VII SA/Wa 501/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat P. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat P. K. kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści gorszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy skarżącemu W. S., obejmujące sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym: kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem stawki 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 501/12, przyznano skarżącemu W. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego adwokat P. K.. Wyrokiem z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 501/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. S. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia (pkt I) oraz przyznał adwokat P. K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy (pkt II). W dniu 29 listopada 2012 r. działający w imieniu skarżącego wyznaczony pełnomocnik złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2012 r. W skardze kasacyjnej, jak również w piśmie z dnia 16 lipca 2014 r., pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed sadem II instancji, oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 2991/12, wydanym po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy pełnomocnik skarżącego brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a. – wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – dalej jako: rozporządzenie – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a) i b), wynosi 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. W rozpoznawanej sprawie pomoc prawna udzielona przez adwokat P. K. skarżącemu W. S. na zasadzie prawa pomocy, o przyznanie kosztów której zwrócił się pełnomocnik, polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej oraz udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyznaczony pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę także przed Sądem I instancji (za które to postępowanie pełnomocnik otrzymał wynagrodzenie zasądzone w pkt II wyroku z dnia 11 września 2012 r.), opata wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, czyli 180 zł (75% stawki minimalnej 240 zł). Wynagrodzenie to, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, podwyższono o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 41,40 zł. Łącznie przyznano zatem kwotę 221,40 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.