanowiono adwokata T. P. K. Adwokat T. P. K. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego aplikantowi B. W., który reprezentował skarżącą przed sądem. Aplikant B. W. złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego, oświadczając, że nie zostały one opłacone.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania pełnomocnikowi substytucyjnemu B. W. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2015r. po rozpoznaniu wniosku aplikanta adwokackiego B. W. w sprawie ze skargi K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków postanawia : odmówić przyznania pełnomocnikowi substytucyjnemu B. W. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 marca 2014r. przyznano K. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie na pełnomocnika dla skarżącej wyznaczyła adwokata T. P. K. W dniu 10 lipca 2014r. zostało złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez adwokata T.K. dla aplikanta adwokackiego B. W. Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2015r. w imieniu skarżącej z substytucji adwokata T. P. K. –stawił się aplikant adwokacki B. W., który wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Oświadczył, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Powołany wyżej przepis jednoznacznie wskazuje, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony pełnomocnik. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy rozumieć osobę wskazaną przez właściwy organ samorządu zawodowego (Okręgowa Rada Adwokacka, Okręgowa Izba Radców Prawnych). W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka Warszawie jako pełnomocnika skarżącej działającego w ramach prawa pomocy wyznaczyła adwokata T. P. K., natomiast wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożył pełnomocnik substytucyjny aplikant adwokacki B. W. Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków następuje wyłącznie na wniosek pełnomocnika – wyznaczonego przez właściwą radę korporacji zawodowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010r. sygn. akt II SA/Wa 349/09 - LEX nr 637743). Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi natomiast podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, czy ubiega się on o wynagrodzenie na swoją rzecz, czy też na rzecz radcy prawnego wyznaczonego. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że wobec pełnomocnika substytucyjnego ma zastosowanie art. 39 pkt 4 p.p.s.a. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego radcy prawnego od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1288/10, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10). Sąd administracyjny nie może ingerować w kwestie rozliczeń pomiędzy wyznaczonym adwokatem a pełnomocnikiem substytucyjnym. W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. W świetle powyższego stwierdzono, iż brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi substytucyjnemu wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącej przed Sądem I instancji. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło