VII SA/Wa 565/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-02-25

Skład orzekający: Maciej Majewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy aplikant radcowski, który otrzymał dalsze pełnomocnictwo od radcy prawnego ustanowionego z urzędu, może ubiegać się o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej aplikantowi radcowskiemu, który działał na podstawie dalszego pełnomocnictwa. Zgodnie z przepisami, wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej przysługuje wyłącznie pełnomocnikowi wyznaczonemu przez właściwy organ samorządu zawodowego. Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się o te koszty przez dalszego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Aplikant radcowski A. O. złożył wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie, w której ustanowiono radcę prawnego K. B. Aplikant działał na podstawie dalszego pełnomocnictwa udzielonego przez radcę prawnego J. H., który otrzymał pełnomocnictwo substytucyjne od K. B. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania aplikantowi radcowskiemu A. O. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku aplikanta radcowskiego A. O. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie VII SA/Wa 565/14 ze skargi J. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odmówić przyznania aplikantowi radcowskiemu A. O. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W dniu 16 maja 2014 r. zostało J. P. przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. B. W dniu 16 grudnia 2014 r. zostało złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez r. pr. K. B. dla r. pr. J. H., który udzielił dalszego pełnomocnictwa aplikantowi radcowskiemu A. O. W dniu 16 grudnia 2014 r. na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie aplikant radcowski A. O. złożyła wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie złożyła oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Brzmienie powyższego przepisu jednoznacznie wskazuje, że wynagrodzenie otrzymuje wyznaczony adwokat/radca prawny. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy rozumieć osobę wskazaną przez właściwy organ samorządu zawodowego (Okręgowa Rada Adwokacka, Okręgowa Izba Radców Prawnych). W niniejszej sprawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie jako pełnomocnika skarżącego działającego w ramach prawa pomocy wyznaczyła radcę prawnego K. B., natomiast wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożył pełnomocnik pełnomocnika substytucyjnego r. pr. J. H. - aplikant radcowski A. O.. Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków następuje wyłącznie na wniosek pełnomocnika – wyznaczonego przez właściwą radę korporacji zawodowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010 r. II SA/Wa 349/09 - LEX nr 637743). Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi natomiast podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, czy ubiega się on o wynagrodzenie na swoją rzecz, czy też na rzecz radcy prawnego wyznaczonego. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że wobec pełnomocnika substytucyjnego ma zastosowanie art. 39 pkt 4 p.p.s.a. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego radcy prawnego od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1288/10, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10). Sąd administracyjny nie może ingerować w kwestie rozliczeń pomiędzy wyznaczonym adwokatem a pełnomocnikiem substytucyjnym. W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Oznacza to także, iż wymagane oświadczenie dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej powinno być złożone przez radcę prawnego wyznaczonego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych. Z tych przyczyn, orzeczono na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 pkt 8 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło