VII SA/Wa 58/10
WyrokWSA w Warszawie2010-04-27
Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca rozbiórkę samowolnie wybudowanego zbiornika na nieczystości płynne (szamba) jest zgodna z prawem, jeśli inwestor nie wykonał nałożonych przez organ postanowieniem obowiązków w celu legalizacji samowoli budowlanej?Ratio decidendi
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. W sytuacji, gdy inwestor nie wykonał nałożonych postanowieniem obowiązków dotyczących legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, organ administracji był zobowiązany do orzeczenia nakazu rozbiórki zgodnie z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej J. D. rozbiórkę zbiornika na nieczystości płynne (szamba) wybudowanego samowolnie w 2000 roku bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ pierwszej instancji nakazał rozbiórkę po tym, jak inwestor nie wykonał nałożonych postanowieniem obowiązków w celu legalizacji samowoli. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżąca zarzuciła m.in. brak konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla takiego obiektu oraz niezakończenie innych postępowań sądowych dotyczących jej nieruchomości.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala
Decyzją z dnia [...] września 2009r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.,) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.) nakazał J. D. rozbiórkę zbiornika na nieczystości płynne (szamba) na działce nr ew. [...] przy ul. [...] we wsi [...], gm. [...], wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w niniejszej sprawie z urzędu wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy na działce nr ew. [...] we wsi [...], Gm. [...], stanowiącej własność J. D. Podczas kontroli inspektora nadzoru budowlanego stwierdzono, że na niniejszej działce w 2000r., wybudowano samowolnie m.in. zbiornik na nieczystości płynne - szambo.
Organ wskazał, że zbiornik na nieczystości jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, wymagającym pozwolenia na budowę - inwestor nie legitymuje się takim dokumentem .
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...], wstrzymał roboty budowlane przy budowie zbiornika na nieczystości płynne (szamba) na działce nr ew. [...] przy ul. [...] we wsi [...], Gmina [...], bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę oraz nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia: zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Organ stwierdził, że inwestor nie wykonał nałożonego na niego obowiązku, zatem zgodnie z przepisem art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego należało nakazać rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego.
Decyzją z dnia [...] listopada 2009r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J. D. od decyzji opisanej wyżej, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji .
Organ stwierdził, że przedmiotowy zbiornik na nieczystości płynne zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego należy zakwalifikować jako obiekt budowlany-budowlę, na budowę którego inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę. Prawo budowlane przewiduje możliwość legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych. Wobec nie wykonania jednak obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009r., Nr [...] organ I instancji orzekł prawidłowo. na podstawie art. 48 ust.4 Ustawy Prawo budowlane.
W tym miejscu wskazać należy, że mimo, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji oparte było na dyspozycji przepisu art. 48 ust 1 i 4 ustawy Prawo budowlane - organ drugiej instancji we fragmencie swojego uzasadnienia stwierdził, że omawiany stan faktyczny wypełnia art. 49b ust 1 ustawy Prawo budowlane . Wcześniej organ II instancji podkreślał, że budowa zbiornika na nieczystości wymaga pozwolenia na budowę .
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009r, Nr [...] wniosła J. D. dochodząc uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Skarżąca stwierdziła, że przedmiotowa decyzja nie powinna być wydana do czasu rozstrzygnięcia czterech skarg, dotyczących czterech spraw skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , a zarejestrowanych pod sygn. akt VII SA/Wa 1555/09, sygn. akt VII SA/Wa 2181/09, skarga sygn. akt VII SA/Wa 2180/09, sygn. akt VII SA/Wa 2182/09 .
Wskazała, że art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi, iż na budowę zbiornika na nieczystości - szamba związanego z działką siedliskową rolniczą, nie jest wymagane pozwolenie na budowę, dlatego w dniu 28 kwietnia 1999 r. złożyła pisemne zgłoszenie u Starosty Powiatu [...], co do budynku gospodarczego, o wychodku – szambie nie napisała, bo było to nie istotne w świetle prawa budowlanego. Następnie stwierdziła, że przedmiotowe szambo znajduje się na działce budowlanej, według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czyli jest zgodne z założeniami tego planu. Podała, że od 2000 r. posiada pozytywna decyzję o warunkach zabudowy tej działki.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie rozprawa, poprzedzająca wydanie wyroku , odbyła się, po oddaleniu wniosku o jej odroczenie.
Wniosek złożony został przez pełnomocnika skarżącej – S. K., który przedstawił pismo adw. J. K. z dnia 21 kwietnia 2010 r., z prośbą o odroczenie rozprawy. Do pisma, ani do akt sądowych nie zostało dołączone pełnomocnictwo dla ww. adwokata. S. K. oświadczył przed Sądem, że adw. J. K. nie został ustanowiony pełnomocnikiem w niniejszej sprawie, był zaś pełnomocnikiem w sprawie VIISA/Wa1555/09 oraz w innej sprawie sześć lat temu.
O oddaleniu wniosku o odroczenie rozprawy, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 109 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póżn. zm, gdyż w opisanych wyżej okolicznościach nie zachodziły ustawowe przesłanki do jego uwzględnienia
Orzekając jak w sentencji wyroku, Sąd miał na uwadze, że stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), zobowiązany był do kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie - zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja nakazująca inwestorom J. D. rozbiórkę zbiornika na nieczystości płynne (szamba) wybudowanego bez wymaganego przepisami pozwolenia. Decyzja oparta została o podstawę prawną zawartą w art. 48 ust. 1 i ust. 4 Prawa budowlanego.
W tym miejscu wskazać należy, że błędne przywołanie, we fragmencie uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji przepisu art. 49b ust 1 ustawy Prawo budowlane uznać należy za pomyłkę organu, która pozostaje bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji, która zasadnie utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji oparte na przepisie art. 48 ustawy Prawo budowlane.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że przedmiotowy obiekt - szambo wybudowane zostało bez pozwolenia na budowę. Sam skarżący przyznał, że szambo zostało wykonane w warunkach samowoli budowlanej.
Sąd podziela stanowisko organów, zgodnie z którym zbiornik na nieczystości - szambo jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wymagającym pozwolenia na budowana podstawie art. 28 Ustawy Prawo budowlane. Tak też przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w tym w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2006r., sygn. akt II OSK 881/05,- lex nr 266909 ora z w wyroku z dnia 6 marca 2008r., sygn. akt II OSK 159/07. Podnoszone przez skarżącą argumenty na okoliczność tą iż pozwolenie na budowę nie było wymagane są bezpodstawne.
Ustawa prawo budowlane dopuszcza możliwość legalizacji tego rodzaju samowolnego przedsięwzięcia, zasadnie zatem organ pierwszej instancji wdrożył procedurę umożliwiającą legalizacje samowoli w odniesieniu do szamba, którego budowę zakończono w 2000r. W tym celu, wydane zostało postanowienie organu l instancji z dnia 3 kwietnia 2009r. nakładające na skarżącą obowiązek przedłożenia dokumentów opisanych w dyspozycji przepisu art. 48 ust 3 ustawy Prawo budowlane.
Obowiązek nałożony ww. postanowieniem nie został wykonany. Skarżąca nie złożyła m.in. dokumentu potwierdzającego zgodność inwestycji z planem, mimo że była do tego zobowiązana. Z akt sprawy wynika, że wręcz nie była zainteresowana uzyskaniem tego dokumentu, bowiem stwierdziła, że bez mapy zasadniczej, na której wprowadzonoby obiekty wzniesione przez nią nie jest celowe ubieganie się o taki dokument.
W skazać należy, że w okolicznościach, kiedy prawidłowo nałożone obowiązki nie zastały wykonane przez skarżącą - zgodnie z art. 48 ust. 4 Prawa Budowlanego, organ zobowiązany był do orzeczenia w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, "że przedmiotowa decyzja nie powinna być wydana do czasu rozstrzygnięcia czterech skarg, dotyczących czterech spraw skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie a zarejestrowanych pod sygnaturami - sygn. akt VII SA/Wa 1555/09 , sygn. akt VII SA/Wa 2181/09, sygn. akt VII SA/Wa 2180/09, sygn. akt VII SA/Wa 2182/09 - Sąd po zapoznaniu się z nimi stwierdza, że pozostają one bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Dodatkowo i dla porządku Sąd stwierdza, że w aktach administracyjnych znajduje się decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2003r., Wójta Gminy [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] we wsi [...] w gminie [...] dla inwestycji - budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z technicznymi urządzeniami związanymi z obiektem ; przyłącze wodociągowe, gazowe energetyczne, dojazdy, mała architektura, ogrodzenie , szczelny zbiornik na ścieki. Termin ważności decyzji określono do dnia 30 czerwca 2008r.
Opisana wyżej dokument nie stanowi jednak o wykonaniu ww. postanowienia i nałożonych nim obowiązków warunkujących przeprowadzenie legalizacji przedmiotowego w sprawie obiektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art., 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło