VII SA/Wa 568/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., Nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] nakazującej skarżącej rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego, składającego się z dwóch tablic ekspozycyjnych o wymiarach [...] m każda przymocowanych do stalowego słupa, przytwierdzonego do prefabrykowanego fundamentu o wymiarach 2,80 x 2,50 x 0,90 m na działce nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] róg ul. [...] w W. We wniosku skarżąca wskazała, że demontaż nośnika reklamowego ze względu na fakt, iż jest to nośnik składający się z modułowego ekranu LED oraz umieszczony jest kilka metrów nie tylko rodzi niebezpieczeństwo uszkodzenia elementów elektronicznych samego ekranu (konieczność demontażu każdego z modułów świecących) przy demontażu/rozbiórce ale również spowoduje konieczność zniszczenia konstrukcji na której umieszczony jest ekran (przy przyjęciu, że decyzja obejmuje również betonową ławę) bez możliwości użycia większości jej elementów dedykowanych pod ten ekran i dostosowanych do miejsca jego posadowienia. W szczególności zniszczeniu musi ulec sam fundament (skruszenie młotem pneumatycznym), którego demontaż polega na jego pocięciu na mniejsze fragmenty bez możliwości ich ponownego użycia (scalenia) - odtworzenie samego fundamentu i konstrukcji w przypadku uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie powodowałoby konieczność wykonania ich od nowa jako, że stanowią one integralną całość zbrojenie zatopione jest w betonie i ulega zniszczeniu wraz ze stopą betonową). Ponadto demontaż wymaga dużego nakładu pracy oraz użycia specjalistycznego sprzętu. W zakresie samego ekranu ,ED, który zbudowany jest z modułów, ze względu na wiek ekranu - ponad 7 lat - istnieje bardzo duże ryzyko ich uszkodzenia co może spowodować brak możliwości wymiany jedynie jednego modułu ze względu na inną intensywności iluminacji modułów w tym wieku w porównaniu o nowego modułu oraz na inną kalibrację barwy światła. Sama wartość używanego już ekranu LED w 2012 roku zgodnie z fakturą wystawioną przez E. S.A. wynosiła 28.864,73 zł netto podczas gdy kwota wynagrodzenia za cześć prac związanych z postawieniem nośnika wykonanych przy montażu nośnika wyniosła łącznie co najmniej 57.752,70 zł netto. Zdaniem skarżącej demontaż nośnika spowodowałaby konieczność poniesienia kosztów, których wartość skarżąca oszacowała w oparciu o koszty poniesione przy jego montażu i w uzasadnieniu wniosku przedstawiła szczegółową kalkulację tych kosztów jednocześnie załączając stosowne faktury. Dodała, że podana kalkulacja oparta jest o wartość prac sprzed 6-7 lat, zatem stanowi oszacowanie kosztów na najniższym możliwym poziomie, więc istnieje prawdopodobieństwo, że poniesiona szkoda znacznie przekroczy przedstawione wyliczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., zwana dalej ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 ppsa sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie decyzji, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 ppsa. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń, ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wnikliwa ocena zasadności argumentacji wnioskodawcy, zatem uzasadnienie wniosku powinno umożliwiać wszechstronne rozpatrzenie podstaw żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast powinnością Sądu wyręczanie strony, niejako z urzędu, w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, Lex nr 1145458). Ponadto zauważyć należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy mieć na uwadze, iż z reguły rozbiórka obiektu budowlanego, łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami jak również znaczną szkodą. Jednakże z drugiej strony należy mieć na względzie, że niedopuszczalne jest przyjęcie, iż w każdym przypadku nałożenie na stronę obowiązku wykonania rozbiórki obiektu budowlanego, uzasadnia, niejako automatycznie, wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem skargi do WSA (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OZ 786/16, z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 456/14). Zdaniem Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu i wniosku skarżącego zawierającego szczegółowe zestawienie kosztów, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.