VII SA/Wa 55/14
WyrokWSA w Warszawie2014-06-17
Skład orzekający: Mariola Kowalska, Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa umorzenia kary pieniężnej nałożonej z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego jest zasadna, gdy strona wnioskująca o umorzenie posiada dochody z gospodarstwa rolnego i inne aktywa, a jej sytuacja finansowa nie jest na tyle trudna, aby zapłata kary zagroziła jej egzystencji?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo oceniły sytuację materialną strony. Pomimo ponoszonych wydatków, strona posiadała stałe dochody z gospodarstwa rolnego i inne aktywa, a saldo jej rachunku bankowego po zajęciu należności na poczet kary było dodatnie. W związku z tym, zapłata kary w wysokości 10.000 zł nie zagroziła jej egzystencji, a tym samym nie wystąpiły okoliczności uzasadniające umorzenie kary z uwagi na ważny interes strony.Stan faktyczny
Skarżący S. T. złożył wniosek o umorzenie kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł nałożonej za nielegalne użytkowanie budynku mieszkalnego. Wojewoda oraz Minister Finansów odmówili umorzenia, uznając, że sytuacja materialna skarżącego, mimo ponoszonych wydatków, pozwala na zapłatę kary. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając organom nieuwzględnienie kosztów uzyskania dochodów i błędną ocenę jego sytuacji materialnej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej skargę oddala
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...], na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z art. 59g ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku S. T. zam. [...] gm. [...], odmówił umorzenia w całości bądź w części kary w wysokości 10.000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), nałożonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]sierpnia 2011 r., znak: [...], z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. T..
Minister Finansów decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania S. T., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy stanowił przepis art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Stosownie bowiem do art. 59g ust. 5 ustawy Prawo budowlane do kar, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organu podatkowego, z wyjątkiem określonego w ust. 1, przysługują wojewodzie. Ponadto zaznaczył, że w myśl art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a: 1) które nie stanowią pomocy publicznej; 2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis; 3) które stanowią pomoc publiczną - wspierają konkretne cele lub mają ściśle określone przeznaczenie.
Organ wyjaśnił nadto, co należy rozumieć pod pojęciem "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu publicznego".
Minister Finansów podniósł, iż w toku postępowania przed organem pierwszej instancji został zgromadzony obszerny materiał dowodowy obrazujący sytuację rodzinną, finansową i majątkową strony, która przedstawiła szereg informacji, wyjaśnień i dokumentów w tym zakresie. Wskazał przy tym, że organ pierwszej instancji podjął stosowane czynności w celu uzyskania aktualnych informacji o sytuacji materialnej, rodzinnej i finansowej strony, kierując do niej wezwania z dnia [...]maja 2013 r., [...]czerwca 2013 r., [...]lipca 2013 r., znak: [...].
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z siostrą – W. T., matką – H. T. oraz bratem – W. T.. Jednocześnie strona nie posiada majątku wspólnego z ww. osobami. W oświadczeniu z dnia [...]lipca 2013 r. strona wskazała, iż w akcie notarialnym ma ustanowione dożywocie dla matki i siostry.
Strona prowadzi gospodarstwo rolne - jest właścicielem 12,32 ha ziemi, a 8,5 ha ziemi dzierżawi. Strona nie otrzymuje dochodów z innych źródeł, w tym nie otrzymuje żadnej pomocy de minimis oraz pomocy publicznej. Jak wynika z zaświadczenia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]z dnia [...]czerwca 2013 r., strona nie złożyła zeznania podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2011-2012. W związku z prowadzeniem gospodarstwa, strona otrzymuje z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]płatności z różnych tytułów. Według przedłożonych przez stronę decyzji wydanych przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...], w 