VII SA/Wa 448/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2008 r. sprawy ze skargi Z. P. [...] Sp. z o.o. w S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Starosta S. decyzją z dnia [...] czerwca 2004r., Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z. P. [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę zakładu pogrzebowego i sklepu z artykułami nagrobnymi na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w S. wraz z wjazdem z ul. [...] i przyłączami wodno-kanalizacyjnym, gazowym i energetycznym. Wojewoda [...] po przeprowadzeniu wszczętego na wniosek Spółdzielni W. [...] postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności wyżej powołanej decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzją z dnia [...] lipca 2005r., Nr [...] stwierdził nieważność kontrolowanej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku rozpatrzenia odwołania inwestora, decyzją z dnia [...] września 2005r., Nr [...], utrzymał w mocy powyższą decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...], iż decyzja o pozwoleniu na budowę zatwierdzała projekt dojazdu usytuowany na działce inwestora nr ew. [...] jak również na działce o nr ew. [...], w stosunku do której inwestor nie złożył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Tym samym Starosta S. wydając pozwolenie na budowę rażąco naruszył art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego działka o nr ew. [...] ma charakter budowlany dlatego usytuowanie inwestycji w odległości od granicy tej działki mniejszej niż wynika to z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) stanowi rażące naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lipca 2006r., sygn. akt. VII SA/Wa 1515/05 oddalił skargę inwestora Z. P. [...] Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu wyroku Sąd podzielił pogląd Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została z rażącym naruszeniem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) dotyczącego zasad sytuowania budynków na działce budowlanej w odpowiedniej odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Sąd wskazał, że z projektu zagospodarowania działki wynika, że odległość projektowanego budynku nr 1 (sklepu) posiadającego ścianę z otworami od granicy z działką budowlaną należącą do uczestnika postępowania Spółdzielni W. [...] w S. o nr ew. [...] wynosi 3,5 m, a odległość budynku nr 2 (zakładu pogrzebowego) również posiadającego ścianę z otworami wynosi 2 m od tej granicy. W ocenie Sądu brak jest podstaw prawnych do dzielenia wyodrębnionej geodezyjnie działki gruntu o nr ew. [...] na część budowlaną i niebudowlaną. Działka gruntu jest działką budowlaną jako całość nawet wówczas, gdy jej część jest wykorzystywana na cele inne niż budowlane np. na drogę wewnętrzną lub gdy jej część nie nadaje się do wykorzystania na cele budowlane. Zdaniem Sądu, pozostałe wymienione przez organy powody stwierdzenia nieważności decyzji nie mogły być przyczyną stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej inwestora Z. P. [...] Sp. z o.o. wyrokiem z dnia 19 grudnia 2007r., sygn. akt. II OSK 1934/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż sąd pierwszej instancji nie dokonał wnikliwej oceny czy działka o nr ew. [...] granicząca z nieruchomością inwestora ma rzeczywiście charakter działki budowlanej i czy mają do niej odniesienia wymogi § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z ustaleń wynikających z projektu budowlanego, dokumentacji fotograficznej, a także zgodnych oświadczeń strony skarżącej i uczestnika postępowania Spółdzielni W. [...] w S. złożonych na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym " wynika bezspornie, że działka nr ew. [...] to pas gruntu o szerokości 3 m przebiegający na całej długości pomiędzy działką Z. P., a cmentarzem i dochodząca od drogi publicznej do działki nr [...] Spółdzielni W. [...], do której przylega tylko na odcinku 3 m szerokości". Ponadto, " ze zgodnych oświadczeń stron wynika, ze działka ta zawsze wykorzystywana była jako droga dojazdowa do Spółdzielni W. [...] oraz do cmentarza i że nie nadaje się do zabudowy". W tych okolicznościach nie można w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjąć tak jak to uczynił sąd pierwszej instancji, iż " zbliżenie zabudowy Z. P. na działce [...] do granicy działki oznaczonej nr [...] stanowi rażące naruszenie prawa". Kwalifikację taką należy zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłączyć właśnie dlatego, że działka ta nie nadaje się do wykorzystania na cele budowlane. Niesporne zbliżenie budynków inwestora do granicy działki nr [...] należącej do Spółdzielni W. [...] w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi ewidentne naruszenie prawa, które jednak nie ma cech naruszenia rażącego i nie zachodzi przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 kpa stanowiąca podstawę stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji Starosty S. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z oceną prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, która na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wiąże sąd oraz organ administracji rozpoznający sprawę ponownie, zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zapadła z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Wbrew stanowisku organu odwoławczego decyzja o pozwoleniu na budowę nie była dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa. Zgodnie ze wskazaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie bezspornym jest, że działka o nr ew. [...] stanowi pas gruntu o szerokości 3 m przebiegający na całej długości pomiędzy działką Z. P., a cmentarzem i dochodząca od drogi publicznej do działki nr [...] Spółdzielni W. [...], do której przylega tylko na odcinku 3 m szerokości. Działka o nr ew [...] zawsze wykorzystywana była jako droga dojazdowa do Spółdzielni oraz do cmentarza i nie nadaje się do zabudowy. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że kryterium podstawowym pojęcia działki budowlanej stanowi możliwości zabudowy bądź istnienia zabudowy. Z oceny prawnej dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny wynika również, iż " w tym stanie faktycznym gdzie niesporne jest zbliżenie budynków Nr 1 i 2 Z. P. do granicy działki nr [...] Spółdzielni W. wbrew regulacji § 12 cyt rozporządzenia Ministra Infrastruktury należy mówić o ewidentnym naruszeniu prawa, które jednak nie ma cech naruszenia rażącego". Rozpoznając ponownie sprawę, organ powinien dokonać kontroli decyzji Starosty S. z dnia [...] czerwca 2004r., Nr [...] o pozwoleniu na budowę pod kątem rażącego naruszenia prawa w świetle wiążącej oceny prawnej Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.