VII SA/Wa 312/14

WyrokWSA w Warszawie2014-05-23

Skład orzekający: Paweł Groński, Bogusław Cieśla, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca inwestorem, ale właściciel działki sąsiedniej, legitymuje się statusem strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, stroną w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Ograniczenie to rozciąga się również na postępowania nadzwyczajne, takie jak stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W związku z tym, skarżący, będący właścicielem działki sąsiedniej, nie posiadał legitymacji do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, co skutkowało zasadną odmową wszczęcia postępowania przez organy administracji.
Stan faktyczny
Skarżący W. S. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie myjni samochodowej, argumentując, że jako właściciel sąsiedniej działki, negatywnie dotknięty hałasem, posiada interes prawny. Organy administracji odmówiły wszczęcia postępowania, uznając, że skarżący nie jest stroną w rozumieniu Prawa budowlanego. Skarżący wniósł skargę do WSA, kwestionując naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2014r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia W. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż PINB w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] udzielił W. S. pozwolenia na użytkowanie samoobsługowej bezdotykowej myjni samochodowej czterostanowiskowej w [...], przy ul. [...], na działce nr [...], obręb [...] (obiekt kategorii XVII). W. S., posiadając status strony postępowania na etapie udzielania pozwolenia na budowę, skierował do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek z dnia [...] września 2013 r. o stwierdzenie nieważności w/w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. [...] WINB postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] R odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku W. S. o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej PINB w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Na postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] listopada 2013 r. W. S. wniósł zażalenie. Po rozpatrzeniu środka zaskarżenia i przeanalizowaniu akt sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie [...] WINB z dnia [...] listopada 2013 r. odpowiada przepisom prawa i nie zachodzą przesłanki do jego uchylenia. Wskazał, że zgodnie z art. 61 a § 1 k.p.a. gdy żądanie wszczęcia postępowania, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 157 § 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przytoczył wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1174/07 z którego wynika, że art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego dotyczy sytuacji, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wydawana jest po zakończeniu budowy zrealizowanej na podstawie funkcjonującego w obrocie prawnym pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy wskazał, że decyzja PINB w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] udzielająca W. S. pozwolenia na użytkowanie samoobsługowej bezdotykowej myjni samochodowej została wydana w stosunku do inwestycji zrealizowanej na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę. Podał, że z protokołu kontroli obowiązkowej z dnia 19 lipca 2013 r. (pkt 8.6) wynika, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że skoro W. S. nie jest inwestorem przedmiotowego obiektu, to nie może wnieść prawnie skutecznego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie. W ocenie organu odwoławczego organ wojewódzki prawidłowo zastosował art. 61 a § 1 k.p.a., bowiem złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji przez podmiot nielegitymujący się przymiotem strony, co ma miejsce w omawianym przypadku, stanowi przesłankę o charakterze podmiotowym, skutkującą odmową wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. S. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1) art. 61, art. 61 a i art. 157 § 2 k.p.a. w zw. z art. 6 i 7 k.p.a. 2) art. 59 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zw. z art. 157 § 2 k.p.a. i art. 28 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie względnie niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na wynik postępowania. W uzasadnieniu podniósł, że jest właścicielem działki sąsiadującej bezpośrednio z działką inwestora na której usytuowana jest myjnia samochodowa, która negatywnie np. poprzez hałas oddziałuje na jego działkę. Zdaniem skarżącego jego interes prawny wynika z art. 140 i 144 k.c., zatem jest stroną w niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji rozstrzygnięcia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie wydane na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a., odmawiające wszczęcia na wniosek skarżącego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] udzielającej W. S. pozwolenia na użytkowanie samoobsługowej bezdotykowej myjni samochodowej czterostanowiskowej w [...], przy ul. [...], na działce nr [...], obręb [...] (obiekt kategorii XVII). Stosownie do art. 61 a § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wtedy, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn. Kontrolując zaskarżone postanowienie Sąd doszedł do przekonania, że organy zasadnie odmówiły wszczęcia na wniosek skarżącego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie. Z akt sprawy wynika, że inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie w konsekwencji wykonania inwestycji zgodnie z decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą W. S. pozwolenia na budowę. O wykonaniu inwestycji zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. funkcjonującej w tym czasie w obrocie prawnym świadczą wyniki przeprowadzonej obowiązkowej kontroli. Wbrew twierdzeniom skarżącego decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] udzielająca inwestorowi pozwolenia na użytkowanie nie została wydana na skutek postępowania legalizacyjnego. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] została wydana wskutek rozpatrzenia wniosku inwestora z dnia [...] lipca 2013 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie kwestionowanej myjni. W myśl art. 59 ust 7 Prawa budowlanego, stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, co w konsekwencji jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2013 r., II OSK 1894/11 wyłącza możliwość uzyskania statusu strony przez inne podmioty, chociażby miały one interes prawny w innych postępowaniach dotyczących inwestycji objętej decyzją o pozwoleniu na użytkowanie np. o wydanie pozwolenia na budowę. Ograniczenie to zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 8 lutego 2013 r., II OSK 1894/11 i podzielonym przez niniejszy skład sądu, rozciąga się również na postępowania prowadzone w trybach nadzwyczajnych (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności), dotyczących decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W postępowaniach tych stroną postępowania jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny również może być tylko i wyłącznie inwestor, ewentualnie organ w przypadku wszczęcia postępowania z urzędu w stosunku do decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Obowiązujący przepis art. 59 ust 7 Prawa budowlanego nie daje podstaw do przyznania skarżącemu jako osobie trzeciej statusu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie, tym samym nie mógł on skutecznie wnioskować o stwierdzenie nieważności tego rodzaju decyzji (por.w/w wyrok NSA). Okoliczności związane z późniejszym uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2014 r., IV SA/Po 799/13 nie mają wpływu na zakres stron postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] udzielającej inwestorowi pozwolenia na użytkowanie. Status strony postępowania w przypadku pozwolenia na użytkowanie oraz postępowań nadzwyczajnych związanych z tym postępowaniem przysługuje jedynie inwestorowi. Tylko bowiem inwestor posiada interes prawny do bycia stroną takich postępowań. Nietrafne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia wskazanych przepisów. Organ prawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło