VII SA/Wa 425/12
WyrokWSA w Warszawie2012-05-30
Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Paweł Groński, Bożena Więch-Baranowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może wnieść sprzeciw do zgłoszenia robót budowlanych po upływie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, jeśli wcześniej wydał postanowienie wzywające do uzupełnienia braków zgłoszenia?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo wnieść sprzeciw do zgłoszenia robót budowlanych w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia. Wydanie postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia przerywa bieg tego 30-dniowego terminu. Termin biegnie od nowa od dnia doręczenia postanowienia lub od dnia, w którym nastąpiło fikcyjne doręczenie. W przypadku nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, organ może wnieść sprzeciw.Stan faktyczny
Inwestor złożył zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych. Organ I instancji postanowieniem wezwał do uzupełnienia braków zgłoszenia. Inwestor nie uzupełnił braków w terminie. Organ I instancji wydał decyzję o sprzeciwie do zgłoszenia. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Inwestor złożył skargę do WSA, zarzucając m.in. naruszenie terminu do wniesienia sprzeciwu.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. nr (...) w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonywania robót budowlanych skargę oddala
Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia (...) czerwca 2011 r. inwestor-
B. Sp. z o.o., Sp. k. z siedzibą w W. reprezentowany
przez R. S. wniósł zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych
polegających na wykonaniu obróbek blacharskich, gzymsów, rynien oraz napraw
pęknięć tynków elewacyjnych, odgrzybianiu elewacji w budynku zlokalizowanym na
działce ew. nr (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W. Do organu
zgłoszenie wpłynęło w dniu (...) czerwca 2011 r.
Organ I instancji postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r., Nr (...) nałożył na
R. S., pełnomocnika B. Sp. z o.o. z siedzibą w
W. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez: 1/ przedłożenie przez
pełnomocnika inwestora - R. S., oryginału pełnomocnictwa lub jego urzędowo
poświadczonego odpisu, do reprezentowania inwestora; 2/ złożenie oryginału
oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na
cele budowlane przez uprawnioną osobę; 3/ złożenie pełnomocnictwa do działania w
imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej udzielonego osobie fizycznej wraz dowodem opłaty
skarbowej; 4/ przedłożenie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul.
(...) w sprawie wyrażenia zgody na roboty budowlane objęte zgłoszeniem
inwestora, na części wspólnej nieruchomości oraz uchwałę o wyborze Zarządu
Wspólnoty; 5/ określenie rodzaju, zakresu i sposobu wykonywania robót budowlanych
poprzez złożenie rysunku elewacji przeznaczonej do remontu z opisem zakresu
planowanych robót w odniesieniu do stanu istniejącego; 6/ określenie kto będzie pełnił
funkcje kierownika budowy oraz inspektora nadzoru inwestorskiego; 7/ przedłożenie
mapy sytuacyjnej z oznaczeniem nieruchomości; w terminie 7 dni od dnia jego
doręczenia.
Przedmiotowe postanowienie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu (...)
lipca 2011 r. i doręczone R. S. w dniu (...) sierpnia 2011 r.
R. S. działający w imieniu B. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą
w W. pismem z dnia (...) lipca 2011 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu (...)
sierpnia 2011 r., poinformował, iż z uwagi na nie doręczenie inwestorowi sprzeciwu
przystępuje do realizacji inwestycji objętej zgłoszeniem. Jednocześnie pismem z dnia (...)
sierpnia 2011 r. poinformował, że B. Sp. z o. o. z siedzibą w W.
nie jest wnioskodawcą inwestycji objętej zgłoszeniem z dnia (...) czerwca 2012 r.
Prezydent (...) decyzją z dnia (...) sierpnia 2011 r., Nr (...), na
podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r.
Nr 243, poz. 1623), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.
1592 ze zm.), w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju (...) (Dz. U. Nr (...), poz. (...) ze zm.) po rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia (...)
czerwca 2011 r. dokonanego przez B. Sp. z o.o., Sp. k. z
siedzibą w W., wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót
budowlanych polegających na wykonaniu obróbek blacharskich, gzymsów, rynien oraz
napraw pęknięć tynków elewacyjnych, odgrzybianiu elewacji w budynku położonym
przy ul. (...) w W., dz. ew. nr (...) z obrębu (...).
W uzasadnieniu decyzji Prezydent (...) wskazał, że zgłoszenie
inwestora zawierało braki, które pomimo obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia
(...) lipca 2011 r. nie zostały uzupełnione w terminie.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła B. Sp. z o. o. Sp. k. z
siedzibą w W. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego - tj.
przepisów art. 30 ust. 2 i art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego oraz przepisów prawa
procesowego - tj. przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 11 i art. 107 kpa. Odwołująca
wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezydenta (...) i umorzenie
postępowania bądź przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I
instancji.
Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) listopada 2011 r., Nr (...) na
podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z
o.o. Sp. k. z siedzibą w W. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie wniósł sprzeciw do
zgłoszonych przez inwestora robót budowlanych, w efekcie nie wykonania, skutecznie
doręczonego, postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że nie ma większego znaczenia fakt,
że w postanowieniu Prezydenta (...) dnia (...) lipca 2011r., jako inwestora
wskazano spółkę zależną B. Sp. z o. o. zamiast B.
Sp. z o. o. Sp. K. bowiem oba podmioty reprezentowane były przez R.
S., a z treści ww. postanowienia wynikało jasno o jakie zgłoszenie chodzi.
Organ zaznaczył również, że większość braków przedmiotowego zgłoszenia
została uzupełniona przez inwestora na etapie postępowania przed organem II instancji
przy odwołaniu. Jednakże nadal nie da się określić rodzaju, zakresu i sposobu
wykonywania robót budowlanych - w szczególności nie przedłożono rysunku elewacji
przeznaczonej do remontu z opisem zakresu planowanych robót w odniesieniu do stanu
istniejącego.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przekroczenia przez organ 30 dniowego
terminu na wniesienie sprzeciwu, organ wskazał, że podziela stanowisko Naczelnego
Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 20 stycznia 2011 r.,
(sygn. akt II OSK 105/10), w którym Sąd zauważył, iż zgodnie z art. 57 § 5 kpa termin
uważa się za zachowany m.in., jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w
polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W przedmiotowej sprawie
postanowienie nakładające na inwestora obowiązek uzupełnienia opisanych braków
zostało nadane w placówce pocztowej w dniu (...) lipca 2011 r. a więc w terminie 7 dni od
dnia wniesienia zgłoszenia, a zostało doręczone pełnomocnikowi inwestora – R.
S. w dniu (...) sierpnia 2011 r, natomiast przedmiotowa decyzja Prezydenta (...) z dnia (...) sierpnia 2011 r., Nr (...) została nadana w placówce
pocztowej w dniu (...) sierpnia 2011 r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję
Wojewody (...) z dnia 30 listopada 2011 r. wniosła B. Sp. z o. o Sp. k. z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz
poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca spółka zarzuciła decyzji
Wojewody (...) naruszenie:
1. art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego w związku z przepisem art. 110 kpa i wydanie
decyzji w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do wykonania robót objętych
zgłoszeniem z dnia (...) czerwca 2011 r., mimo upływu 30 dniowego terminu do jego
wniesienia, z upływem którego inwestor uzyskał "milczącą zgodę" organu na
wykonanie robót;
2. art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez biedne zastosowanie i uznanie, iż
postanowienie w przedmiocie nałożenia na inny podmiot niż inwestor obowiązku
uzupełnienia zgłoszenia stanowi podstawę do twierdzenia, iż inwestor nie uzupełnił
zgłoszenia i w konsekwencji niezasadne wydanie decyzji wnoszącej sprzeciw do
robót objętych zgłoszeniem z dnia (...) czerwca 2011 r.,
3. art. 6, art. 7, art. 8, art. 57 § 5, art. 105 i art. 107 kpa, poprzez błędne ustalenie stanu
faktycznego i prawnego sprawy, co spowodowało błędne zastosowanie normy prawa materialnego, uznanie, mimo braku ku temu podstaw prawnych, iż dniem
skutecznego zakomunikowania stronie decyzji wnoszącej sprzeciw jest dzień jej
nadania przez organ w placówce pocztowej, uznanie iż postanowienie kierowane do
innego niż inwestor podmiotu wywołało skutki również wobec inwestora, wadliwe
uzasadnienie decyzji, nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów inwestora
podniesionych w odwołaniu, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego
orzeczenia przez organ II instancji o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji
wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia robót, mimo, iż została ona wydana po utracie
przez organ kompetencji do działania w sprawie.
W uzasadnieniu skarżąca podała, że przed wydaniem decyzji, organ pismem z
dnia (...) lipca 2011 roku (postanowienie nr (...)), doręczonym po upływie 30 dni
od dnia złożenia zgłoszenia z dnia (...) czerwca 2011 r., wezwał spółkę B.
Sp. z o.o. nie będącą inwestorem do uzupełnienia braków tego
zgłoszenia. Wbrew prezentowanemu stanowisku doktryny i judykatury przyjął, iż dniem
skutecznego wydania postanowienia w przedmiocie nałożenia na inwestora obowiązku
uzupełnienia zgłoszenia oraz decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszonych robót, jest
dzień nadania ww. pism w urzędzie pocztowym.
Skarżąca powołując się na art. 109 kpa stwierdziła, że oświadczenie woli, które
ma być złożone adresatowi decyzji, uważa się za złożone z chwilą, gdy doszło do
adresata w taki sposób, że mógł on zapoznać się z jego treścią. Natomiast w
przedmiotowej sprawie do dnia upływu 30 dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu
od zgłoszonych robót, ewentualnie wydania postanowienia w przedmiocie nałożenia na
inwestora obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, Spółce nie zostało doręczone żadne z
ww. orzeczeń. Również z art. 110 kpa - zasady związania organu decyzją od momentu
jej doręczenia lub ogłoszenia wynika, że do momentu doręczenia lub ogłoszenia akt
administracyjny, choćby już zredagowany i podpisany, może być jeszcze przez organ
zmieniany nawet kilkakrotnie, a zatem nie przypisuje mu się jeszcze przymiotu
stabilnego rozstrzygnięcia. Bez tej cechy nie może załatwiać sprawy administracyjnej, a
więc wywoływać skutków prawnych.
W związku z powyższym strona skarżąca stanęła na stanowisku, że termin 30
dniowy przewidziany w przepisie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest terminem nie
tylko do wydania decyzji, ale również do doręczenia postanowienia. Na poparcie tego
twierdzenia zostało powołane orzecznictwo sądów administracyjnych: wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn.
akt: VII SA/Wa 555/04, wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1751/04, wyrok Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2004 r., sygn. akt: IV SA
1244/03, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28
lipca 1999 r., sygn. akt: IV SA 623/03, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z
dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 682/07 oraz uchwała składu 7 sędziów
Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II GPS
4/08.
Natomiast upływ wprowadzonego przepisem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego
30 dniowego terminu oznacza "milczącą zgodę" organu administracji na przystąpienie
przez inwestora do zgłoszonej inwestycji, zatem z upływem ww. terminu organ traci
kompetencje do działania w sprawie, a tym samym ewentualne jego działanie nie
wywołuje skutków prawnych. Powyższe oznacza, iż w przedmiotowej sprawie, z uwagi
na uchybienie przez organ I instancji terminowi do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw
oraz uprzednio wydanego postanowienia w przedmiocie nałożenia na inny podmioty niż
inwestor obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, organ II instancji powinien orzec o
uchyleniu decyzji i umorzeniu postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) podtrzymał stanowisko zawarte
w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 2(...) lipca 2002 r. Prawo o ustroju
sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne
sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności
z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz
trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez
Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym
postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej
p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Dokonując kontroli legalności decyzji będącej przedmiotem skargi w pierwszej
kolejności należy się odnieść do zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego,
gdyż kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia
faktyczne, tylko bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistym, określić można prawa i obowiązki stron. W ocenie Sądu, postępowanie
na podstawie, którego wydano zaskarżoną decyzję nie jest obarczone wadami
wynikającymi z istotnego naruszenia zasad i przepisów postępowania.
W niniejszej sprawie niezbędne było ustalenie czy zgłoszenie było kompletne, a
także czy organ zasadnie wniósł sprzeciw oraz czy zrobił to w terminie o którym mowa
w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.
Z akt administracyjnych wynika, że R. S. działający w imieniu B.
Sp. z o.o., Sp. k. z siedzibą w W. w dniu (...) czerwca 2011 r.
wniósł zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu
obróbek blacharskich, gzymsów, rynien oraz napraw pęknięć tynków elewacyjnych,
odgrzybianiu elewacji w budynku zlokalizowanym na działce ew. nr (...) z obrębu (...)
przy ul. (...) w W.
Ze zgłoszenia nie wynikał rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych;
umocowanie zarówno R. S. do działania w imieniu inwestora jak i inwestora
B. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w W. do działania w imieniu
Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. (...). Zatem z uwagi na fakt,
ze powyższe zgłoszenie wymagało uzupełnienia, Prezydent (...)
prawidłowo postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r. zobowiązał do jego uzupełnienia,
zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.
W tym miejscu należy wskazać, że w powyższym postanowieniu jako inwestora
wskazano spółkę zależną B. Sp. z o. o. zamiast B.
Sp. z o. o. Sp. K. Zdaniem Sądu jest to oczywista omyłka, która nie miała
wpływu na prawidłowość postanowienia. Po pierwsze oba podmioty są reprezentowane
przez R. S. i to jemu to postanowienie zostało doręczone. Po drugie adres
obu spółek jest taki sam - ul. (...). Po trzecie w treści postanowienia organ
jasno wskazał jakie zgłoszenie należy uzupełnić, więc pełnomocnik spółki doskonale
wiedział, że chodzi o zgłoszenie dokonane przez niego w imieniu B.
Sp. z o. o. Sp. K dokonane w dniu (...) czerwca 2011 r. Zaznaczyć w tym miejscu
należy, że większość braków została uzupełniona na etapie postępowania przed
organem II instancji przy odwołaniu, a więc po terminie.
W związku z niewykonaniem w terminie postanowienia z dnia (...) lipca 2011 r.
Prezydent (...) zobowiązany był do wniesienia sprzeciwu.
Zgodnie z ait. 30 ust. 2 zd. 2 Prawa budowlanego w razie konieczności
uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na
zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.
Termin w jakim organ może wnieść sprzeciw został określony w art. 30 ust. 5 zd. 2 ww.
ustawy, który stanowi, że do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli
w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze
decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu
terminu ich rozpoczęcia. Z przytoczonych przepisów wynika, że organ może wnieść
sprzeciw w terminie 30 dni.
W sytuacji gdy zgłoszenie nie jest kompletne, przepis art. 30 ust. 2 Prawa
budowlanego obliguje organ do nałożenia na inwestora, w drodze postanowienia,
obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o określone braki. Wydanie postanowienia w
przedmiocie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa 30-dniowy termin do
wniesienia sprzeciwu. Organ bowiem musi mieć czas na zapoznanie się z kompletnym
zgłoszeniem. Nie ma zatem mowy o "zawieszeniu" tego terminu na czas uzupełnienia
zgłoszenia, ani tym bardziej nie zasługiwałoby na aprobatę stwierdzenie, że termin ten
biegnie niezależnie od czynności organu podjętych w powyższym trybie. Organ musi
mieć bowiem zagwarantowane 30 dni na podjęcie czynności wyjaśniających w
odniesieniu do danego zgłoszenia oraz zajęcie stanowiska i doręczenie stronie
ewentualnego sprzeciwu. Uzupełnienie zgłoszenia o brakujące składniki może
doprowadzić do sytuacji, że organ będzie miał do czynienia z innym rodzajowo
zgłoszeniem, niż mogłoby to wynikać z niekompletnego wniosku, a to stanowi
dodatkowy argument przemawiający za słusznością poglądu, że nałożenie
postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego przerywa bieg terminu, o
którym mowa w art. 30 ust. 5 tej ustawy. Pogląd ten został już zaakceptowany w
orzecznicznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 17maja 1999 r.,
sygn. akt IV SA 747/97 i z dnia 16grudnia 2002 r" sygn. akt IV SA 2765/00, ONSA
2004/2/49, jak również wyrok NSA z dnia 4lipca 2005 r., sygn. akt OSK. 1561/04) (zob:
Zygmunt Niewiadomski, Tomasz Asman, Jędrzej Dessoulavy-Śliwiński, Elżbieta
Janiszewska-Kuropatwa, Alicja Plucińska-Filipowicz Prawo budowiane - komentarz
Wydawnictwo C. H. BECK Warszawa 2006 r., str. 373-374).
Bezspornym jest fakt dokonania zgłoszenia przez skarżącą Spółkę w dniu (...)
czerwca 2011 r. (data złożenia pisma w organie). Zatem termin do wniesienia sprzeciwu
upływał w dniu (...) lipca 2011 r. Z akt administracyjnych wynika, iż zgłoszenie było
niepełne, więc organ postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r. wezwał inwestora do jego
uzupełniania. Należy zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że zgodnie z przepisem art.
30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, organ może wydać w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia decyzję wnoszącą sprzeciw, ewentualnie w tym terminie nałożyć
na inwestora w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. W niniejszej
sprawie postanowienie z dnia (...) lipca 2011 r. zostało nadane w dniu (...) lipca 2011 r., a pełnomocnik spółki odebrał je w dniu (...) sierpnia 2011 r.
Z pisma Urzędu Pocztowego z dnia (...) sierpnia 2011 r. wynika, że na wniosek
adresata - pełnomocnika inwestora R. S. przedłużono awizację przesyłki i
zalegała ona w urzędzie pocztowym do dnia (...) sierpnia 2011 r., czyli do dnia odbioru
przesyłki przez adresata. Natomiast gdyby adresat takiej dyspozycji nie złożył, to urząd
pocztowy, w przypadku nie odebrania przesyłki, zwróciłby ją nadawcy po okresie 14 dni.
Zgodnie z art. 44 kpa jeśli nie jest możliwe doręczenie bezpośrednio adresatowi (lub
zastępczo w trybie art. 43 kpa) dokonuje się zawiadomienia adresata (awizacji
przesyłki), pozostawiając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, przesyłka
zaś pozostaje przez 14 dni w placówce pocztowej. Ponadto przepis ten określa, że w
pierwszym zawiadomieniu informuje się adresata o możliwości odebrania przesyłki w
terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia i jeżeli przesyłka nie
zostanie odebrana w tym terminie pozostawia się zawiadomienie powtórne z informacją
o możliwości odebrania przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia.
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od daty pierwszego
zawiadomienia. Oznacza to, że skutek fikcyjnego doręczenia decyzji występuje z
upływem 14 dnia liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia, który to dzień wlicza się
do biegu czternastodniowego terminu.
Zatem działanie adresata w tym zakresie należy uznać za naruszające przepis
art. 44 kpa.
Nie ma znaczenia prawnego w tej sprawie stanowisko skarżącej, iż dla
zachowania terminu przewidzianego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego konieczne jest
doręczenie sprzeciwu lub postanowienia wydanego w trybie art. 30 ust. 2 ww. ustawy,
gdyż i tak termin byłby zachowany. W niniejszej sprawie, w przypadku nie podjęcia
przez adresata przesyłki zawierającej postanowienie z dnia (...) lipca 2011 r., fikcja
doręczenia przewidziana w art. 44 § 4 kpa nastąpiła z upływem czternastu dni od dnia
pierwszego zawiadomienia, tj. dnia (...) lipca 2011 r., czyli w dniu (...) lipca 2011 r., a więc
przed upływem 30 dniowego terminu.
W niniejszej sprawie Prezydent (...) wniósł sprzeciw do zgłoszenia z
zachowaniem terminu do jego wniesienia. Skoro organ zobowiązał inwestora do
uzupełnienia zgłoszenia to nastąpiło przerwanie terminu 30 dniowego. Termin ten biegł
od nowa od dnia (...) lipca 2011 r. (tj. po bezskutecznym upływie 7 dniowego terminu do uzupełnienia zgłoszenia, liczonego od dnia (...) lipca 2011 r. czyli od daty doręczenia
zgodnie z art. 44 § 4 kpa) i upływał w dniu (...) sierpnia 2011 r. Natomiast sprzeciw z
dnia (...) sierpnia 2011 r. został wniesiony w dniu jego nadania, tj. w dniu (...) sierpnia
2011r., a więc przed upływem terminu 30 dniowego.
Na koniec należy zaznaczyć, że tok postępowania administracyjnego wykazuje,
iż działanie pełnomocnika skarżącej spółki R. S. polegające na złożeniu
zgłoszenia do Urzędu (...) zamiast do Urzędu.
(...), wystąpienie z pisemną prośbą o wydłużenie terminu
zalegania przesyłki w urzędzie pocztowym, świadczą o działaniu mającym na celu
wydłużenie toku postępowania i uniemożliwienie organowi zakwestionowania złożonego
zgłoszenia.
Konkludując zaskarżone postanowienie Wojewody (...), jak i
poprzedzające je postanowienie organu I instancji, zostały wydane zgodnie z prawem
oraz uzasadnione zgodnie z wymogami jakie uzasadnieniu decyzji stawia art. 107 § 3
kpa, co powoduje konieczność oddalenia skargi.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło