VII SA/Wa 533/18

WyrokWSA w Warszawie2018-11-14

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Joanna Kruszewska-Grońska, Tomasz Stawecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podwyższenie terenu działki poprzez nawiezienie ziemi, bez wykonania obiektu budowlanego, stanowi roboty budowlane podlegające nadzorowi budowlanemu?
Ratio decidendi
Podwyższenie terenu działki poprzez samo nawiezienie ziemi nie stanowi robót budowlanych w rozumieniu Prawa budowlanego, ponieważ nie powstaje w wyniku tych prac obiekt budowlany. Nadzór budowlany może interweniować w takich przypadkach jedynie w kontekście naruszenia wskaźników powierzchni biologicznie czynnej określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku wykonania budowli ziemnej.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się nałożenia obowiązków w ramach nadzoru budowlanego w związku z robotami budowlanymi na sąsiedniej nieruchomości. Wskazywali na podwyższenie terenu działki, naruszenie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz nieprawidłowe odprowadzanie wód opadowych. Organy nadzoru budowlanego, po przeprowadzeniu kontroli i analizie dokumentacji, odmówiły nałożenia obowiązków, uznając, że podwyższenie terenu nie stanowi robót budowlanych, a wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej został zachowany. Kwestia wód opadowych została skierowana do odrębnego postępowania. Skarga do WSA została oddalona.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędziowie asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant ref. staż. Kamil Mazański, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi K.P. i T.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązków w ramach nadzoru budowlanego oddala skargę Sygn. akt VII SA/Wa 533 /18 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2017 r., znak:[...], nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332) po rozpatrzeniu odwołania T.D. i K.P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z [...] lipca 2017 r., znak:[...], odmawiającej nałożenia obowiązków w ramach nadzoru budowlanego w sprawie robót budowlanych wykonywanych na nieruchomości przy ul. [...] w W. (działka ew. nr [...] z obrębu[...]), z uwagi na bezzasadność zgłoszonego żądania - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji . W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił przebieg postępowania. Wskazał, że pismem z [...] września 2016 r. K. i T. D. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] o przeprowadzenie kontroli toczących się prac na terenie posesji przy ul. [...] w W. i ich zgodności z wydanym pozwoleniem na budowę. Organ szczebla powiatowego w postępowaniu przygotowawczym ustalił, że właścicielem działki nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w W. jest I. L. zaś [...] października 2016 r. wszczął postępowanie w w/w przedmiocie, informując strony o terminie wyznaczonych w sprawie oględzin. Następnie, [...] listopada 2016 r. upoważniony przedstawiciel organu powiatowego dokonał, przy udziale pełnomocnika inwestora, oględzin w w/w sprawie. Ustalił, że na nieruchomości przy ul. [...] w W. znajduje się wolnostojący budynek mieszkalny jednorodzinny wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] czerwca 2009 r. Okazano tę decyzję oraz projekt budowalny budynku stanowiący załącznik do niej. Zawiadomienie o zakończeniu budowy złożono [...] maja 2014 r. W dniu oględzin nie stwierdzono prowadzenia robót budowlanych. Wszystkie roboty budowlane zostały zakończone. Niemniej jednak stwierdzono odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, tj. nie wykonano wnęki w ogrodzeniu dla zapewnienia zawrotki szerokości ok. 12,0 m, wykonano ogrodzenie w linii prostej, obecnie szerokość drogi z ogrodzeniem nieruchomości nr 17 wynosi ok. 10,0 m; odprowadzenie wód opadowych z dachu według projektu na teren działki, wykonano podłączenie w grunt, brak informacji o sposobie zagospodarowania wód w gruncie. W wejściu do budynku wykonano trzy stopnie o wysokości ok. 16,5 cm, 16,0 cm i 4,0 cm, zamiast projektowanych trzech stopni o wymiarze 16 x 30 cm. Zmieniono usytuowania śmietnika, obecnie wykonany jest on przy granicy z nieruchomością sąsiednią oznaczoną nr 20. Wykonano trzy stopnie na taras (w stanie surowym) o wysokości 16,5 cm, 16,0 cm i 1,5 cm, zamiast projektowanych trzech stopni o wymiarach 16 x 30 cm. Zmieniono usytuowanie budynku względem działki[...], zamiast projektowanej odległości 4,5 m budynek wybudowano w odległości 4,62 m od ogrodzenia z w/w działką. Ponadto, w projekcie zagospodarowania działki brak wykonanego utwardzenie działki kostką betonową. Utwardzono powierzchnię przed budynkiem oraz częściowo teren od strony działki o nr ew.[...]. W dacie oględzin nie stwierdzono istnienia zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia. K.P. [...] grudnia 2016r., przedłożyła u Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] ekspertyzy ogrodzenia z [...] listopada 2016 r. sporządzoną przez inż. A.P. (upr. budowlane nr[...]); opinię hydrogeologiczną z grudnia 2014 r. sporządzoną przez mgr inż. A.S. oraz kopię projektu zagospodarowania działki nr ew.[...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], po rozpatrzeniu sprawy w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, postanowieniem nr [...] r., z [...] grudnia 2016r. nałożył na I.L. obowiązek przedstawienia oceny technicznej popartej stosownymi obliczeniami, która winna wyjaśnić, czy po wykonaniu utwardzenia terenu nieruchomości przy ul. [...] w W. zachowany został wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej ustalony dla tego terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego osiedla[...], zatwierdzonego Uchwałą Rady [...] nr [...] z [...] października 2009 r. Przy piśmie z [...] lutego 2017 r. zobowiązana przedstawiła żądaną ocenę techniczną. Kolejne oględziny przedmiotowej nieruchomości organ pierwszej instancji przeprowadził [...] czerwca 2017 r. Ustalił, że stan istniejący się nie zmienił od ustaleń wcześniejszych oględzin, trwają prace związane z pokryciem tarasu ze schodami na gruncie od strony ogrodu deską tarasową. Ogrodzenia wewnętrznego pomiędzy nieruchomościami przy ul. [...] i [...] to, ogrodzenie częściowo murowane, o wysokości od strony nieruchomości przy ul. [...] ok. 1,73 m - 1,80 m. Nie stwierdzono uszkodzeń, w jednym miejscu na ogrodzeniu murowanym ułożono bale drewniane. Pozostałą część ogrodzenia stanowi siatka stalowa mocowana do słupków stalowych bez podmurówki, wysokość ogrodzenia od strony badanej działki wynosi ok. 1,38 m. Przy ogrodzeniu znajdują się krzewy, usypana kora, liście. Wysokość ogrodzenia od strony działki przy ul. [...] wynosi ok. 1,46 m (widoczny grunt), roślinność - krzewy. Na terenie nieruchomości przy ul. [...] wykonano następujące spadki terenu: utwardzenie przed budynkiem - w kierunku drogi, wykonano odwodnienie liniowe przy ogrodzeniu; teren biologicznie czynny (nieutwardzony) od strony ogrodu - widoczny niewielki spadek w kierunku ogrodzenia. Decyzją nr [...] z [...] lipca 2017 r., organ pierwszej instancji odmówił nałożenia obowiązków w ramach nadzoru budowlanego w sprawie robót budowlanych wykonywanych na nieruchomości przy ul. [...] w W. (działka o nr ew. [...] z obrębu[...]), z uwagi na bezzasadność zgłoszonego żądania. W wyniku rozpoznania odwołania K.P. i T.D. zapadła decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Uzasadniając podjęte rozstrzygniecie organ drugiej instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] dokonał właściwej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a argumenty podnoszone w odwołaniu pozostają bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia. Z analizy materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, że zawiadomieniem z [...] maja 2014 r. inwestor – I.L. poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego przy ul. [...] w W. Z oświadczenia kierownika budowy z [...] listopada 2013 r. wynika, że w czasie wykonywania robót budowlanych wprowadzono zmiany nie odstępujące w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegające na rezygnacji z okna z pierwszym piętrze, zmianie ilości stopni w biegach schodów wewnętrznych oraz przeniesieniu otworu drzwiowego od garderoby. W toku kontroli przeprowadzonej [...] listopada 2016 r. stwierdzono, że inwestor częściowo utwardził powierzchnię działki co nie zostało uwzględnione w projekcie zagospodarowania terenu. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego w związku z art. 30 Prawa budowlanego wykonanie utwardzenia powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymaga od inwestora dokonania zgłoszenia ani uzyskania pozwolenia na budowę. Powyższy stan nie oznacza jednak, że obiekty nie podlegające obowiązkowi zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę nie podlegają kontroli prawidłowości ich wykonania, bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest upoważniony do oceny przeprowadzonych robót budowlanych w odniesieniu do ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego również wówczas, gdy budowa taka nie musiała być poprzedzona uzyskaniem pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem. Zasadnie zatem, Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem nr [...] z [...] grudnia2016 r. nałożył na I.L. obowiązek przedstawienia oceny technicznej wyjaśniającej, czy po wykonaniu utwardzenia terenu nieruchomości przy ul. [...] w W. zachowany został wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej ustalony dla tego terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego osiedla[...], zatwierdzonego Uchwałą Rady [...] nr [...] z [...] października 2009 r. Zgodnie z ustaleniami powyższego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego dla osiedla[...], przedmiotowa nieruchomość znajduje się w obszarze oznaczonym na mapie, stanowiącej załącznik do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, symbolem M - tereny zabudowy mieszkaniowej. Zgodnie z § 20 ust. 3 pkt 1 ppkt h planu, na powyższym terenie obowiązuje zachowanie min. 40% powierzchni biologicznie czynnej dla każdej działki inwestycyjnej. Przy czym z treści oceny technicznej sporządzonej przez mgr inż. M.B. wynika, iż wskaźnik powierzchni zabudowy dla badanej nieruchomości wynosi 39,96%. Odnosząc się do zarzutu, że w części opisowej do projektu zagospodarowania terenu działki nr ew. [...] wskazano cyt. "wymagana powierzchnia biologicznie czynna wynosi 62,86%" organ wskazał, że zapis był jedynie elementem bilansu powierzchni terenu, nie zaś koniecznym do spełnienia warunkiem. Ustosunkowując się do zarzutów w przedmiocie podwyższenia terenu nieruchomości przy ul. [...] organ stwierdził, że podwyższenie terenu działki, poprzez nawiezienie ziemi nie oznacza prowadzenia robót budowlanych. Termin roboty budowlane można zastosować tylko w odniesieniu do obiektów budowlanych. Uzasadnia to definicja robót budowalnych zawarta w art. 3 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Nawiezienie ziemi i podwyższenie terenu nie stanowi w okolicznościach niniejszej sprawy robót budowlanych, ponieważ w wyniku tych prac nie powstał obiekt budowlany, który mógłby podlegać reglamentacji ustawy Prawo budowlane. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł także, że kwestia dokonania ewentualnej zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest przedmiotem postępowania prowadzonego przez Zarząd Dzielnicy [...] - Wydział [...] dla Dzielnicy[...]. Zgodnie z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1300/17 organ prowadzący postępowanie zobowiązany został do zbadania: czy podniesienie terenu na działce o nr ew. [...]spowodowało zakłócenie stosunków wodnych na działce o nr ew. [...] i zmianę pierwotnego (w odniesieniu do stanu uwzględnionego na mapie dla celów projektowych) kierunku spływu wód opadowych z tej działki; czy w wyniku podniesienia terenu na działce o nr ew. [...] dochodzi do wzmożonego zalewania ul.[...]; czy podniesienie terenu na działce o nr ew. [...] miało wpływ na powstanie zawilgocenia murowanego ogrodzenia, znajdującego się na linii granicznej działek o nr ew. [...] i [...] oraz czy na działce o nr ew.[...], utrzymuje się woda, która przepływa z działki o nr ew.[...] poprzez drucianą część ogrodzenia pomiędzy tymi działkami. Zdaniem organu problematyka podniesienia terenu działki położonej przy ul. [...] i jego wpływ na zmianę kierunku spływu wód opadowych oraz na zawilgocenie murowanego ogrodzenia wewnętrznego jest przedmiotem właściwego postępowania i brak jest podstaw do wydania rozstrzygnięcia w powyższym zakresie przez organy nadzoru budowlanego. Na marginesie organ drugiej instancji wskazał, że budowa ogrodzenia od strony ul. [...] oraz wiaty znajdującej się przy granicy z nieruchomością przy ul. [...] zrealizowana została zgodnie ze zgłoszeniem z [...] maja 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił także, że w kwestii sposobu zakończenia postępowania naprawczego w sytuacji, gdy brak jest podstaw do rozstrzygania o istocie postępowania naprawczego i wydawania decyzji na podstawie art. 51 Prawa budowlanego o nałożeniu jakichkolwiek obowiązków na inwestora, w orzecznictwie sądowo - administracyjnym prezentowane były rozbieżne poglądy. Uznawano bowiem zarówno, że winno ono być zakończone decyzją merytoryczną (odmawiająca nałożenia obowiązków), jak i decyzją formalną, umarzająca postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Jednakże, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 519/15 - wydanie decyzji merytorycznej o odstąpieniu od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, czy też decyzji o umorzeniu postępowania w oparciu o art. 105 § 1 Kpa, prowadzi w istocie do identycznego pod względem formalnym i prawnym skutku wykonanych robót "gdyż uzyskują one status legalnych, czy to ze względu na brak możliwości wydania rozstrzygnięcia merytorycznego (umorzenie postępowania), czy to poprzez wydanie decyzji stwierdzającej brak możliwości wydania nakazu wykonania czynności lub robót. Obie decyzje są zaskarżalne i mogą być zweryfikowane. Trudno dopatrzyć się wyższości w jakimkolwiek względzie decyzji merytorycznej o odstąpieniu od nałożenia jakiegokolwiek obowiązku nad decyzję umarzającą ze względu na brak przesłanek do wydania decyzji o takiej treści, bowiem obie są równoważne w swych skutkach dla stron postępowania". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wnieśli K.P. oraz T.D., reprezentowani przez adw. A. R. oraz adw. M.B. Zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania tj.: a) naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz rozstrzygnięcia sprawy, mającego na względzie słuszny interes społeczny i słuszny interes obywatela; b) naruszenie art. 80 k.p.a. polegające na zaniechaniu dokonania wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, w tym oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy; c) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. polegające na nie wskazaniu faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz ograniczeniu uzasadnienia decyzji jedynie do przytoczenia przepisów prawa; d) naruszenie art. 36a ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. 2017 poz. 1332) polegające na ich niezastosowaniu pomimo istotnego odstępstwa od projektu budowlanego w toku realizacji inwestycji na nieruchomości przy ul. [...] w W. przez inwestora I.L. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o: a) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzji organu I instancji; b) zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego; Stanowisko skarżących znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wcześniej prezentowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone orzeczenie odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. Stanowisko skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy podstawą wniosku skarżących o wszczęcie przedmiotowego postępowania było stwierdzenie wykonania robót budowlanych na nieruchomości przy ul. [...] w W. w sposób istotnie odbiegający od warunków zatwierdzonego decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] projektu budowlanego. Istotne odstępstwo polegało ich zdaniem na zmianie projektu zagospodarowania terenu, poprzez podwyższenie terenu a tym samym takie ukształtowanie terenu, że cześć nieruchomości przy [...] opiera się na murowanym ogrodzeniu, zlokalizowanym na ich nieruchomości. Ponadto, zdaniem skarżących doszło do naruszenie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. Już w tym miejscu należy wskazać, że ustalenia organów nadzoru budowlanego oparte na analizie projektu budowlanego jednoznacznie wskazują, że projekt budowlany nie przewidywał utwardzenia terenu i związanego z tym podwyższenia terenu działki. Organ w tym zakresie przeprowadził prawidłowe postępowanie dowodowe. Mimo, że projekt nie przewidywał utwardzenia zasadnie zajął się inwestycją, poprzez kontrolę zachowania wskaźników przewidzianych w obowiązującym na tym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Należy zauważyć również, że na rozprawie sądowej, na pytanie sędzi przewodniczącej i zarazem sprawozdawcy, czy doszło do określenia w projekcie zagospodarowania terenu podwyższenia działki i czy ewentualne wskaźniki zostały przekroczone, sam pełnomocnik skarżących odpowiedział i przyznał, że projekt nie zawierał wskazań co do podwyższenia terenu. Ponadto organy obu instancji oceniły także, że wody opadowe są prawidłowo odprowadzane jak chodzi o rozwiązania przyjęte w zatwierdzonym projekcie budowlanym. W szczególności wzdłuż murowanego ogrodzenia wykonane jest odwodnienie liniowe, z którego wody opadowe odprowadzane są do zbiornika przed budynkiem. Zbiornik ten przejmuje także wody spływające rynnami z spustowymi z dachu budynku. Pełnomocnik na rozprawie podtrzymał zarzut przekroczenia przewidzianego w planie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. Nie podjął się jednak polemiki z dokumentem, przedłożonym w toku postępowania administracyjnego przez inwestorkę, kwestionującym to stanowisko a opracowanym przez osobę legitymującą się stosownymi uprawnieniami. Oświadczył także, że jego twierdzenie nie wynika z kontr dokumentu. Sąd w pełni podziela stanowisko organów nadzoru budowlanego, zgodnie z którym na terenie objętych niniejszym postępowaniem nie doszło do robót budowlanych, uzasadniających interwencję nadzoru budowlanego, w szczególności przewidzianą w art. 50 – 51 ustawy Prawo budowlane. Podwyższenie terenu działki, poprzez samo nawiezienie ziemi nie oznacza prowadzenia robót budowlanych. Zgodnie bowiem z art. art. 3 ust. 7 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Termin roboty budowlane można stosować tylko w odniesieniu do obiektów budowlanych. Przyjmując nawet, że doszło do nawiezienie ziemi i podwyższenie terenu działki sąsiadującej z nieruchomością skarżących, to z całą pewnością w wyniku tych prac nie powstał obiekt budowlany. Tę okoliczność potwierdzają poczynione przez organ ustalenia na gruncie i materiał fotograficzny zalegający w aktach administracyjnych sprawy. Już tylko na marginesie wskazać należy, że inaczej sprawa wyglądałaby gdyby doszło do wykonania budowli ziemnej. Jedną z kategorii obiektów budowlanych są budowle, które cechuje to, że stanowią pewną techniczno - użytkową całość (art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego). Definicja budowli zawarta w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego ma charakter złożony, z jednej strony zawiera definicję negatywną, a z drugiej przykładowe wyliczenie przypadków budowli. Budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, w szczególności taki jak budowle ziemne. Aby obiekt miał cechy budowli ziemnej z jednej strony winien być zasadniczo wykonany z ziemi, zaś z drugiej musi stanowić pewną techniczno-użytkową całość. Do takiej kategorii budowli ziemnych można zaliczyć np. nasyp ziemny wsparty z jednej strony istniejącym ogrodzeniem ale jednocześnie z drugiej wykonanym murem oporowym, służący do określonego celu związanego ze sposobem zagospodarowania działki. Wykonanie takiej budowli w określonym miejscu, zgodnie z definicją art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego stanowi jego budowę. Taka budowla nie powstała jednak na działce objętej niniejszym postępowaniem. Słusznie wskazano w toku postępowania administracyjnego, że kwestia zalewania działki skarżących badana jest we właściwym acz odrębnym postępowaniu tj. w postepowaniu w przedmiocie zmiany naturalnego spływu wód opadowych. W wyniku kontroli wydanej tam decyzji zapadł opisany w zaskarżonej decyzji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1300/17. Wbrew zarzutom skargi, w toku postepowania administracyjnego, poprzedzającego wydanie decyzji zaskarżonej i decyzji organu pierwszej instancji, nie doszło do naruszenia zasad postępowania administracyjnego opisanych w art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. Rozpatrzono przedmiotową sprawę w oparciu o prawidłowo i wyczerpująco zgromadzony materiał dowodowy zaś podjęte, właściwe rozstrzygnięcie, opatrzono wyczerpującym uzasadnieniem faktycznym i prawnym. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 t.j.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło