VII SA/Wa 573/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi [...] i [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2017r, znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej: GINB ) po rozpatrzeniu odwołania [...] i [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...].10.2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [...] - Powiat [...] Nr [...] z dnia [...].06.2010r nakazującej [...] rozbiórkę ogrodzenia działki nr [...] obr. [...] , zlokalizowanego od strony ul[...] (w części ul. [...]) i w tej części odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Na wniosek [...] z dnia [...] lutego 2014r [...] WINB wszczął postępowanie w sprawie zakończonej decyzją PINB w [...] - Powiat [...] Nr [...] z dnia [...] 06.2010 r., nakazującą inwestorowi - [...] rozbiórkę obiektu budowlanego, tj. ogrodzenia działki nr [...] obr. [...]wraz z zabezpieczeniem skarpy, zlokalizowanego od strony ul. [...] (w części ul. [...]) w [...] , wykonanego bez wymaganego zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, poprzez rozebranie nowo wybudowanego ogrodzenia od pkt geodezyjnego [...] do pkt geodezyjnego [...] (VIDE karta: 121) i przywrócenie wyprofilowania skarpy zgodnie z podziałem działek. Następnie [...] WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2016r stwierdził nieważność kontrolowanej decyzji rozbiórkowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia [...] WINB wskazał, że PINB w [...] - Powiat [...] wydając weryfikowaną decyzję rażąco naruszył art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego poprzez zastosowanie powyższego przepisu do robót budowlanych polegających na utwardzeniu terenu, a zatem do robót budowlanych nie stanowiących budowy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając odwołania [...] i [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...].10.2016r wskazał, że z akt sprawy zakończonej kwestionowaną decyzją rozbiórkową wynika, iż PINB w [...] - Powiat [...] prowadził postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z budową ogrodzenia działki nr [...] obr. [...] , usytuowanego przy ul. [...] w [...] od strony ul. [...] (w części ul. [...] ), bez wymaganych uzgodnień oraz bez zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. W dniu [...] 12.2004 r. organ powiatowy dokonał oględzin ww. nieruchomości, podczas których stwierdzono, m.in. że na terenie działki nr [...] od strony ul. [...] wykonano ogrodzenie, które według oświadczenia inwestora - [...] powstało poprzez zdemontowanie pierwotnego ogrodzenia, usytuowanego w granicy z ul. [...] i wykonanie nowego ogrodzenia ok. 0,5-1 m w głąb działki nr [...] . Ustalono również, że wysokość ogrodzenia wynosi około 1,80 m i zostało ono wykonane bez fundamentu, i. w postaci wpuszczonych słupów betonowych obłożonych kształtkami z cegły, z wypełnieniem powstałych przęseł deskami. Ponadto stwierdzono, że wzdłuż przedmiotowego ogrodzenia znajduje się skarpa o szerokości maksymalnej do 1,60 m i wysokości do 1,0 m, umocniona żwirem i ażurowymi, betonowymi płytami prefabrykowanymi. [...] oświadczył do protokołu, że posesję przy ul. [...] nabył w 1993r i już wówczas posesja była ogrodzona od strony ul. [...] i ul. [...] siatką metalową, rozpiętą między słupkami metalowymi o wysokości do 1,60 m, osadzonymi na istniejącym fundamencie. Inwestor oświadczył również, że przedmiotowa skarpa istniała w chwili zakupu przez niego nieruchomości i posiadała wymiary ok. 1 m wysokości i 1,5 m szerokości. Na dowód powyższego przedstawiono mapy sytuacyjno-wysokościowe z 1994 r. oraz z dnia 1997 r., na których przedmiotowa skarpa jest widoczna. Zgodnie z oświadczeniem inwestora wymiana ogrodzenia na nowe została zgłoszona w dniu 20.08.2004 r. do Urzędu Miasta [...] , a do jego wymiany przystąpiono na przełomie września i października 2004 r. W toku prowadzonego postępowania stwierdzono, że inwestor przy wykonywaniu przedmiotowego ogrodzenia naruszył granice działek należących do Gminy [...] (ul. [...] i ul. [...] ). Ustalono również, że w dniu 09.08.2004 r. ( pismo [...] z dnia 09.08.2004 r.) inwestor był w trakcie realizacji przedmiotowego ogrodzenia, a więc przed dokonaniem jego skutecznego zgłoszenia we właściwym organie. Z uwagi na powyższe, wykonane roboty budowlane potraktowano jako samowolę budowlaną. Postanowieniem z dnia [...]04.2008 r., znak: [...] PINB w [...] - Powiat [...] , na podstawie art. 49b ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nałożył na [...] obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie dokumentów dotyczących budowy ogrodzenia działki nr [...] obr. [...] , usytuowanej przy ul. [...] od strony ul. [...] w [...] , wykonanej bez wymaganych uzgodnień oraz zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej. Inwestor nie przedłożył dokumentów nakazanych ww. postanowieniem organu powiatowego z dnia [...].04.2008 r. Z uwagi na powyższe, PINB w [...] - Powiat [...] decyzją z dnia [...].06.2010 r., działając na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, nakazał inwestorowi - [...] rozbiórkę obiektu budowlanego, tj. ogrodzenia działki nr [...] obr. [...] wraz z zabezpieczeniem skarpy, zlokalizowanego od strony ul. [...] (w części ul. [...]) w [...] , poprzez rozebranie nowo wybudowanego ogrodzenia i przywrócenie wyprofilowania skarpy zgodnie z podziałem działek. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, stanowiącym podstawę prawną decyzji PINB w [...] - Powiat [...] z dnia [...].06.2010 r., Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Wyjaśnił, że powyższy przepis stosowany jest wyłącznie, gdy roboty budowlane, prowadzone bez wymaganego zgłoszenia, stanowią budowę. Przez budowę natomiast, zgodnie z art. 3 pkt. 6 Prawa budowlanego, należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę oraz nadbudowę obiektu budowlanego. W niniejszej sprawie organ powiatowy prowadząc przedmiotowe postępowanie uznał, że wykonane ogrodzenie wraz z zabezpieczeniem skarpy, zlokalizowane od strony ul. [...] w [...] , stanowi jeden obiekt budowlany i zastosował wobec niego tryb legalizacji przewidziany w art. 49b Prawa budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że do budowy nowego ogrodzenia od strony ulicy [...] , jako obiektu budowlanego wymagającego zgłoszenia, należało zastosować przepisy art. 49b Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 1 a Prawa budowlanego obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Prawo budowlane definiuje obiekty nazwane urządzeniami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym: są to urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym oczyszczania lub gromadzenia ścieków, przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki (art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego). W kontekście definicji obiektu budowlanego należy jednak uznać, iż urządzenia budowlane (a więc również ogrodzenia) stanowią obok budynku albo budowli, część określonego obiektu budowlanego. Istotną cechą związania urządzeń budowlanych z obiektem budowlanym nie jest fizyczne połączenie lecz związek funkcjonalny, polegający na zapewnieniu możliwości użytkowania określonych obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem. Uznanie urządzenia budowlanego (a więc również ogrodzenia) jako części obiektu budowlanego oznacza, iż w przypadku wybudowania ogrodzenia w warunkach samowoli budowlanej możliwym jest zastosowanie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 15.07.2010 r., sygn. akt II OSK 1195/09, wyrok NSA z dnia 15.07.2009 r. sygn. akt II OSK 1148/08, wyrok NSA z dnia 18.06.2009 r. sygn. akt II OSK 98208). Należy jednak zauważyć, że w orzecznictwie sądowym można wyodrębnić też pogląd według, którego ogrodzenie nie jest obiektem budowlanym, a zatem jego legalizacja winna być prowadzona na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 07.12.2011 r" sygn. akt II OSK 1792/10, wyrok NSA z dnia 13.01.2009 r. sygn. akt II OSK 1781/07, wyrok NSA z dnia 28.10.2009 r. sygn. akt II OSK 1709/08, wyrok NSA z dnia 09.07.1999 r. sygn. akt IV SA 1129/97) Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ze względu na występujące w ww. zakresie rozbieżności w orzecznictwie sądowo-administracyjnym nie można stwierdzić nieważności decyzji PINB w [...] - Powiat [...] Nr [...]z dnia [...].06.2010 r., w części nakazującej rozbiórkę ogrodzenia na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego. W sposób rażący może bowiem zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania wykładni prawa. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że inwestor dokonał również poszerzenia istniejącej na działce skarpy o około 10 cm oraz umocnienia jej żwirem i ażurowymi, betonowymi płytami prefabrykowanymi. Powyższe roboty budowlane nie stanowią budowy, ale utwardzenie terenu, do którego nie można zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zastosować trybu legalizacji określonego w art. 49b Prawa budowlanego. Procedurę legalizacji przewidzianą w art. 49b Prawa budowlanego stosuje się bowiem wyłącznie, gdy roboty budowlane, prowadzone bez wymaganego zgłoszenia, stanowią budowę. Powyższy przepis nie będzie właściwy w przypadku wykonania innych robót budowlanych, takich jak utwardzenie terenu. Utwardzenia terenu bez zgłoszenia właściwemu organowi, jako robót budowlanych innych niż budowa, reguluje bowiem art. 50-51 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie organ powiatowy, weryfikowaną decyzją z dnia [...] 06.2010 r., nałożył na inwestora, na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, obowiązek przywrócenia wyprofilowania skarpy zgodnie z podziałem działek, co jest niezgodne z dyspozycją ww. przepisu. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że organ powiatowy wydając decyzję z dnia [...].06.2010 r., dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, w części nakazującej inwestorowi obowiązek przywrócenia wyprofilowania skarpy zgodnie z podziałem działek, co wypełnia pozytywną przesłankę do stwierdzenia nieważności w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Z tego też powodu niezbędne stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego ww. rozstrzygnięcia w tym zakresie. Wobec powyższego należało zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylić decyzję [...] WINB Nr [...] z dnia [...].10.2016 r, w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [...] - Powiat [...] Nr [...] z dnia [...].06.2010 r., nakazującej [...] rozbiórkę ogrodzenia działki nr [...] obr. [...] , zlokalizowanego od strony ul. [...] (w części ul. [...]) i w tej części odmówić stwierdzenia nieważności ww. decyzji, w pozostałej części natomiast utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji PINB w [...] - Powiat [...] z dnia [...] 06.2010 r., w części dotyczącej przywrócenia wyprofilowania skarpy, winno zostać przeprowadzone odrębne postępowanie administracyjne. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tej części, w której organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji PINB w [...] - Powiat [...] Nr [...] z dnia [...].06.2010 r. nakazującej rozbiórkę ogrodzenia działki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucili: I. obrazę prawa materialnego, a to: art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane poprzez uznanie, że w/w przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie art. 3 pkt 8 i art. 30 ust. 1 pkt 3 (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji nr [...] z dnia [...].06.2010 r.) poprzez jego nie zastosowanie II obrazę prawa proceduralnego, a to: - art. 156 §1 pkt 2 poprzez uznanie, że decyzja Nr [...] PINB-Powiat [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. w części nakazującej rozbiórkę ogrodzenia dziatki nr [...] , obr. [...] zlokalizowanego od ulicy [...] ( w części ul. [...]) jest wydana bez naruszenia obowiązującego prawa Wobec powyższego wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Skarżący podnieśli, iż w dacie zakupu działki w 1993r była już ogrodzona i dokonali jedynie remontu istniejącego ogrodzenia na wykonanie którego nie trzeba było jakichkolwiek zgłoszeń. Ponadto ulice [...] i [...] są własnością kilku osób i nie zostały zaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych, a tylko ogrodzenia wznoszone od ulic zaliczonych do miejsc publicznych wymagały zgłoszenia właściwemu organowi. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga podlegała oddaleniu. Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie sąd kontroluje decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...]stycznia 2017r wydaną w postępowaniu nadzwyczajnym w trybie stwierdzenia nieważności. Prowadzone w trybie nadzoru postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie ma na celu ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy jakie ma miejsce w przypadku postępowania odwoławczego, a jedynie wyjaśnienie kwalifikowanej niezgodności z prawem. Dokonując oceny, czy zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 k.p.a. organ orzekający w tym zakresie bada stan faktyczny i prawny z daty wydania decyzji. W rozpatrywanej sprawie, organ nadzorczy prawidłowo ustalił, iż kontrolowana w trybie nadzoru decyzja PINB w [...] - Powiat [...] Nr [...] z dnia [...]06.2010 r., w części w której nakazuje skarżącemu przywrócenie wyprofilowania skarpy zgodnie z podziałem działek dotknięta jest wadą rażącego naruszenia art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, co wypełnia pozytywną przesłankę do stwierdzenia nieważności w oparciu o art. 156 § 1 pkt. Natomiast w części nakazującej skarżącemu rozbiórkę ogrodzenia działki nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Z akt sprawy zakończonej kwestionowaną decyzją jednoznacznie wynika, że działka nr [...] w chwili nabycia jej przez [...] i [...] w 1993 roku była już ogrodzona i to zarówno od strony ulicy [...] , jak i od strony ulicy [...]. Ogrodzenie to było w postaci siatki metalowej rozpiętej między słupkami metalowymi o wysokości do 1.60 cm osadzonymi na istniejącym fundamencie ( oświadczenie skarżącego złożone do protokołu oględzin w dniu [...] grudnia 2004r ). Przeprowadzone w dniu [...] grudnia 2004r oględziny wykazały, że opisane wyżej ogrodzenie zostało zdemontowane i wykonano nowe ogrodzenie w postaci wpuszczonych słupów betonowych obłożonych kształtkami z cegły, z wypełnieniem powstałych przęseł deskami, przesuwając je w stosunku do pierwotnego ogrodzenia o około 05m do 1,0 m w głąb działki nr [...]. PINB prawidłowo przyjął, że budowa nowego ogrodzenia wymagała zgłoszenia do właściwego organu i to bez względu na charakter ulicy [...] i ulicy [...]. Zgodnie bowiem z art. 30 ust 1 pkt. 3 Prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych (...). Z akt sprawy wynika również, iż skarżący w dniu 20 sierpnia 2004r dokonał zgłoszenia budowy od strony ul. [...] ogrodzenia przesuniętego w głąb swojej działki o około 0,5m w stosunku do poprzednio istniejącego ogrodzenia z zastosowaniem innego materiału. Jednakże przystąpił do budowy przedmiotowego ogrodzenia przed dokonaniem zgłoszenia w dniu [...] sierpnia 2004r co skutkowało przyjęciem, że ogrodzenie zostało wybudowane w warunkach samowoli budowlanej. Dlatego organ powiatowy wszczął i przeprowadził postępowanie legalizacyjne w trybie art.49 b ust 3 Prawa budowlanego. Postępowanie legalizacyjne zostało zakończone decyzją rozbiórkową z dnia [...]06.2010 r. wydaną na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego z uwagi na brak wykonania obowiązków wskazanych w postanowieniu organu powiatowego z dnia [...].04.2008 r. Wbrew zarzutom skarżącego kontrolowana decyzja rozbiórkową nie jest obarczona wadą rażącego naruszenia art.49 b ust 1Prawa budowlanego stanowiącego podstawę jej wydania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie wskazał na rozbieżności w orzecznictwie sądowo-administracyjnym dotyczące przyjętego trybu postępowania legalizacyjnego w zależności od tego, czy ogrodzenie dotyczy działki zabudowanej, czy też działki niezabudowanej. Uznanie ogrodzenia jako części obiektu budowlanego w przypadku działki zabudowanej oznacza, iż do wybudowanego ogrodzenia w warunkach samowoli budowlanej możliwym jest zastosowanie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 15.07.2010 r., sygn. akt II OSK 1195/09, wyrok NSA z dnia 15.07.2009 r. sygn. akt II OSK 1148/08, wyrok NSA z dnia 18.06.2009 r. sygn. akt II OSK 98208). W orzecznictwie sądowym można wyodrębnić też pogląd według, którego ogrodzenie nie jest obiektem budowlanym, a zatem jego legalizacja winna być prowadzona na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 07.12.2011 r" sygn. akt II OSK 1792/10, wyrok NSA z dnia 13.01.2009 r. sygn. akt II OSK 1781/07, wyrok NSA z dnia 28.10.2009 r. sygn. akt II OSK 1709/08, wyrok NSA z dnia 09.07.1999 r. sygn. akt IV SA 1129/97). Zgodzić należy się z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego , iż ze względu na występujące w tym zakresie rozbieżności w orzecznictwie sądowo-administracyjnym nie można zarzucić kontrolowanej decyzji PINB w [...] - Powiat [...] Nr [...] z dnia [...] 06.2010 r., w części nakazującej rozbiórkę ogrodzenia rażącego naruszenia art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego. W sposób rażący może bowiem zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania wykładni prawa. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Zarzut skarżących dotyczący wadliwego zakwalifikowania remontu ogrodzenia jako budowy nowego ogrodzenia nie zasługuje na uwzględnienie. Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący nie dokonał remontu istniejącego ogrodzenia z siatki metalowej lecz je zdemontował i wybudował nowe ogrodzenie w postaci wpuszczonych słupów betonowych obłożonych kształtkami z cegły, z wypełnieniem powstałych przęseł deskami. Ponadto nowe ogrodzenie zostało przesunięte w stosunku do pierwotnego ogrodzenia o ok. 0,5-1 m w głąb działki nr [...]. Kontrolowana decyzja jak trafnie wskazał GINB w części dotyczącej przywrócenia wyprofilowania skarpy zgodnie z podziałem działek dotknięta jest rażącym naruszeniem art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego poprzez zastosowanie powyższego przepisu do robót budowlanych polegających na utwardzeniu terenu, a zatem do robót budowlanych niestanowiących budowy. Sąd stwierdza, że GINB o prawidłowo wypełnił swoje ustawowe obowiązki i uzasadnił stanowisko wyrażone w decyzji w sposób wymagany przez art. 107 § 3 k.p.a. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.