2012 r. otrzymała ona płatności w łącznej kwocie 27.427,28 zł, natomiast w 2011 r. otrzymała 29.152,75 zł. Jednocześnie, jak wynika z przedłożonego przez stronę wyciągu bankowego za okres od [...] stycznia 2013 r. do [...] lipca 2013 r. na rachunek wpływają co miesiąc należności z tytułu sprzedaży przez nią mleka (styczeń - 8.022,21 zł, luty - 6.200,83 zł, marzec - 5.577,48 zł, kwiecień - 5.891,75 zł, maj - 6.766,25 zł, czerwiec - 6.397,25 zł). Dodatkowo strona na ww. rachunek bankowy za ww. okres otrzymała również wpływy z tytułu podatku VAT (w miesiącu kwietniu strona otrzymała zwrot podatku akcyzowego w wysokości 1.388,31 zł, natomiast w miesiącach styczniu, lutym i lipcu strona otrzymała łącznie z tytułu podatku VAT kwotę w wysokości 2.639,39 zł). Strona posiada stodoło-oborę z 1990 r., oborę z 1967 r., dom z 2008 r., szopę drewnianą z 1990 r., samochód marki Polonez z 1997r., przyczepy 1986-2005 r., siewnik zbożowy z 1995 r., siewkę do nawozów z 1984 r., wał z 2003 r., cyklop z 2000 r. oraz pług, brony, kultywator, agregat uprawowy z 1996 r. Strona ma udzielony przez Bank Spółdzielczy w [...]: a) kredyt preferencyjny spłacany w ratach półrocznych, z terminem ostatecznej spłaty [...]września 2015 r., kwota raty do spłaty co sześć miesięcy wynosi 1.201,67 zł (rata miesięczna - 200,30 zł), b) kredyt "mieszkaniówka" spłacany w tarach miesięcznych, z terminem ostatecznej spłaty [...]października 2018 r., kwota miesięcznej raty do spłaty średnio 1.207,07 zł. Jak wynika z przedłożonych przez stronę dokumentów zgłosiła ona do Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...]padnięcie jednej sztuki bydła (cielak). H. T. (matka strony) pobiera emeryturę w wysokości 980,76 zł brutto (838,76 zł netto), natomiast W. T. (siostra strony) pobiera z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...]świadczenie w wysokości 920,85 zł (831,15 zł netto). Zgodnie z PIT [...] W. T. w 2012 r. uzyskała dochód w wysokości 9.448,16 zł, a H. T. - 11.021,12 zł. Dodatkowo W. T. jest niepełnosprawna i zaliczona do pierwszej grupy inwalidztwa (obecnie choruje również na inne schorzenia). Również H. T. wymaga leczenia z powodu wielu schorzeń przewlekłych.
Natomiast W. T. (brat strony), zgodnie z pismem strony z dnia [...]sierpnia 2013 r., jest osobą bezrobotną.
Na podstawie złożonych przez stronę wyjaśnień (oświadczenie z [...]lipca 2013 r.) oraz przedłożonych dokumentów ustalono, że ponoszone miesięcznie wydatki kształtują się w granicach:
- spłata raty kredytu preferencyjnego - 200,30 zł,
- spłata raty kredytu "mieszkaniówka" - 1.207,07 zł,
- rachunki za telefon - 124,71 zł,
- rachunki za wodę - 39,95 zł (zgodnie z fakturą do zapłaty kwota w wysokości 119,84 zł za okres od [...] grudnia 2012 r. do [...]lutego 2013 r.),
- podatek rolny, leśny i od nieruchomości 207,75 zł (z przedłożonych przez stronę trzech decyzji w sprawie ww. podatku, wynika, iż łączna kwota do zapłaty za 2013 r. wynosi 2.493 zł),
- składki na KRUS – 142 zł,
- energia - ok. 430 zł,
- ubezpieczenie OC rolników i budynków mieszkalnych - 111,75 zł (z pokwitowania wpłaty wystawionego przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń Społecznych wynika, iż strona uiściła I ratę składki z tytułu ww. ubezpieczenia w wysokości 781 zł, a II ratę w wysokości 560 zł, co daje łączną kwotę 1.341 zł rocznie),
- gaz - 130 zł,
- żywność 2.000 zł (3 osoby),
- utrzymanie gospodarstwa rolnego 5.000 zł (z oświadczenia strony z dnia [...]lipca 2013 r. wynika, że łączny roczny koszt utrzymania gospodarstwa rolnego wynosi 60.000 zł).
Dodatkowo strona ponosi również wydatki na leki i rehabilitację, co wynika z oświadczenia strony z dnia [...]lipca 2013 r. (nie wskazano jednak kwoty wydatków ponoszonych z ww. tytułu).
Minister Finansów stwierdził, na podstawie ww. informacji, iż strona posiada źródła stałych dochodów, które pozwalają jej na zaspokojenie wydatków związanych z utrzymaniem domu i egzystencją. Podkreślił także, że po wyegzekwowaniu od strony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]należności na poczet przedmiotowej kary, w momencie zrealizowania zajęcia rachunku bankowego, rachunek ten przedstawiał saldo dodatnie, tj. 36.590,45 zł. Zatem uiszczenie należnej kary nie zagroziło egzystencji strony.
Minister Finansów uznał, że organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy oraz na jego podstawie właściwie ocenił sytuację strony. Zdaniem organu odwoławczego, analiza dokonanych w tym zakresie ustaleń pozwalała na stwierdzenie, że zapłata kary w wysokości 10.000 zł mieści się w granicach możliwości strony. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiły bowiem okoliczności uzasadniające umorzenie ustalonej stronie kary w części lub w całości, a więc okoliczności przemawiające za wyjątkowym potraktowaniem strony, będące podstawą do odstąpienia od ogólnie obowiązujących reguł, tj. obowiązku ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych przez obywateli.
Dodatkowo, organ podniósł, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania przepisy prawa wspólnotowego, dotyczące zasad udzielania pomocy publicznej, bowiem w razie stwierdzenia przez organ w postępowaniu, że nie ma podstaw do udzielenia ulgi w spłacie zobowiązania publicznoprawnego, ponieważ nie występuje w danej sprawie ważny interes podatnika lub interes publiczny, traci sens ustalanie czy ulga jest dopuszczalną pomocą publiczną.
Jednocześnie Minister Finansów wskazał na pewne rozbieżności w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, stwierdzając jednakże, że nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie, a ponadto zostały konwalidowane przez organ odwoławczy.
Skargę na powyższą decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. T., wnosząc o jej uchylenie.
Skarżący wskazał, iż nie zgadza się z twierdzeniem Wojewody [...], że jego sytuacja materialna nie jest na tyle ciężka, aby przesądzała o konieczności zastosowania wnioskowanej ulgi z uwagi na ważny interes strony. Zarzucił organowi I instancji, że rozpoznając jego sytuację materialną wziął pod uwagę dochody, natomiast nie uwzględnił kosztów jakie musi ponieść strona na ich uzyskanie.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym była decyzja Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...]z dnia [...] września 2013 r., nr [...], odmawiającą umorzenia w całości bądź w części kary w wysokości 10.000,00 zł, nałożonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]sierpnia 2011 r., znak: [...], z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy stanowił przepis art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Stosownie bowiem do art. 59g ust. 5 ustawy Prawo budowlane do kar, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organu podatkowego, z wyjątkiem określonego w ust. 1, przysługują wojewodzie.
Jak wynika z treści ww. przepisu decyzja w przedmiocie umorzenia kary jest wydawana w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że przepis prawa umożliwia organowi administracyjnemu dokonanie wyboru treści rozstrzygnięcia. Jednak treść rozstrzygnięcia decyzji zapadłej na podstawie uznania administracyjnego nie może być dowolna, ponieważ winna być poprzedzona dokładnym ustaleniem stanu faktycznego. W postępowaniu administracyjnym prowadzonym w trybie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej organ administracyjny winien więc dokładnie wyjaśnić wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, przede wszystkim sytuację majątkową wnioskodawcy. Dopiero wówczas organ administracyjny może przystąpić do zbadania, czy w sprawie występuje ważny interes strony lub interes publiczny. Stosownie bowiem do art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ocena ta powinna być poprzedzona wyczerpującym zebraniem materiału dowodowego oraz dokładnym wyjaśnieniem i rozważeniem wszystkich okoliczności faktycznych. Obowiązek ten wynika z art. 77 § 1 k.p.a., w myśl którego organ administracji państwowej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Zaznaczyć także należy, iż decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu administracyjnego jak każde inne, ale zakres ich kontroli jest inaczej ukształtowany. Z tego względu kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (por. np.: J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego-Komentarz, C. H. Beck, Warszawa 2004, s. 494-495, wraz z powoływanym tam orzecznictwem NSA). Kontrola decyzji uznaniowej przez sąd administracyjny polega w szczególności na sprawdzeniu, czy jej wydanie poprzedzone było prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem oraz wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy. Sąd administracyjny kontroluje, czy w toku postępowania administracyjnego podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czy zebrano zatem wszystkie dowody w celu ustalenia istnienia bądź nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji uznaniowej oraz, czy podjęta na ich podstawie decyzja nie wykracza poza granice uznania administracyjnego, czyli nie nosi cech dowolności.
Istotą uznania administracyjnego jest to, że wprowadzając pojęcie nieostre, niedookreślone przerzuca się na organ administracji publicznej konieczność wypełnienia hipotezy normy prawnej konkretną treścią. Organ jest zatem zobligowany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a co za tym idzie do rozważenia istnienia "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" w kontekście wniosku stron.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że za "ważny interes podatnika" należy uznać zarówno taką sytuację, w której z powodu nadzwyczajnych zdarzeń losowych podatnik nie jest w stanie spłacić należności podatkowych, jak i normalną sytuację ekonomiczną podatnika, z uwzględnieniem wysokości osiąganych dochodów, wydatków, możliwości spłaty innych zobowiązań finansowych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt I FSK 31/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem właściwy organ, prowadząc postępowanie administracyjne na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, ustala czy z przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów wynika jego ważny interes, tj. czy zaszły nadzwyczajne zdarzenia losowe lub wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Ponadto przyjmuje się, że aby można było mówić o "ważnym interesie podatnika" na gruncie konkretnego stanu faktycznego wnioskodawca musiałby wykazać przed organem, że z uwagi na ww. okoliczności, które zachwiały podstawami jego egzystencji, nie jest w stanie uiścić nałożonej kary (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 517/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaś za "interes publiczny" należy uznać respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. W tak pojmowanym interesie mieści się dążenie do sytuacji, w której podatnicy regulują swoje zobowiązania podatkowe w całości i terminowo, dbałość o interes Skarbu Państwa, rozumiany jako konieczność zapewnienia stałych dochodów państwa oraz możliwości realizacji zadań ogólnospołecznych. W tak pojmowanym interesie publiczny należy uznać taką sytuację, w której np. w przypadku spłaty zaległości podatkowych (w tym przypadku kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu) zaszłaby konieczność korzystania przez podatnika z pomocy społecznej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 90/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego, organy administracyjne prawidłowo oceniły, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne nadzwyczajne zdarzenia losowe konieczne do uwzględnienia "ważnego interesu podatnika", jak również oceniły sytuację materialną wnioskodawcy, z uwzględnieniem ponoszonych kosztów.
Zauważyć należy, iż organy rozpoznające sprawę dysponowały obszernym materiałem dowodowym obrazującym sytuację rodzinną, finansową i majątkową wnioskodawcy.
Jak wskazał organ odwoławczy, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z siostrą – W. T., matką – H. T. oraz bratem – W. T.. Jednocześnie strona nie posiada majątku wspólnego z ww. osobami. W oświadczeniu z dnia [...]lipca 2013 r. strona wskazała, iż w akcie notarialnym ma ustanowione dożywocie dla matki i siostry.
Strona prowadzi gospodarstwo rolne - jest właścicielem 12,32 ha ziemi, a 8,5 ha ziemi dzierżawi. Strona nie otrzymuje dochodów z innych źródeł, w tym nie otrzymuje żadnej pomocy de minimis oraz pomocy publicznej. Jak wynika z zaświadczenia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]z dnia 10 czerwca 2013 r., strona nie złożyła zeznania podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2011-2012. W związku z prowadzeniem gospodarstwa, strona otrzymuje z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]płatności z różnych tytułów. Według przedłożonych przez stronę decyzji wydanych przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...], w 2012 r. otrzymała ona płatności w łącznej kwocie 27.427,28 zł, natomiast w 2011 r. otrzymała 29.152,75 zł. Jednocześnie, jak wynika z przedłożonego przez stronę wyciągu bankowego za okres od [...] stycznia 2013 r. do [...] lipca 2013 r. na rachunek wpływają co miesiąc należności z tytułu sprzedaży przez nią mleka (styczeń - 8.022,21 zł, luty - 6.200,83 zł, marzec - 5.577,48 zł, kwiecień - 5.891,75 zł, maj - 6.766,25 zł, czerwiec - 6.397,25 zł). Dodatkowo strona na ww. rachunek bankowy za ww. okres otrzymała również wpływy z tytułu podatku VAT (w miesiącu kwietniu strona otrzymała zwrot podatku akcyzowego w wysokości 1.388,31 zł, natomiast w miesiącach styczniu, lutym i lipcu strona otrzymała łącznie z tytułu podatku VAT kwotę w wysokości 2.639,39 zł). Strona posiada stodoło-oborę z 1990 r., oborę z 1967 r., dom z 2008 r., szopę drewnianą z 1990 r., samochód marki Polonez z 1997r., przyczepy 1986-2005 r., siewnik zbożowy z 1995 r., siewkę do nawozów z 1984 r., wał z 2003 r., cyklop z 2000 r. oraz pług, brony, kultywator, agregat uprawowy z 1996 r. Strona ma udzielony przez Bank Spółdzielczy w [...]: a) kredyt preferencyjny spłacany w ratach półrocznych, z terminem ostatecznej spłaty [...]września 2015 r., kwota raty do spłaty co sześć miesięcy wynosi 1.201,67 zł (rata miesięczna - 200,30 zł), b) kredyt "mieszkaniówka" spłacany w tarach miesięcznych, z terminem ostatecznej spłaty [...]października 2018 r., kwota miesięcznej raty do spłaty średnio 1.207,07 zł. Z przedłożonych przez stronę dokumentów wynika, że strona zgłosiła do Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...]padnięcie jednej sztuki bydła (cielak). H. T. (matka strony) pobiera emeryturę w wysokości 980,76 zł brutto (838,76 zł netto), natomiast W. T. (siostra strony) pobiera z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...]świadczenie w wysokości 920,85 zł (831,15 zł netto). Zgodnie z PIT [...]W. T. w 2012 r. uzyskała dochód w wysokości 9.448,16 zł, a H. T. - 11.021,12 zł. Dodatkowo W. T. jest niepełnosprawna i zaliczona do pierwszej grupy inwalidztwa (obecnie choruje również na inne schorzenia). Również H. T. wymaga leczenia z powodu wielu schorzeń przewlekłych.
Natomiast W. T. (brat strony), zgodnie z pismem strony z dnia [...]sierpnia 2013 r., jest osobą bezrobotną.
Na podstawie złożonych przez stronę wyjaśnień (oświadczenie z [...]lipca 2013 r.) oraz przedłożonych dokumentów organ ustalił, że ponoszone miesięcznie wydatki kształtują się w granicach:
- spłata raty kredytu preferencyjnego - 200,30 zł,
- spłata raty kredytu "mieszkaniówka" - 1.207,07 zł,
- rachunki za telefon - 124,71 zł,
- rachunki za wodę - 39,95 zł (zgodnie z fakturą do zapłaty kwota w wysokości 119,84 zł za okres od [...] grudnia 2012 r. do [...]lutego 2013 r.),
- podatek rolny, leśny i od nieruchomości 207,75 zł (z przedłożonych przez stronę trzech decyzji w sprawie ww. podatku, wynika, iż łączna kwota do zapłaty za 2013 r. wynosi 2.493 zł),
- składki na KRUS – 142 zł,
- energia - ok. 430 zł,
- ubezpieczenie OC rolników i budynków mieszkalnych - 111,75 zł (z pokwitowania wpłaty wystawionego przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń Społecznych wynika, iż strona uiściła I ratę składki z tytułu ww. ubezpieczenia w wysokości 781 zł, a II ratę w wysokości 560 zł, co daje łączną kwotę 1.341 zł rocznie),
- gaz - 130 zł,
- żywność 2.000 zł (3 osoby),
- utrzymanie gospodarstwa rolnego 5.000 zł (z oświadczenia strony z dnia [...]lipca 2013 r. wynika, że łączny roczny koszt utrzymania gospodarstwa rolnego wynosi 60.000 zł).
Dodatkowo organ zaznaczył, iż strona ponosi również wydatki na leki i rehabilitację, co wynika z oświadczenia strony z dnia [...]lipca 2013 r. (nie wskazano jednak kwoty wydatków ponoszonych z ww. tytułu).
Minister Finansów stwierdził, na podstawie ww. informacji, iż strona posiada źródła stałych dochodów, które pozwalają jej na zaspokojenie wydatków związanych z utrzymaniem domu i egzystencją. Podkreślił także, że po wyegzekwowaniu od strony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]należności na poczet przedmiotowej kary, w momencie zrealizowania zajęcia rachunku bankowego, rachunek ten przedstawiał saldo dodatnie, tj. 36.590,45 zł. Zatem uiszczenie należnej kary nie zagroziło egzystencji strony.
Biorąc więc pod uwagę powyższe ustalenia, Sąd podziela stanowisko organów administracji w zakresie odmowy umorzenia w całości lub części przedmiotowej kary pieniężnej. Analiza bowiem dokonanych w tym zakresie ustaleń pozwala na stwierdzenie, jak zasadnie zauważył Minister Finansów, że zapłata kary w wysokości 10.000 zł mieści się w granicach możliwości strony. Niewątpliwie zapłata kary (poprzez jej zajęcie) wiązała się z uszczupleniem majątku wnioskodawcy, jednakże na gruncie stanu faktycznego sprawy nie można uznać, aby uiszczenie nałożonej kary zachwiało podstawami egzystencji wnioskodawcy.
Reasumując, stwierdzić należy, iż organy administracji dokonały prawidłowej analizy stanu prawnego i faktycznego sprawy oraz wydając swoje rozstrzygnięcia nie przekroczyły granicy uznania administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło